Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube | Weitere Sprachen
Chinesisch: Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube
Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Werner Gitt beschäftigte sich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik. Beweise haben in seinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, von dem in diesem Buch so viel die Rede ist, beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, zeigt Werner Gitt in dieser Schrift, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Quicklink to this page: wernergitt.de/scientist-believes-cn
12 Seiten, Best.-Nr.: 140-39
Englisch: Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube
Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Werner Gitt beschäftigte sich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik. Beweise haben in seinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, von dem in diesem Buch so viel die Rede ist, beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, zeigt Werner Gitt in dieser Schrift, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Kurzlink zu diesem Artikel: wernergitt.de/scientist-believes Why as a scientist I believe the Bible We all have in common the yearning for love, security and community—and we all seek after truth. No-one wants to live in error, only to find at the end of one’s life: “I’ve lived the wrong way“ or: “I’ve pursued only useless things“. I’ve been professionally involved in the fields of mathematics and information science for many years, so evidence and proofs have always played an especially significant role in my thinking. When it comes to the matter of the Bible, for me the question of its trustworthiness immediately arises. Many have thought deeply about God’s existence; is it in fact possible to prove it? Where we spend eternity depends on the answer to such questions. So we need to be as certain as we can be on these issues. If the Bible is true, then we automatically have the answer to many questions that concern all of us, such as: Where do we come from? What is the purpose of our few years spent on Earth? Where do we eventually go? Who is God, and who is Jesus? We will then also have the following benefits: We can then truly understand this world We can then expose its fallacies We will then have found the benchmark for our life And we will then know the compass that points to Heaven. I will use three different lines of evidence to show that God exists and the Bible is true. The first takes up Romans 1:20: “For his invisible attributes, namely, his eternal power and divine nature, have been clearly perceived, ever since the creation of the world, in the things that have been made.” The other two are ones I developed some time ago, and they have a mathematical/scientific basis. 1. THE EVIDENCE OF GOD FROM THE CREATION Out of the Creator’s vast workshop, we will single out only one detail—the human brain. It is the central supervisory organ of our nervous system which directs, oversees and coordinates virtually all processes in the body. It gathers and assesses sensory inputs, stores them and evaluates them meaningfully. Next to nothing is known about how the brain actually processes information. No-one knows how it extracts the actual semantic information out of the electrical signals coming in from the sensory organs. We also don’t know how we retrieve certain memories, and what happens in the brain when we learn something new. The brain consists of some 100 billion nerve cells (= 100 x 109); the same order of magnitude as the number of stars in our Milky Way Galaxy. To this immense number we need to add a further 100 billion metabolic and support cells. The length of the nerve fibres in our cerebrum, laid end-to-end, would reach a staggering 500,000 kilometres (300,000 miles)! Outside of the brain, our body is wired with a dense information network of nerve fibres with a total length of 380,000 kilometres. They run throughout our body, and end-to-end would reach from the earth to the moon. In these nerve conduits and branches, in part only a thousandth of a millimetre thick, there is a constant back-and-forth flow of information and commands between the brain and all parts of the body. Inside the amazingly dense network of the neuronal circuitry, extremely rapid signal processing is not only possible, but necessary. The brain can carry out 1018 ( = 1 billion x 1 billion) calculations in a single second. Real-time visual processing, in particular, requires this high speed of processing. Despite many research findings, the brain still belongs to those very large blank areas of the unknown on our map of scientific knowledge. Brain researchers Robert Ornstein and Richard F. Thompson tell us: “After thousands of scientists have studied it for centuries, the only word to describe it remains amazing.” We also don’t understand: how does information transfer take place between the immaterial soul and the material brain? How do the functions of the soul (will, feeling, rational thought) communicate with the brain? Who has worked all these wonders? The above verse from Romans 1 shows us that there can be only one reasonable conclusion: an all-powerful God, who is above all things, has conceived and created it all! 2. THE EVIDENCE OF GOD FROM THE NATURAL LAWS OF INFORMATION To describe the natural laws of information so as to be able to analyse an unknown system, one needs a suitable and precise definition: Information is always present when all five hierarchical levels occur: statistics syntax (code, grammar, vocabulary) semantics (meaning) pragmatics (action) and apobetics (goal-directedness, outcome). An example of information The illustration here of Egyptian hieroglyphics shows characters chiselled into stone, as seen in the obelisks and pharaohs’ tombs of ancient Egypt. Do they contain information, or are they only something like a wallpaper pattern? That question remained unanswered for 1,400 years. That dramatically changed in July 1799 when Napoleon’s soldiers found a piece of black basalt the size of a common dinner plate in the vicinity of the port city of Rosetta, on the Nile delta. The Rosetta Stone played a pivotal role in deciphering hieroglyphics. Once the meaning of the whole text was known, it was certain: hieroglyphics contain information. The four Natural Laws of Information (NLI) are: NLI-1: A material entity cannot give rise to a non-material entity.NLI-2: Information is a non-material entity.NLI-3: No information can arise in stochastic processes ( = events without guiding intelligence).NLI-4: Information can only arise through an intelligent source (sender). All living cells contain information The highest known density of information is found in the DNA molecules of living things. We can illustrate DNA’s immense storage density by considering a quantity of DNA the size of a pinhead, 2 mm in diameter, and asking: How high would a stack of books have to be to contain the same amount of information as we could store encoded on that small amount of DNA? The answer is, another 500 times as high as the 380,000 kilometres the moon is from the earth! When it comes to proofs, we need to clearly distinguish between hard and soft ones. Hard proofs are only known from mathematics and scientific laws. For example, the natural law that heat can never flow from a colder to a warmer body is irrefutable. Pythagoras’ mathematical theorem for right-angled triangles (a2 + b2 = c2) is likewise irrefutable. Soft proofs are for example legal or historical proofs, which are in principle refutable via reliable sources. Because God’s thoughts far surpass our own (Isaiah 55:8–9), God in all His fullness cannot be made subject to verification. But with the help of the natural laws of information, we can nonetheless prove some of his characteristics—His existence, His eternal being, His omnipotence and His omniscience—in hard, i.e. irrefutable, form. Here, our first and foremost concern is the proof of God’s existence. This can be accomplished as follows: Since we find a code (DNA or RNA molecules) and the other levels of information in all forms of life, we find ourselves within the domain of information. So from NLI-4 we can conclude: This requires the existence of an intelligent sender! This proof of God’s existence is at the same time a scientific refutation of atheism. Even the idea of macroevolution is refutable with the aid of the Laws of Information. 3. THE ‘PROPHETIC-MATHEMATICAL PROOF OF GOD’ From the total number of 3268 already-fulfilled prophecies we will here choose only two: The dispersion of the people of Israel, announced in advance by God in Deuteronomy 28:64–65, and centuries later His promised assurance (Jeremiah 16:14–15) that He would bring the people back into the ancestral land. The dispersion took place in the year ad 70, and in the year 1948, with the founding of the nation of Israel, the return promised several thousand years beforehand was fulfilled. The Bible is in that regard an extraordinary book, since it is the only one which demonstrably exhibits an unimaginably high number of fulfilled prophecies. These give us a unique criterion with which we may verify the truth of the Bible in a mathematical way. The example we will use for our calculation is an unusually large pile of ants, in which apart from the usual black ants, there is only one single red ant. Of course, the larger the ant pile contemplated, the smaller the probability of being able to randomly pick out a red ant. The question then becomes: How big does this ant pile have to be so that the probability of picking out the one red ant by chance is exactly the same as the chance of 3260 prophecies just happening to fulfill themselves? If we had to guess, we might think of one of the world’s largest lakes, like Lake Superior in North America, and imagine ants replacing all of its water. Or, realising how incredibly low the probability is, we might even think of the entire volume of planet Earth filled with ants (all black bar one). The calculation in fact shows that even densely packing with ants our entire gigantic, unimaginably huge universe would still not suffice. The actual number of complete universes turns out to be unfathomably high—10896 (10 followed by 896 zeros). Such an immense number of universes brimful of ants illustrates that the probability that the over 3268 prophecies could have fulfilled themselves by chance is, for all practical purposes, zero. We see below that the calculation is in fact very generous, since it assumes that each prophecy has a 50% likelihood of having been fulfilled by chance prior to our time. I.e. the probability for each prophecy is 0.5. So the probability ‘w’ of all of them being so fulfilled can be calculated thus: w = 0.5 x 0.5 x 0.5 x … x 0.5 x (i.e. 3268 successive multiplications) = = 0.53268 = 1.7 x 10-984 = 0.000 …17 (i.e. 983 zeroes after the comma). The numbers resulting from these mathematical calculations extend into realms where one grasps for words to describe them meaningfully—even ‘hypergigantic’ or ‘transastronomical’ fall short. It simply exceeds the capacity of our thinking and imagination to be able to adequately evaluate this reality. We can briefly summarise the astounding outcome thus: The existence of an all-knowing, all-powerful God, identical to the God of the Bible, can be established through the ‘prophetic-mathematical proof of God’. THERE ARE THREE IMPORTANT CONSEQUENCES FROM THIS: 3.1 The Bible is from God, and it is true No person is capable of framing prophecies, often centuries in advance, which are then all fulfilled without exception. The true authors of the Bible are the all-knowing and almighty God (2 Timothy 3:16), Jesus Christ (Galatians 1:12), and the Holy Spirit (2 Peter 1:21). Which is why the entire Bible is true, and why Paul acknowledges as a clear consequence that he believes “all things which are written [in the Bible]” (Acts 24:14). The essentials about God and His Son Jesus Christ are explained in an online video with many graphics. 3.2 There is no God other than the God of the Bible None of the ‘proofs for the existence of God’ put forward in the past refer to a particular God. They are all kept so general that every religion can make use of them. By contrast, the ‘prophetic-mathematical’ proof of God points exclusively to the God of the Bible and to His Son, Jesus Christ. Such a proof cannot be advanced about any of the gods in other religions. Appropriately, the Bible says that people in their religions have designated countless gods: “For although there may be so-called gods in heaven or on earth—as indeed there are many ‘gods’ and many ‘lords’—yet for us there is one God, the Father, from whom are all things and for whom we exist, and one Lord, Jesus Christ, through whom are all things and through whom we exist” (1 Corinthians 8:5-6). In Psalm 96:5 the Bible dismisses all the gods of the religions: “All the gods of the peoples are worthless idols”. 3.3 Atheism is refuted We may refute atheism in a threefold manner. In Psalm 14:1, the Bible appraises atheistic thinking: “The fool says in his heart, ‘There is no God’”. Atheists are therefore not just grasping at nothing; they are, sadly, on the way to eternal condemnation: “Whoever does not believe (in the Lord Jesus) will be condemned” (Mark 16:16). The above considerations have enabled us to clarify, in exact scientific fashion, three issues vital to our eternal destiny: God exists; the whole Bible is true; and this proven God is none other than the God of the Bible. Does merely recognising this mean we are already believers, i.e. that we are then certain of a place in Heaven? The answer is NO. But the good news is encapsulated in the heading of the following section: SALVATION IS AVAILABLE TO ALL WHO WANT IT This article is not meant to criticise anyone for their life’s path hitherto—neither the representatives of other religions nor the missionaries of atheism. It is rather our desire to alert all readers to the ways that lead to lostness, and to appeal to them in welcoming invitation: in this life, salvation is possible for all—if one only wants it. John 3:17–18 sums up the Gospel’s far-reaching implications for us: “For God did not send his Son into the world to condemn the world, but in order that the world might be saved through him. Whoever believes in him is not condemned, but whoever does not believe is condemned already, because he has not believed in the name of the only Son of God”. By the will of God we have been designed as eternal beings whose existence is never extinguished. Beyond the barrier of death, there are only two abodes—Heaven or Hell. The first is glorious beyond words, the other unimaginably dreadful. God’s express wish is for us to be in Heaven one day. For that, we need the Saviour, Jesus Christ. He is the opener of Heaven’s door, since He wants to free us of our sin and guilt. If you wish to be saved and go to Heaven, you need to turn from your old way without Jesus and entrust your life to Him. You can initiate this turning point in your life with a prayer, which could go something like this: “Lord Jesus Christ, till now I have lived as if you did not even exist. Now I’m turning to you for the first time in a prayer. I now know that there is a Heaven, and also a Hell. So I ask you to save me from Hell, where I would otherwise go due to all my sin, especially my unbelief. I want to one day be with you in Heaven for all eternity. I know that I can’t get to Heaven through my own efforts, but only through believing in you. The way I’ve been living my life till now, I would never pass judgement before you. So I ask you, forgive me for all my sin. I am truly sorry for my sins. From now on, you will be my Lord, whom I will gladly follow. Give me therefore an obedient heart. I thank you that you have heard me. I believe your promise that now, through turning to you, I will one day be with you forever in Heaven. Amen.” This decision will cause a change in your life, as briefly explained in these four points: egin with the regular reading of God’s Word, the Bible. It is the only book God has authorised as emanating from Him. The Bible is the essential instruction manual for our living and our dying. Speak to your Lord every day. We are to direct our prayers to God the Father, and to Jesus Christ, the Son of God. Put what is said in the Bible into practice. Seek fellowship with others who have also knowingly turned to Christ. Director and Professor (retd.) Dr Werner Gitt, information scientist
12 Seiten, Best.-Nr.: 140-3
Französisch: Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube
Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Werner Gitt beschäftigte sich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik. Beweise haben in seinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, von dem in diesem Buch so viel die Rede ist, beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, zeigt Werner Gitt in dieser Schrift, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Pourquoi je crois à la Bible en tant que scientifique Ce que toute l’humanité partage en commun, c’est la quête de l’amour, de la sécurité et de la communion… et nous aspirons également tous à la vérité. Personne ne souhaite en effet vivre dans l’erreur et constater à la fin de sa vie : « ma vie est un échec » ou : « je n’ai couru qu’après des futilités ! » Du fait que les questionnements mathématiques et raisonnements informatiques font l’objet de ma réflexion depuis de longues années, la question des preuves a toujours joué un rôle particulier chez moi. Lorsqu’on aborde des questions au sujet de la Bible, la question de sa crédibilité se pose aussitôt. L’existence de Dieu, dont il est tant question dans ce livre, peut-elle même être prouvée ? La réponse à ces questions ne détermine pas moins que le lieu de notre séjour éternel après la mort. Si la Bible est vraie, alors nous aurons trouvé automatiquement la réponse aux nombreuses questions qui nous agitent. D’où venons-nous ? Pourquoi vivons-nous quelques années sur cette Terre ? Où irons-nous un jour ? Qui est Dieu, et qui est Jésus ? En outre, nous en tirerons les bénéfices suivants : Nous aurons des clés pour l’interprétation du monde Nous serons en mesure de démasquer les erreurs prônées par ce monde. Nous aurons trouvé la mesure pour étalonner notre vie Et nous posséderons la boussole qui va nous mener au ciel ! J’aimerais à présent, à travers 3 moyens de preuves différents, montrer que Dieu existe et que la Bible est vraie. La première preuve se rattache à Romains 1/20 : « En effet, les perfections invisibles de Dieu, sa puissance éternelle et sa divinité, se voient comme à l’oeil, depuis la création du monde, quand on les considère dans ses ouvrages. » Les deux autres preuves, que j’ai travaillées il y a quelque temps déjà, reposent sur des bases mathématiques et scientifiques. 1. LA CREATION PROUVE QUE DIEU EXISTE Nous allons nous intéresser à un simple détail du gigantesque atelier de la création – le cerveau humain [1]. C’est l’organe central qui supervise notre système nerveux, qui dirige, surveille et coordonne tous les processus qui se déroulent dans notre organisme. Notre cerveau collecte et traite les impressions sensorielles, les stocke en mémoire et les exploite utilement. On ne connaît pratiquement rien sur la façon dont le cerveau traite effectivement les informations qui lui parviennent . Personne ne sait comment, à partir de signaux électriques émanant des organes sensoriels, il tire l’information sémantique. Nous ne savons pas non plus comment nous faisons remonter certains souvenirs à la conscience, ni ce qui se passe dans le cerveau lors d’un nouvel apprentissage. Le cerveau est composé de quelque 100 milliards ( 100·109) de cellules nerveuses ; leur nombre est du même ordre de grandeur que le nombre d’étoiles dans notre galaxie. A ce nombre faramineux, il faut rajouter 100 milliards de cellules servant au métabolisme et de cellules de soutien. Les fibres nerveuses , rien que pour la partie principale du cerveau, atteignent au total une longueur astronomique de 500 000 km !! Notre corps est relié à un réseau d’informations très dense, dont la longueur totale, mesurée en dehors du cerveau, s’élève à 380 000 km de fibres nerveuses. En fait, ces fibres qui parcourent tout notre corps atteignent, mises bout à bout, une longueur totale équivalente à la distance Terra-Lune. C’est à travers ces conduits nerveux , ramifiés à l’infini, souvent d’un diamètre d’un millième de millimètre, que s’échangent constamment des informations et des consignes entre le cerveau et toutes les parties du corps. Ce réseau de liaisons neuronales incroyablement dense requiert et permet un traitement très rapide des signaux . Le cerveau peut en effet effectuer 1018 opérations par seconde (1 milliard x 1 milliard). C’est surtout le traitement des images en temps réel qui requiert cette puissance de calcul. Mais malgré un certain nombre de recherches fructueuses, le cerveau reste encore aujourd’hui un no man’s land inexploré figurant en blanc sur la carte de nos connaissance scientifiques…Les deux chercheurs en neurologie Robert Ornstein et Richard F. Thompson nous disent la chose suivante : « Après des siècles d’étude par les scientifiques de tous bords, un seul qualificatif peut rendre justice au cerveau : « c’est une merveille » [[1]] Il reste de fait beaucoup d’inconnues: comment s’opère par exemple le transfert entre la partie immatérielle de l’âme et le cerveau ? Comment les fonctions de l’âme ( volonté, émotions, faculté de réflexion) communiquent-elles avec le cerveau ? Qui a réalisé toutes ces merveilles ? Le verset de Romains 1 cité plus haut nous montre qu’il ne peut y avoir qu’une seule réponse raisonnable : un Dieu tout-puissant qui est au-dessus de tout, a tout imaginé et créé ! LA PREUVE DE DIEU A TRAVERS LES LOIS NATURELLES DE L’INFORMATION Pour pouvoir décrire les lois naturelles de l’information ( LNI) [3] et analyser un système inconnu, on a besoin d’une définition précise et adéquate. On parle d’information lorsque, dans un système considéré, on trouve les 5 niveaux de hiérarchie suivants : 1) statistique (nombre de caractères, chiffres, mots, etc…) 2) syntaxique (code, grammaire, vocabulaire) 3) sémantique (signification) 4) pragmatique (action) 5) apobétique (finalité, résultat) Les 4 lois naturelles de l’information (LNI) sont les suivantes : LNI-1 : une donnée matérielle ne peut pas produire une donnée immatérielle. LNI-2 : l’information est une donnée immatérielle. LNI-3 : aucune information ne peut résulter de processus statistiques (sous forme dure, c’est à dire, des processus s’effectuant sans qu’une intelligence y préside) LNI-4 : l’information ne peut être produite que par un émetteur intelligent. On trouve de l’information dans toutes les cellules vivantes. C’est dans les molécules d’ADN des êtres vivants que nous trouvons la plus grande densité d’informations. Imaginons une tête d’épingle de 2 mm de diamètre, constituée uniquement d’ADN, et demandons-nous quelle serait la hauteur de la pile de livres que l’on pourrait imprimer avec cette façon d’encoder, ce pour bien illustrer la densité inconcevable d’informations contenues dans l’ADN. La pile pourrait être égale à plus de 500 fois la distance Terre-Lune , ce qui représente 500 x 384 000 km = 192 millions de kilomètres !! Lorsqu’on parle de preuves, il est important de différencier entre preuves dures et preuves molles. Les preuves dures sont celles que l’on produit dans le domaine des mathématiques et des lois de la nature. Par exemple, la loi naturelle qui veut que la chaleur ne passe jamais d’un corps plus froid à un corps plus chaud est irréfutable. De la même façon, la fameuse loi de Pythagore pour les angles droits (a2+ b2 = c2 ) ne souffre pas de contestation. Les preuves molles sont , par exemple, constituées par les preuves juridiques ou historiques qui, en raison des sources plus ou moins sûres, sont en principe réfutables. Du fait que les pensées de Dieu sont bien plus élevées que les nôtres, d’après Esaïe 55/8-9, celui-ci ne peut être prouvé dans sa plénitude. A l’aide des lois naturelles de l’information, nous pouvons pourtant prouver quelques-unes de Ses caractéristiques – Son existence, son caractère éternel, sa toute-puissance et son omniscience – sous forme dure, c’est à die, irréfutable. Vu le contexte de cet exposé, ce qui nous importe en premier lieu est de prouver l’existence de Dieu : nous allons procéder de la façon suivante : Si l’on peut prouver la présence dans toutes les formes de vie d’un code ( ADN ou ARN) et de tous les autres niveaux d’information, elles relèvent alors indéniablement du champ d’action de l’information, d’après sa définition. Par suite, nous pouvons conclure de la loi LNI-4 : l’information ne peut être produite que par un émetteur intelligent ! Cette preuve de l’existence de Dieu est en même temps une réfutation de l’athéisme. On pourrait réfuter par le même principe l’idée de macroévolution [4]. LA PREUVE DE DIEU PAR LA PROPHETIE ET LES MATHEMATIQUES Il y a dans la Bible un total de 3268 prophéties déjà réalisées [5]. Nous allons en considérer 2 seulement : La prophétie selon laquelle Dieu allait disperser le peuple d’Israël dans Deutéronome 28/64-65 et la promesse de Jérémie 16/14-15 de ramener le peuple dans le pays de ses pères. En 70 après J.-C. , la dispersion s’est accomplie, et en 1948, le retour promis 1000 ans auparavant s’est réalisé à travers la création de l’état d’Israël. La Bible est un livre d’autant plus extraordinaire que c’est le seul à pouvoir fournir un nombre aussi inimaginable de prophéties réalisées. Ces dernières nous donnent en main un critère unique pour juger de la fiabilité de la Bible par la voie du calcul. Pour réaliser ce calcul, nous allons prendre un tas de fourmis géant, dans lequel ne se trouve, parmi la foule de fourmis noires, qu’une seule fourmi rouge. Il est facile de comprendre que plus le tas grossira, plus la probabilité d’y retrouver par hasard la fourmi rouge sera réduite. A combien devrait s’élever la quantité de fourmis pour que la probabilité de trouver la fourmi rouge au milieu des fourmis noires soit égale à la chance de voir 3268 prophéties sorties du même livre se réaliser ? Si on vous demandait de donner une estimation, vous diriez peut-être : égale à la quantité d’eau contenue dans le lac Léman, ou au volume de notre globe terrestre… Mais les calculs montrent que même notre univers entier, rempli de fourmis, n’y suffirait pas. Il faudrait au contraire une quantité d’univers égale au nombre faramineux de 10896. Que veut dire ce nombre aussi démesuré – un 10 suivi de 896 zéros ? – d’univers remplis à ras bord de fourmis ? Le film « les fourmis au carré » essaie d’illustrer cette réalité. La probabilité w que les 3268 prophéties puissent se réaliser toutes par hasard est pratiquement nulle, en effet, c’est une chance sur w, à savoir : w = 0,5 x 0,5 x 0,5 ….x 0,5 ( 3268 multiplications de suite) = 0,5 x 103268 = 1,7 x 10-984 ( c’est-à-dire 983 zéros après la virgule) Les résultats des calculs mathématiques atteignent un tel niveau de gigantisme et d’abstraction qu’ils dépassent de loin notre capacité de pensée et notre faculté d’imagination ; ils ne nous permettent pas d’appréhender cette réalité, ne serait-ce que de façon approximative. On peut résumer ainsi le résultat étonnant de ces calculs : Au moyen de la preuve « prophético-mathématique » de Dieu, on peut prouver l’existence d’un Dieu tout-puissant et omniscient qui correspond en tout point au Dieu de la Bible [6]. TROIS CONSEQUENCES LOURDES DE SENS La Bible nous vient de Dieu et elle est vraie. Personne n’est en mesure de formuler des prophéties qui se réalisent ensuite sans exception ; les vrais auteurs de la Bible ne sont personne d’autre que le Dieu tout-puissant et omniscient (2 Thimothée 3/16), Jésus-Christ (Galates 1/12) et le Saint-Esprit (2 Pierre 1/21). C’est pourquoi toute la Bible est vraie ; Paul confesse en toute logique : « je crois à tout ce qui est écrit » (Actes 24/14) Il n’y a pas d’autre Dieu que le Dieu de la Bible. Aucune des preuves de Dieu apportées par le passé ne se rapportent à un Dieu particulier. Elles restent toutes si générales que chaque religion peut se les approprier ; en revanche, la preuve « prophético-mathématique » ne se réfère qu’au Dieu de la Bible et à son fils Jésus-Christ. Aucune preuve de ce type n’existe pour aucun des dieux d’autres religions. C’est pourquoi la Bible dit très justement que les hommes se sont fait de multiples dieux dans leurs religions. « Car, s’il est des êtres qui sont appelés dieux, soit dans le ciel, soit sur la terre, comme il existe réellement plusieurs dieux et plusieurs seigneurs, néanmoins pour nous il n’y a qu’un seul Dieu, le Père, de qui viennent toutes choses et pour qui nous sommes, et un seul Seigneur, Jésus-Christ, par qui sont toutes choses et par qui nous sommes. « 1 Corinthiens 8/5-6 Dans le Psaume 96/5, la Bible rejette tous les dieux, de quelque religion qu’ils soient : « Car tous les dieux des peuples sont des idoles. » L’athéisme se voit ainsi réfuté. Nous avons pu réfuter l’athéisme de 3 manières différentes. Voici ce que la Bible pense de l’attitude de l’athée dans le Psaume 14/1 : « L’insensé dit en son cœur : Dieu n’existe pas. » En affirmant cela, non seulement les athées donnent un coup d’épée dans l’eau , mais encore se trouvent malheureusement sur la voie de la perdition. « Celui qui croira et qui sera baptisé sera sauvé, mais celui qui ne croira pas (au Seigneur Jésus) sera condamné. » dit Marc 16/16. Grâce aux réflexions que nous venons de mener sous forme de démonstration scientifique, nous avons pu donner une réponse claire à 3 questions : Dieu existe La Bible tout entière est vraie. Le Dieu dont nous avons confirmé l’existence n’est rien d’autre que le Dieu de la Bible. Ces certitudes suffisent-elles à nous sauver, c’est-à-dire, sommes-nous sûrs d’avoir gagné avec cela notre place au ciel ? La réponse est NON. Mais il y a une bonne nouvelle qui est parfaitement résumée par le titre du chapitre suivant: LA SALUT EST ACCESSIBLE A TOUT UN CHACUN En affirmant cela, nous ne voudrions accuser personne d’avoir suivi jusqu’à présent un autre chemin, que ce soit les représentants d’autres religions ou les missionnaires de l’athéisme. Nous souhaitons bien plutôt mettre en garde contre les chemins qui mènent à la perdition et appeler tous nos lecteurs à écouter cette parole : pendant cette vie sur terre, le salut est accessible à chacun, pourvu qu’il le veuille. Dans Jean 3/17-18 sont résumées en peu de mots les conséquences incalculables que l’Evangile aura pour nous : « Dieu, en effet, n’a pas envoyé son Fils dans le monde pour qu’il juge le monde, mais pour que le monde soit sauvé par lui. Celui qui croit en lui n’est point jugé; mais celui qui ne croit pas est déjà jugé, parce qu’il n’a pas cru au nom du Fils unique de Dieu. » Selon la volonté de Dieu, nous sommes conçus comme des créatures d’éternité, dont l’existence n’aura jamais de fin. De l’autre côté du mur de la mort, il n’y a que deux lieux de séjour possibles : le ciel ou l’enfer. Celui-ci est d’une beauté ineffable, celui-là d’une horreur inimaginable. La volonté expresse de Dieu, c’est que nous soyons un jour au ciel avec Lui. Mais pour cela nous avons besoin du Sauveur, Jésus-Christ. C’est Lui qui nous ouvre la porte du ciel, parce qu’Il aimerait nous libérer de notre faute. Si vous désirez être sauvé et aller au ciel, il faut vous détourner de vos anciennes voies , où Jésus n’avait pas de place, et lui remettre votre vie. Vous pouvez commencer ce changement de vie en disant une prière qui pourrait dire à peu près ceci : « Seigneur Jésus, jusqu’à aujourd’hui, j’ai vécu comme si tu n’existais pas. Maintenant, je me tourne vers toi pour la première fois par la prière. A présent, je sais qu’il existe un ciel et un enfer. C’est pourquoi je te demande de me sauver de l’enfer où je devrais finir à cause de tous mes fautes , surtout de mon incrédulité. Je désire instamment être un jour avec toi au ciel pour l’éternité. J’ai conscience que je ne peux pas y arriver par mes propres mérites, mais seulement par la foi. Je ne peux subsister devant ton trône à la lumière de la façon dont j’ai vécu jusqu’ici. C’est pourquoi je te demande de me pardonner toutes mes fautes. Je me repens sincèrement de mes péchés. A partir d’aujourd’hui, tu seras mon Maître que je veux servir de bon cœur. Donne-moi pour cela un cœur obéissant. Je te remercie de m’avoir exaucé. Je crois à ta promesse qu’en me tournant vers toi, je serai un jour au ciel avec Toi pour l’éternité. Amen » Si vous avez faite vôtre la prière ci-dessus (ou une autre prière de ce genre), alors Jésus vous a accepté aujourd’hui dans Son royaume. Car il a promis expressément d’accepter tout celui qui viendrait à Lui. « Je ne mettrai pas dehors celui qui vient à moi » Jean 6/37. Voilà, vous avez fait le pas décisif. Et vous êtes à présent en route pour la patrie céleste. En même temps, vous avez commencé à suivre Jésus dans cette vie dont Il va occuper le rôle central. Cela va provoquer un tournant dans votre vie. Laissez-moi vous expliquer cela courtement à l’aide de 4 points : 1) Commencez par lire régulièrement la parole de Dieu. C’est le seul livre attesté par Dieu comme venant de Lui. La Bible est la « notice d’utilisation » dont nous avons besoin, tant pour notre vie que pour notre mort. 2) Parlez chaque jour à votre Maître. Notre prière s’adresse à Dieu le Père et à Jésus-Christ Son Fils. 3) Mettez en pratique dans votre vie ce que la Bible vous a dit. 4) Cherchez la communion avec d’autres personnes qui, comme vous, ont voué leur vie à Christ. Directeur et Professeur e.r. Docteur en informatique Werner Gitt [1][] Ornstein, R., Thompson, R.: The Amazing Brain, Houghton Mifflin, Boston, 1984
12 Seiten, Best.-Nr.: 140-4
Lettisch: Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube
Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Werner Gitt beschäftigte sich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik. Beweise haben in seinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, von dem in diesem Buch so viel die Rede ist, beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, zeigt Werner Gitt in dieser Schrift, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Kādēļ es kā zinātnieks ticu Bībelei Mums visiem ir kas kopīgs - ilgas, tiekšanās pēc mīlestības, drošības un sadraudzības - un mēs visi meklējam patiesību. Neviens nevēlas dzīvot maldos un tikai savas dzīves beigās saprast: “Es esmu dzīvojis aplami” vai “Es esmu nodarbojies tikai ar nelietderīgām lietām”. Tā kā es daudzus gadus esmu profesionāli nodarbojies ar matemātiku un informātiku, pierādījumiem vienmēr ir bijusi īpaša loma manā domāšanā. Kad runa ir par Bībeli, man uzreiz rodas jautājums par tās ticamību. Vai Dieva esamība, par kuru tik daudzi jau ir domājuši, vispār ir pierādāma? Tas, kur mēs atradīsimies mūžībā, ir atkarīgs no atbildes uz šiem jautājumiem. Tādēļ mums ir jāiegūst pēc iespējas lielāka skaidrība šajos jautājumos. Ja Bībele ir patiesa un uzticama, tad mēs tajā esam atraduši atbildes uz daudziem jautājumiem, kas skar mūs visus. Un tās ir atbildes uz sekojošiem jautājumiem: No kurienes mēs nākam? Kādēļ mēs šeit uz zemes dzīvojam tikai nedaudz gadu? Uz kurieni mēs galu galā dodamies? Kas ir Dievs, un kas ir Jēzus Kristus? Turklāt mums ir arī vēl šādi ieguvumi: Tad mēs varam patiešām izprast šo pasauli. Tad mēs spējam atklāt šīs pasaules maldus. Tad mēs esam atraduši mērauklu savai dzīvei. Un tad mēs zinām arī virziena rādītāju uz Debesīm. Pielietojot trīs dažādus pierādījumu veidus, es vēlos pierādīt, ka Dievs eksistē un Bībele ir patiesa. Pirmais pierādījums ir balstīts uz vēstules Romiešiem 1:20 tekstu Bībelē: Kopš pasaules radīšanas Viņa neredzamās īpašības, gan Viņa mūžīgais spēks, gan Viņa dievišķība, ir skaidri saredzamas Viņa darbos, tāpēc viņiem nav ar ko aizbildināties.” Pārējos divus pierādījumus esmu izstrādājis pirms kāda laika, un tiem ir matemātisks un dabaszinātnisks pamatojums. 1. DIEVA ESAMĪBAS PIERĀDĪJUMS NO RADĪTĀS DABAS No lielās Radītāja darbistabas mēs izvēlēsimies tikai vienu detaļu - cilvēka smadzenes.[1] Tās ir mūsu nervu sistēmas centrālais virsvadības orgāns, kas vada, uzrauga un koordinē praktiski visus ķermenī notiekošos procesus. Mūsu smadzenes apkopo un apstrādā sajūtu iespaidus, uzglabā tos un jēgpilni tos izvērtē. Gandrīz nekas nav zināms par reālo informācijas apstrādi smadzenēs. Neviens nezina, kā no maņu orgāniem ienākošajiem elektriskajiem signāliem tiek iegūta reālā semantiskā (nozīmes pilnā) informācija. Mēs arī nezinām, kādā veidā mēs atceramies noteiktas atmiņas un kas notiek smadzenēs, kad mēs mācāmies kaut ko jaunu. Galvas smadzenes sastāv no aptuveni 100 miljardiem nervu šūnu (= 100·109); to skaits ir līdzvērtīgs zvaigžņu skaitam mūsu Piena Ceļa galaktikā. Papildus milzīgajam nervu šūnu skaitam ir arī vēl papildu 100 miljardi vielmaiņas un palīgšūnu. Nervu šķiedru garums galvas smadzenēs, ja tās savieno vienu aiz otras, veido satriecošu attālumu, kas nav mazāks par 500 000 kilometriem! Mūsu ķermenis ir apvīts ar blīvu nervu šķiedru informācijas tīklu, kura kopējais garums ārpus galvas smadzenēm no nervu šķiedrām veido 380 000 kilometru garumu. Tās iet pa visu mūsu ķermeni un, savienotas kopā, veido attālumu no Zemes līdz Mēnesim. Informācija un vadības komandas nepārtraukti ceļo turp un atpakaļ starp galvas smadzenēm un visām ķermeņa daļām, izmantojot nervu līnijas un atzarus, no kuriem daži ir tikai tūkstošdaļas milimetra biezumā. Neticami blīvajā neironu savienojumu tīklā ir ne tikai iespējama, bet arī nepieciešama ļoti ātra signālu apstrāde. Galvas smadzenes vienā sekundē spēj veikt 1018 (= 1 miljards x 1 miljards) aritmētisko darbību. Jo īpaši reālā laikā attēlu apstrādei ir nepieciešama šāda liela skaitļošanas jauda. Lai gan ir veikti daži rezultatīvi smadzeņu pētījumi, galvas smadzenes joprojām ir viens no lielākajiem nezināmajiem laukiem mūsu zinātnisko zināšanu kartē. Smadzeņu pētnieki Roberts Ornšteins un Ričards F. Tompsons (Robert Ornstein un Richard F. Thompson) mums apgalvo: “Pēc tam, kad tūkstošiem zinātnieku gadsimtiem ilgi ir pētījuši galvas smadzenes, joprojām ir tikai viens vienīgs vārds, kas tās raksturo - brīnums.”[2] Joprojām nav skaidrs, kā notiek informācijas pārnese no nemateriālās dvēseles uz materiālajām galvas smadzenēm? Kā notiek dvēseles funkciju (gribas, emociju, domāšanas) mijiedarbība ar smadzenēm? Kurš ir īstenojis visus šos brīnumus? Iepriekš minētais teikums Bībelē no vēstules Romiešiem 1 mums rāda, ka var būt tikai viens saprātīgs secinājums: Visvarenais Dievs, kas ir pāri visam, ir visu šo iecerējis un arī radījis! 2. DIEVA ESAMĪBAS PIERĀDĪJUMS NO INFORMĀCIJAS DABASZINĀTNES LIKUMIEM Lai aprakstītu Informācijas Dabaszinātnes Likumus (IDL) tā, lai tos varētu pielietot, analizējot nepazīstamu sistēmu, ir nepieciešama viennozīmīga un precīza definīcija[3]: Informācija vienmēr ir klātesoša, ja kādā novērojamā sistēmā ir sastopami sekojošie visi tās pieci hierarhijas līmeņi: Statistika (burtu, ciparu, vārdu u.c. daudzums) Sintakse (kodējums, gramatika, vārdu krājums) Semantika (nozīme, jēga) Pragmatika (darbība, rīcība) Apobētika (norādījums uz mērķi, rezultāts) Informācijas piemērs Attēlā ar ēģiptiešu hieroglifiem ir redzamas akmenī iekaltas figūras, kādas tās var redzēt faraonu kapenēs vai arī uz Senās Ēģiptes obeliskiem. Vai tie satur kādu vēstījumu, vai tomēr tie ir tikai kaut kas līdzīgs tapetes rakstam? Vairāk nekā 1400 gadu uz šo jautājumu nevarēja atrast atbildi. Situācija pēkšņi izmainījās, kad Napoleona karavīri 1799. gada jūlijā netālu no Nīlas deltas pie Rozetas pilsētas (Rosetta) atrada melna bazalta gabalu parasta galda virsmas lielumā. Rozetas akmenim bija būtiska nozīme hieroglifu atšifrēšanā. Kad visa teksta nozīme bija kļuvusi zināma, radās pārliecība: hieroglifi satur informāciju. Četri Informācijas Dabaszinātnes Likumi (IDL): IDL-1: Materiāls lielums (esamība, būtība, realitāte) nespēj radīt nemateriālu lielumu. IDL-2: Informācija ir nemateriāls lielums. DL-3: Statistiskajos (stohastiskajos) procesos (= procesos bez vadoša inteliģenta saprāta) nevar rasties nekāda informācija. IDL-4: Informācija var rasties tikai ar saprātīga, inteliģenta Sūtītāja (Avota, Raidītāja) palīdzību. Informācija atrodas visās dzīvajās šūnās Lielākais zināmais informācijas blīvums ir atrodams dzīvu organismu DNS molekulās. Ja iedomājamies no DNS materiāla izgatavot kniepadatas galviņu (2 mm diametrā) un vēlamies noskaidrot, cik augsta varētu būt grāmatu kaudze, kas uzglabātu tādu pašu informācijas daudzumu, kā šī no DNS molekulām izgatavotā niecīgā kniepadatas galviņa, - tad atbilde uzskatāmi parāda milzīgo datu uzglabāšanas blīvumu: šī grāmatu kaudze būtu 500 reižu lielāka par attālumu no Zemes līdz Mēnesim, un tas ir 500 x 384 000 km = 192 miljoni kilometru. Attiecībā uz pierādījumiem[4] ir skaidri jānošķir “stingrie” un “nestingrie” pierādījumi. Stingrie pierādījumi ir mums pazīstami no matemātikas un dabaszinātnēm. Piemēram, dabaszinātņu likums, ka siltums nekad nevar plūst no vēsāka ķermeņa uz siltāku, ir neatspēkojams. Arī Pitagora teorēma matemātikā par taisnleņķa trīsstūriem (a2 + b2 = c2) ir neatspēkojama. Nestingrie pierādījumi ir, piemēram, juridiskie vai vēsturiskie pierādījumi, kurus principā var atspēkot, pateicoties uzticamākiem avotiem. Tādēļ, ka Dieva domas tālu pārspēj mūsu pašu domas (Jesaja 55:8-9, Bībele), Dievu visā Viņa pilnībā nav iespējams uzskatāmi parādīt. Tomēr ar Informācijas Dabaszinātnes Likumu palīdzību mēs varam pierādīt dažas Viņa īpašības - Viņa esamību, Viņa mūžīgumu, Viņa visspēcību un Viņa viszināšanu - stingrā, t.i., neatspēkojamā veidā.[5] Šī raksta ietvaros mēs galvenokārt runājam par Dieva esamības pierādījumiem. Šis pierādījums tiek iegūts sekojošā veidā: Tā kā visās dzīvības formās mēs atrodam informācijas kodu DNS un RNS molekulu veidā un visus citus informācijas līmeņus, kļūst skaidrs, ka tas viss iekļaujas informācijas definīcijas robežās. Pielietojot likumu IDL-4, mēs varam secināt, ka ir jābūt inteliģentam, saprātīgam Sūtītājam, kurš šīs molekulas ir veidojis! Šis Dieva esamības pierādījums vienlaikus ir arī ateisma (Dieva nolieguma) zinātnisks atspēkojums. Arī makroevolūcijas ideja ir atspēkojama ar Informācijas Dabaszinātņu Likumu palīdzību.[6] 3. “PRAVIETISKI – MATEMĀTISKAIS DIEVA PIERĀDĪJUMS” No visiem 3268 Bībeles pravietojumiem[7], kas jau ir piepildījušies, mēs šeit izvēlēsimies tikai divus: Izraēla tautas izkliedēšana, par ko Dievs pasludināja (5. Mozus 28:64-65), un apsolījums, ko Viņš deva gadsimtiem vēlāk (Jeremijas 16:14-15), ka Viņš atvedīs tautu atpakaļ uz tās tēvu zemi. Mūsu ēras 70. gadā sākās izkliedēšana, un 1948. gadā, līdz ar Izraēlas valsts dibināšanu, piepildījās pirms vairākiem tūkstošiem gadu apsolītā atgriešanās. Bībele šajā ziņā patiešām ir neparasta grāmata, jo tā ir vienīgā, kas var pierādāmi apliecināt neiedomājami lielu skaitu piepildījušos pravietojumu. Tie sniedz mums vienreizēju kritēriju, ar kuru varam pārbaudīt Bībeles patiesumu, pielietojot matemātiskus aprēķinus. Par piemēru mūsu aprēķiniem mēs izmantosim neparasti lielu skudru pūzni, kurā starp melnajām skudrām ir tikai viena vienīga sarkanā skudra. Tas ir viegli saprotams: Jo lielāks ir aplūkojamais skudru pūznis, jo mazāka varbūtība, ka nejauši izdosies izņemt sarkano skudru. Jautājums tagad ir šāds: Cik lielam ir jābūt melno skudru daudzumam pūznī, lai varbūtība nejauši izņemt sarkano skudru būtu tikpat liela kā varbūtība, ka visi 3268 pravietojumi varētu paši nejauši īstenoties? Ja mēs ar minēšanu mēģinātu to aptuveni novērtēt, mēs, iespējams, domātu ar skudrām aizvietot visu ūdens tilpumu Boden ezerā Vācijā vai pat aizpildīt ar skudrām mūsu zemeslodes tilpumu. Aprēķini rāda, ka pat mūsu milzīgais un neiedomājami lielais Visums, blīvi piepildīts ar skudrām, joprojām nebūtu pietiekoši liels. Šim uzdevumam vajadzīgo iedomāto Visumu skaits būtu neiedomājami liels – 10 kāpināts 896 pakāpē (vieninieks ar 896 nullēm). Ko izsaka šāds milzīgs skaitlis - vieninieks, kam seko 896 nulles - ar skudrām piepildīti Visumi? Filma “Ameise hoch zwei” (“Skudra kvadrātā”)[8] mēģina to uzskatāmi attēlot. Tādējādi varbūtība w, ka vairāk nekā 3268 pravietojumi varētu paši nejauši īstenoties, ir praktiski nulle. Tālāk mēs redzēsim, ka šis aprēķins īstenībā ir ļoti dāsns, jo tajā ir pieņemts, ka katram pravietojumam ir 50% varbūtība, ka tas ir īstenojies nejauši pirms mūsdienām, t.i., katra pravietojuma varbūtība ir 0,5. Tātad kopējo varbūtību w, ka visi šie pravietojumi ir īstenojušies, var aprēķināt šādi: w = 0,5 x 0,5 x 0,5 x … x 0,5 x (t.i., 3268 secīgi reizinājumi) = 0,53268 = 1,7 x 10-984 = 0,000...17 (t.i., 983 nulles aiz komata). Matemātisko aprēķinu skaitliskie rezultāti ir tik gigantiski un transastronomiski, ka mūsu domāšana un iztēle nespēj atbilstoši novērtēt šo realitāti. Šo pārsteidzošo rezultātu kopsavilkumā var raksturot šādi: Ar šo “pravietiski-matemātisko Dieva pierādījumu” var pierādīt, ka eksistē visu-zinošs un visu-varens Dievs, kurš ir tieši tāds kā Bībelē aprakstītais Dievs.[9] TRĪS NOZĪMĪGI SECINĀJUMI 1. Bībele ir no Dieva, un tā ir patiesa Neviens cilvēks nav spējīgs formulēt pravietojumus, kuri pēc tam īstenojas bez izņēmumiem. Bībeles īstie autori ir visu-zinošais un visu-varenais Dievs (2.Timotejam 3:16), Jēzus Kristus (Galatiešiem 1:12) un Svētais Gars (2.Pētera 1:21). Tieši tādēļ visa Bībele ir patiesa. Pāvils skaidri un noteikti apliecina, ka viņš tic visam, kas rakstīts Bībelē (Apustuļu d. 24:14). Būtiskākā informācija par Dievu un Viņa Dēlu Jēzu Kristu, izmantojot daudzus grafiskus attēlus, ir izskaidrota video īsfilmā “Jēzus: pāri telpai un laikam”.[10] 2. Nav neviena cita Dieva, kā tikai Bībeles Dievs Neviens no iepriekš sniegtajiem pirmajiem diviem Dieva pierādījumiem nenorāda uz konkrētu Dievu. Tie abi ir ļoti vispārīgi, tāpēc ikviena reliģija var pretendēt uz tiem savā labā. Savukārt “pravietiski-matemātiskais Dieva pierādījums” norāda vienīgi uz Bībeles Dievu un Viņa Dēlu Jēzu Kristu. Šādu pierādījumu nespēj piedāvāt neviena cita reliģija par nevienu no saviem dieviem. Šajā sakarībā Bībelē ir minēts, ka cilvēki savās reliģijās ir minējuši neskaitāmus dievus: “Lai gan ir tā saucamie dievi vai debesīs, vai zemes virsū - jo dievu un kungu ir daudz, bet mums ir tik viens Dievs, Tēvs, no kura visas lietas un kurš ir mūsu ilgu mērķis; un tik viens Kungs, Jēzus Kristus, caur kuru visas lietas, arī mēs caur Viņu” (1. Korintiešiem 8:5-6). Psalmā 96:5 Bībele noraida visus citu reliģiju dievus: “…visi tautu dievi taču ir elki…” 3. Ateisms ir atspēkots Tātad ateismu (Dieva noliegumu) mēs varam atspēkot trīs veidos. Bībele Psalmā 14:1 vērtē ateistisko domāšanu šādi: “Bezprāši saka savā sirdī: Dieva nav!” Līdz ar to ateisti ne tikai tiecas uz nebūtību, bet, diemžēl, ir ceļā uz mūžīgu pazušanu: “…kas netic (uz Kungu Jēzu), tiks pazudināts” (Marka 16:16). Ar iepriekš minēto pārdomu palīdzību, izmantojot zinātniskus pierādījumus, mēs esam spējuši noskaidrot trīs būtiskus jautājumus mūsu liktenim mūžībā: Dievs eksistē; Visa Bībele ir patiesa; Šis pierādītais Dievs ir neviens cits, kā Bībeles Dievs.[11] Vai tikai ar šo atziņu vien mēs jau esam glābti, t.i., vai mums jau tādēļ vien ir droša vieta Debesīs? Atbilde skan: NĒ. Taču labās ziņas ir aprakstītas sekojošā nodaļā: GLĀBŠANA IR IESPĒJAMA IKVIENAM, KURŠ TO VĒLAS Šī raksta mērķis nav nevienu apsūdzēt par viņa līdzšinējo dzīves ceļu - ne citu reliģiju pārstāvjus, ne arī ateisma izplatītājus. Mūsu mērķis drīzāk ir brīdināt par ceļu, kas ved uz bojāeju, un aicināt visus lasītājus: glābšana jau šajā dzīvē ir iespējama ikvienam, ja vien viņš pats to vēlas. Jāņa evaņģēlijā 3:17-18 ir kopsavilkumā attēlotas tālejošās sekas, ko evaņģēlija vēsts atstāj uz mums: “Dievs Savu Dēlu (Jēzu) nav sūtījis pasaulē, lai Tas pasauli tiesātu, bet lai pasaule caur Viņu tiktu glābta. Kas tic Viņam, netiek tiesāts, bet, kas netic, ir jau spriedumu dabūjis, tāpēc ka nav ticējis Dieva vienpiedzimušā Dēla Vārdam.” Saskaņā ar Dieva gribu mēs esam iecerēti kā mūžīgas būtnes, kuru esamība nekad neizbeigsies. Pēc nāves robežas ir tikai divas iespējamas vietas, uz kurieni var doties - Debesis vai elle. Pirmā ir neizsakāmi brīnišķīga vieta, bet otra - neiedomājami briesmīga. Dieva skaidri izteiktā griba ir, lai mēs kādu dienu nonāktu Debesīs. Šī iemesla dēļ mums ir nepieciešams Glābējs - Jēzus Kristus. Viņš ir durvju atvērējs uz Debesīm, jo Viņš vēlas atbrīvot mūs no mūsu grēka un vainas. Ja tev ir vēlēšanās tikt izglābtam un nokļūt Debesīs, tev ir jāatgriežas no sava vecā dzīves ceļa bez Jēzus un jāuztic sava dzīve Viņam. Šo pagrieziena punktu savā dzīvē tu vari iesākt ar lūgšanu, kas varētu skanēt apmēram šādi: “Kungs Jēzu Kristu, līdz šim esmu dzīvojis tā, it kā Tevis vispār nemaz nebūtu. Tagad es pirmo reizi vēršos pie Tevis ar lūgšanu. Tagad es zinu, ka pastāv gan Debesis, gan arī elle. Tādēļ es lūdzu, izglāb mani no elles, kur es varu nonākt savu grēku un savas vainas dēļ, īpaši savas neticības dēļ. Es vēlos būt reiz kopā ar Tevi Debesīs mūžībā. Es saprotu, ka nevaru nokļūt Debesīs ar savu nopelnu palīdzību, bet tikai ar uzticēšanos Tev. Tāds, kā esmu dzīvojis līdz šim, es nespēšu pastāvēt tiesā Tavā priekšā. Tādēļ es Tevi lūdzu, piedod man visus manus grēkus un vainas. Man no visas sirds ir žēl mani grēki. Es gribu, lai no šī brīža Tu esi mans Kungs, kuram es labprāt sekošu. Tādēļ dāvā man paklausīgu sirdi. Es pateicos Tev, ka Tu mani uzklausīji. Es ticu Tavam apsolījumam, ka tagad caur pievēršanos Tev un uzticēšanos Tev es reiz varēšu būt pie Tevis Debesīs. Āmen.” Ja tu šo lūgšanu esi padarījis arī par savu lūgšanu, tad Jēzus tevi šodien ir pieņēmis. Viņš ir skaidri apsolījis, ka pieņems ikvienu, kas nāks pie Viņa (Jāņa 6:37). Tagad tu esi kļuvis par Jēzus sekotāju un šai ceļā Viņam būs noteicošā loma. Šis lēmums radīs pārmaiņas tavā dzīvē. Šie četri punkti to īsi paskaidros: Uzsāc regulāri lasīt Dieva Vārdu, Bībeli. Tā ir vienīgā grāmata, kuru Dievs ir apstiprinājis kā Viņa dotu. Bībele ir nepieciešamā rokasgrāmata mūsu dzīvei un miršanai. Katru dienu sarunājies ar savu Kungu. Mūsu lūgšanas mēs vēršam uz Dievu Tēvu un uz Jēzu Kristu, Dieva Dēlu. Īsteno savā dzīvē to, kas ir sacīts Bībelē. Meklē sadraudzību ar citiem ļaudīm, kuri arī ir apzināti pievērsušies Kristum. Izmantojiet iespējas lejupielādēt no autora mājas lapas bezmaksas lasāmās grāmatas un citus materiālus. Tur minētie izdevumi palīdzēs jums jūsu jaunajā ceļā ar Kristu. Direktors un profesors emeritusDr. inž. Verners Gits [1] W. Gitt: Faszination Mensch, vai Gitt, W., The Wonder of Man, lejupielādējama grāmata pdf formā no wernergitt.com [2] Ornstein, R. and Thompson, R., The Amazing Brain, Houghton Mifflin, Boston, 1984. [3] W. Gitt: Information – Der Schlüssel zum Leben un Gitt, W., with Compton, R. and Fernandez, J., Without Excuse (Information: the key to life), lejupielādējama grāmata pdf formā no wernergitt.com Šeit ir detalizēti izklāstīti informācijas likumi un to, kā tie darbojas kā „stingrs pierādījums“ papildus matemātiski - pravietiskajam argumentam. [4] W. Gitt: Information – Der Schlüssel zum Leben, S. 472–476. [5] W. Gitt: Information – Der Schlüssel zum Leben, S. 266–279. [6] V. Gits: Dabas zinātņu likumi atspēko evolūcijas teoriju, traktāts, Bruderhand-Medien, 2024. Lejupielāde: wernergitt.com/en/tracts/latvian [7] F. J. Dake: Dake’s Annotated Reference Bible, Lawrenceville, Georgia, 30245, 1961, S. 521 [8] Ameise hoch zwei (video, 5 min.): wernergitt.de/ameise [9] W. Gitt: Information – Der Schlüssel zum Leben, S. 301–323. wernergitt.de [10] W. Gitt: Jesus: beyond space and time (video, 84 min.), wernergitt.com/space-and-time [11] W. Gitt: Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube (video, 90 min.): wernergitt.de/warum W. Gitt: Was uns die Schöpfung lehrt (video, 38. min.): wernergitt.de/schoepfung
12 Seiten, Best.-Nr.: 140-17
Russisch: Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube
Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Werner Gitt beschäftigte sich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik. Beweise haben in seinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, von dem in diesem Buch so viel die Rede ist, beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, zeigt Werner Gitt in dieser Schrift, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Почему какучёный я верю Библии? Всех нас объединяет стремление к любви, общению и желание жить в безопасности. И все мы ищем истину. Никто не хочет прожить жизнь в обмане и иллюзиях, чтобы в самом конце вдруг осознать: «Я прожил жизнь неправильно!» или «Я потратил свою жизнь на никчёмные вещи!» Поскольку я по роду своей профессиональной деятельности много лет занимался математикой и информатикой, доказательства всегда играли для меня первостепенную роль. Когда речь заходит о Библии, то сразу возникает вопрос о её достоверности. Возможно ли вообще доказать существование Бога, о котором так много говорится в этой книге? От ответов на эти вопросы зависит место, где мы будем находиться в вечности. Поэтому мы должны быть максимально – насколько это возможно – уверены, что у нас есть правильный ответ. Если Библия действительно истинна, то мы автоматически получаем ответ и на многие другие вопросы, касающиеся каждого из нас: Откуда взялось человечество? Почему жизнь человека на Земле так коротка? Куда мы отправимся в конечном итоге? Кто является Богом и кто такой Иисус Христос? Кроме того, мы получим следующие преимущества: Мы сможем по-настоящему понять этот мир. Мы сможем разоблачать его заблуждения. У нас появится эталон, по которому сможем сверять свою жизнь. И у нас будет компас, указывающий дорогу в рай. Основываясь на трёх различных формах доказательств, мне бы хотелось здесь показать, что Бог действительно существует и что Библия истинна. На первое доказательство нам указывает сама Библия. Об этом говорит Апостол Павел в Послании к Римлянам: «От создания мира невидимые свойства Бога – Его вечная сила и Божественная природа – вполне могут быть поняты через рассматривание того, что Он сотворил» (Послание Павла Римлянам 1:20, Библия, нов. русск. пер.). Два других доказательства я обнаружил и обосновал в ходе проведённых исследований некоторое время назад. Они строятся на доказательной базе естественных и точных наук – математики, информатики и естествознания. ПЕРВОЕ ДОКАЗАТЕЛЬСТВО СУЩЕСТВОВАНИЯ БОГА – ЧЕРЕЗ СОТВОРЁННЫЙ МИР Из большой «мастерской» Создателя мы отберём для рассмотрения здесь всего лишь одну «деталь» – человеческий мозг.[1] Мозг – главный орган центральной нервной системы, который управляет протеканием почти всех процессов, происходящих в нашем организме, координирует и контролирует их. К нему ежесекундно стекается и в нём обрабатывается невообразимое количество информации, включая сенсорные сигналы, поступающие от всех органов чувств. Он сохраняет эту информацию и обеспечивает адекватную реакцию организма на них. Нам почти ничего не известно о том, как именно мозг обрабатывает информацию. Никто не знает, каким образом извлекается собственно семантическая информация из электрических сигналов, поступающих от органов чувств. Мы также не знаем, как вызываются конкретные воспоминания, а также что происходит в мозгу, когда мы изучаем что-то новое. Мозг состоит примерно из ста миллиардов нейронов (=100·109) – число, сопоставимое с количеством звёзд Млечного Пути. Помимо нервных клеток в нём есть ещё 100 миллиардов опорных клеток и клеток обмена веществ. Суммарная длина всех соединений нейронной сети конечного мозга (самая крупная структура головного мозга) составляет не менее 500 000 километров. Всё наше тело пронизано густой информационной сетью – системой нервных волокон, общая длина которых достигает ещё 380 000 км. Соединённые в одну линию, они могли бы покрыть расстояние от Земли до Луны. По этим тончайшим нервным путям и их разветвлениям, имеющих порой толщину не более 1/1000 мм, постоянно передаётся информация в обоих направлениях: как команды, поступающие от головного мозга во все органы и системы организма, так и ответные сигналы на них. В невероятно густой сети нейронных соединений мозга происходит очень быстрая обработка сигналов, что крайне необходимо для жизнедеятельности всего огранизма в целом. Мозг способен выполнять 1018 (= 1 миллиард x 1 миллиард) вычислительных операций за 1 секунду! Такая высокая вычислительная мощность требуется, в частности, для обработки визуальной информации в режиме реального времени. Несмотря на все результаты научных исследований, мозг остаётся самым большим белым пятном на карте наших научных познаний. Известные американские исследователи мозга Роберт Орнштейн и Ричард Ф. Томпсон говорят нам: «После того, как тысячи ученых на протяжении веков изучали его, остаётся только одно слово, чтобы его описать: потрясающе!»[2] Кроме того, непонятно, как происходит переход (трансфер) информации от нематериальной души к мозгу как материальной субстанции. И как сообщаются с ним функции души – воля, чувства и разум. Мозг – самая сложная конструкция во вселенной. Как это чудо стало возможным? Чему или кому мы обязаны им? Вышеприведённая строфа из первой главы Послания Павла к Римлянам показывает нам, что этому можно дать только одно разумное объяснение: всемогущий Бог, стоящий над своим творением, спланировал и создал его! ВТОРОЕ ДОКАЗАТЕЛЬСТВО СУЩЕСТВОВАНИЯ БОГА – ЧЕРЕЗ ИНФОРМАЦИОННЫЕ ЗАКОНЫ ПРИРОДЫ Чтобы описать информационные законы природы (ИЗП) и получить возможность проанализировать с их помощью некую неизвестную систему, необходимо сначала дать точное определение термину информация.[3] Информация – это нематериальная величина, характеризующаяся наличием пяти следующих иерархических уровней: 1) Статистика (набор букв, цифр, слов и т.д.). 2) Синтаксис (код, грамматика, словарный запас). 3) Семантика (значение). 4) Прагматика (действие). 5) Апобетика (целеполагание, результат). Мы имеем дело с информацией всегда тогда, когда в наблюдаемой системе присутствуют все пять перечисленных иерархических уровней. Пример наличия информации На иллюстрации с египетскими иероглифами представлены рисунки, которые можно увидеть в гробницах фараонов или на обелисках древнего Египта. Содержат ли они какие-либо сведения или же это всего лишь нечто вроде узора на обоях? На этот вопрос не было ответа более 1400 лет. Но ситуация резко изменилась в июле 1799 г., когда солдаты Наполеона нашли возле города Розетты, расположенного в дельте Нила, стелу из чёрного базальта. На поверхности размером с обычную столешницу был выбит идентичный по смыслу текст на трёх языках – в том числе египетскими иероглифами. Розеттский камень сыграл ключевую роль в дешифровке иероглифов. Только после расшифровки значения всего текста можно было с уверенностью сказать, что иероглифы действительно содержат информацию. Четыре информационных закона природы (ИЗП) ИЗП-1: Материальная величина не может произвести величину нематериальную. ИЗП-2: Информация есть величина нематериальная. ИЗП-3: Информация не может возникнуть в статистических процессах (т.е. в процессах, не управляемых интеллектом). ИЗП-4: Информация может исходить только от разумного отправителя.[4] Информация присутствует во всех живых клетках В молекулах ДНК живых существ мы находим наивысшую известную нам плотность записи информации. Продемонстрируем этот факт на следующем примере. Представим себе булавочную головку (диаметр = 2 мм), состоящую из материала молекулы ДНК, а теперь зададимся вопросом: Какой высоты должна быть стопка книг (среднего карманного формата), если в них напечатать тот же объём информации, записаннный таким же типом кодирования? Высота этой стопки будет в 500 раз больше, чем расстояние от Земли до Луны, т.е. это составит 500 х 384 000 км = 192 000 000 км! Когда речь идёт о доказательствах, следует чётко различать между собой два типа доказательств – жёсткие [неизменяемые] и «податливые» [поддающиеся изменениям] доказательства:[5] Жёсткие доказательства[6] неопровержимы. Они известны нам из математики; к этой же категории относятся и законы природы. Так, например, неопровержим закон природы, согласно которому тепло никогда не передаётся от более холодного тела к более тёплому. Математическая теорема Пифагора для прямоугольных треугольников (a2 + b2 = c2) также является неопровержимой. «Податливые» [изменяемые] доказательства,[7] встречающиеся, например, в юриспруденции и в исторических науках, в принципе – благодаря более надёжным источникам – опровергаемы. Мысли Бога неизмерирмо превосходят мысли человеческие (Книга пророка Исайи 55:9) и Он не может быть доказуем во всей своей полноте. Однако с помощью информационных законов природы мы можем тем не менее доказать некоторые из его характеристик – его существование, его вечную природу, его всемогущество и его всеведение, причём сделать это в форме жёстких неопровержимых доказательств. В контексте данной статьи нас интересует в первую очередь доказательство существования Бога. Это доказательство звучит так: Поскольку во всех формах жизни мы обнаруживаем код (молекулы ДНК или РНК), а также все другие уровни информации, то мы однозначно находимся в дефиниционном поле информации. Таким образом, на основании 4-го информационного закона природы мы можем заключить: этот установленный факт требует ультимативно и безусловно наличие разумного отправителя! Данное доказательство существования Бога одновременно является доказательством ненаучности атеизма как системы философских и научных взглядов и убеждений. Идея макроэволюции также может быть опровергнута с помощью информационных законов природы.[8] Третье доказательство существования Бога – «пророческо-математическое» Из 3268 уже исполнившихся пророчеств Библии здесь мы рассмотрим только два.[9] Пророчество о рассеянии израильского народа, о чём Бог объявил задолго – через пророка Моисея (Второзаконие 28:64–65), а затем, спустя века, пророческое обещание через пророка Иеремию (16:14–15), что Он же и вернёт свой народ обратно на землю предков. Исполнение пророчеств. Рассеяние началось в 70-м году нашей эры – после разрушения римлянами Иерусалима. А в 1948 году – с основанием государства Израиль – свершилось предсказанное за несколько тысячелетий пророчество Библии о возвращении израильского народа на историческую родину. В этом отношении Библия – исключительная книга, не имеющая аналогов в истории человечества, поскольку доказано, что она содержит чрезвычайно высокое число исполнившихся пророчеств. Это предоставляет нам уникальный критерий с помощью точных наук, а именно методом математического моделирования, проверить истинность Библии. Интересно, что в Библии Бог Сам неоднократно предлагал проверить Его через пророчества и их исполнение, которые должны подтвердить нам факт Его существования и Его всемогущества. В качестве математической модели мы используем необычайно большое скопление чёрных муравьёв, среди которых находится только один красный муравей. Нетрудно догадаться, что чем больше будет чёрных муравьёв, тем меньше вероятность случайно вытянуть из них этого красного муравья. Теперь возникает вопрос: Сколько должно быть чёрных муравьев, чтобы вероятность случайно выбрать из них единственного красного муравья была бы точно такой же, как и вероятность случайного исполнения 3268 пророчеств? Если бы нам пришлось угадывать, то мы могли бы представить себе, что таким количеством муравьёв можно было бы заполнить целое озеро Байкал или, возможно, объём всего земного шара. Однако сделанный математический расчёт показывает, что даже всей нашей невообразимо огромной вселенной, до краёв заполненной чёрными муравьями, было бы всё ещё недостаточно. Фактически требуемое количество вселенных в числовом выражении составляет абсолютно непостижимый результат: 10 в степени 896 (10896)! Что означает такое громадное количество вселенных (т.е. единица, за которой следует 896 нулей), плотно заполненных муравьями? В коротком видеоролике под названием «Муравей в квадрате» сделана некоторая попытка проиллюстрировать это.[10] Итак, вероятность w того, что 3268 пророчеств Библии могли исполниться случайно, практически равна нулю, а именно: w = 0,5·0,5·0,5·…·0,5· (т.е. число 0,5, помноженное на само себя 3268 раз) = 0,53268 = 1,7·10-984 = 0,000…17 (т.е. 983 нулей после запятой).[11] Другими словами, сделанное допущение о том, что пророчества Библии могли исполниться случайно и что за ними не стоит Бог, является ошибочным. Результаты этих математических вычислений уходят в такие запредельные, гипергигантские, трансастрономические сферы, что наш разум и наше воображение оказываются просто не в состоянии адекватно оценить масштабы смоделированной реальности. Этот достойный изумления результат можно кратко резюмировать так: «Пророческо-математическое доказательство» подтверждает существование всезнающего и всемогущего Бога, который идентичен Богу Библии.[12] ТРИ ВАЖНЫХ ВЫВОДА 1. Библия от Бога и она истинна Никто из людей не в состоянии сформулировать столько пророчеств, касающихся судеб мира, народов и отдельных личностей – часто на столетия вперёд, – которые потом исполнились бы все без исключения. Библия богодухновенна: её настоящими авторами являются всезнающий и всемогущий Бог (2-е послание Павла Тимофею 3:16), Его Сын Иисус Христос (Послание Павла галатам 1:12) и Святой Дух (2-е послание Петра 1:21). Поэтому вся Библия истинна. Вот почему апостол Павел убеждённо во всеуслышание сказал о ней: «Я верю всему, что записано...» (Деяния святых апостолов 24:14, Библия, нов. русск. перев.). В видеодокладе «Иисус Христос по ту сторону пространства и времени» со множеством графических иллюстраций я раскрываю важные вопросы о Боге-Отце и об Иисусе Христе: Есть ли в Библии упоминания о многомерности пространства? Почему Бог для нас невидим, но может видеть нас? И какие пророчества о последнем времени даёт нам Сам Иисус Христос?[13] 2. Нет иного Бога, кроме Бога Библии Ни одно из доказательств существования Бога, выдвинутых в истории прежде, не относится к какому-либо конкретному Богу. Все они настолько общи, что каждая религия может трактовать их в свою пользу. В отличие от них, пророческо-математическое доказательство существования Бога указывает исключительно на Бога Библии и его Сына Иисуса Христа. Доказательство такого рода не может быть предъявлено ни для одного из богов других религий! 3. Доказана научная несостоятельность атеизма Выше мы смогли тремя способами доказать научную несостоятельность атеистической системы взглядов. В одном из Псалмов Библия даёт определение атеистическому типу мышления: «Сказал безумец в сердце своем: „Нет Бога“» (Псалтирь 13:1, Библия, нов. русск. перев.). Так что атеизм не только научно необоснован, но и, к сожалению, приводит своих адептов и последователей к вечному проклятию: «Тот, кто поверит и примет крещение, будет спасен, а тот, кто не поверит, будет осужден» (Евангелие от Марка 16:16, Библия, нов. русск. перев.). С помощью рассмотренных выше научных доказательств мы смогли получить однозначные ответы на три фундаментальных вопроса, принципиально важных для нашей будущности в вечности: 1) Бог существует. 2) Вся Библия истинна. 3) Этот истинный Бог есть не кто иной, как Бог Библии.[14] Значит ли это, что благодаря новым познаниям мы уже спасены и нас ждёт в вечности безопасное место в прекрасном раю? Ответ – НЕТ! Однако добрая весть заключается в заголовке следующего раздела: СПАСЕНИЕ ДОСТУПНО КАЖДОМУ, КТО ЭТОГО ХОЧЕТ! Данная статья написана не для критики кого-бы то ни было. Нами движет только одно желание – предупредить о тех путях, которые могут привести к вечной погибели, и сообщить читателям радостную весть о том, что в этой жизни спасение возможно для каждого человека – если только он сам этого захочет! У апостола Иоанна в сжатом виде говорится о том определяющем значении, какое имеет для всех нас Евангелие: «Бог послал Сына [Иисуса Христа] в мир не затем, чтобы осудить мир, но чтобы спасти мир через Него. Верующий в Него не будет судим. Кто же не верит, тот уже осужден, потому что он не поверил во имя единственного Сына Бога» (Евангелие от Иоанна 3:16-17, Библия, нов. русск. перев.). По воле Бога мы созданы как вечные создания, чье существование никогда не прекратится. За завесой смерти есть только два местопребывания – рай и ад. Первое – неописуемо прекрасно, другое же – непредставимо ужасно. Бог ясно выразил в Библии Своё желание, чтобы мы в своё время оказались рядом с Ним – в прекрасном Небесном царстве. Для этого людям нужен Спаситель – Иисус Христос. Именно Он открыл нам дверь в рай, принеся Свою жизнь в искупительную жертву за нас. Он хочет освободить нас от вины, которую несёт перед Богом каждый. Человеку остаётся сделать только один шаг навстречу: принять для себя Его очистительную жертву. Если вы хотите Спасения и вечной жизни в будущности, вам надо оставить прежние пути без Бога и доверить Ему свою жизнь. Вы можете начать новую жизнь прямо сейчас – с помощью одной молитвы, которая называется молитвой покаяния. Она звучит, примерно, так: «Дорогой Иисус Христос, мой Господь! До сих пор я жил так, как будто Тебя и нет. Я впервые обращаюсь к Тебе с молитвой. Я знаю теперь, что есть ад и есть рай. Прошу Тебя: спаси меня, пожалуйста, от ада, куда я иначе попаду за свои грехи, в первую очередь, за своё неверие. Я хочу однажды быть с Тобой в раю навеки. Я знаю, что не могу попасть туда своими собственными усилиями, а только через веру в Тебя. За то, как я жил до сих пор, я не смогу устоять перед последним судом Божиим. Поэтому прошу Тебя: прости мне всю вину! Я искренне каюсь в своих грехах. Стань отныне моим Господом, за которым я с радостью последую, и дай мне послушное сердце. Благодарю Тебя за то, что Ты услышал меня. Я верю Твоему обещанию, что, обратившись к Тебе, я приобрёл вечную жизнь и буду однажды с Тобой в раю. Аминь!» Если ваша молитва была искренней, то вы можете быть уверены, что с этого самого момента Иисус Христос принял вас: ведь Он обещал принять каждого, кто обратится к Нему (Евангелие от Иоанна 6:37)![15] Теперь вы стали Его последователем и Он будет играть главную роль в вашей жизни. Это решение полностью изменит вашу жизнь. На новом пути вам смогут помочь четыре ориентира: 1) Начните с регулярного чтения Слова Божьего – Библии. Это единственная в мире книга, авторизованная Самим Богом. Библия является основным руководством для нашей жизни в этом мире и для перехода в жизнь вечную. 2) Отведите время для ежедневного общения с Господом: делитесь с Ним своими радостями, при необходимости просите о помощи. В молитвах мы обращаемся к Богу-Отцу и к Иисусу Христу, Сыну Божьему. 3) Применяйте то, что сказано в Библии, на практике. 4) Ищите общения с теми, кто так же осознанно обратился ко Христу. Найдите себе христианскую общину, где сможете возрастать как христианин. Д-р техн. наук, профессор Вернер Гитт, учёный-информатик _____________________________________ [1] См.: Вернер Гитт. Этот удивительный мир – человек. Билефельд: CLV-Verlag, 1999, стр. 80-89. PDF (русск.): https://bruderhand.de/download/Buecher/PDFs/255396_faszination-mensch-russisch_download.pdf [2] См.: Robert Ornstein, Richard F. Thompson. The Amazing Brain. Boston: Houghton Mifflin, 1984. [3] Werner Gitt. Information – Der Schlüssel zum Leben [Вернер Гитт. Информация – ключ к жизни], Bielefeld: CLV-Verlag, 6. erweiterte Auflage, 2018, стр. 96-98. Werner Gitt. Without Excuse (Information – Der Schlüssel zum Leben), Atlanta: Creation Book Publishers. First edition, 2011. ISBN 978-1-921643-41-5. См. также: Вернер Гитт. Законы природы опровергают теорию эволюции. Wienhausen: Bruderhand-Medien, 2018. PDF бесплатно (русск.): https://bruderhand.de/download/Traktate/PDFs/131-1-Widerlegung-Russisch-L.pdf Вернер Гитт. В начале была информация. Симферополь, Диайпи, 2008. – 352 с. PDF бесплатно (русск.): https://equalibra.org/ru/book/v-nachale-byla-informatsiya [4] В оригинале используется термин из информатики Sender – «отправитель». Здесь и далее прим. переводчика. [5] Данная типологизация впервые введена автором в 2018 г. в 6-м, расширенном издании его фундаментальной монографии «Информация – ключ к жизни». См.: W. Gitt. Information – Der Schlüssel zum Leben, стр. 472-476. [6] В оригинале употреблено нем. hart [харт] – «жёсткий; стабильный; устойчивый»; здесь в значении «неизменный, постоянный». [7] На языке оригинала (нем.) прилагательное weich [вайх] «мягкий; податливый» происходит от глагола weichen [вайхен] – «уступать место перед превосходством чего-/ кого-либо); терять своё действие». [8] Вернер Гитт. Законы природы опровергают теорию эволюции. Wienhausen, Bruderhand-Medien, 2020. PDF бесплатно (русск.): https://bruderhand.de/download/Traktate/PDFs/131-1-Widerlegung-Russisch-L.pdf [9] Finis Jennings Dake. Dake’s Annotated Reference Bible, Lawrenceville, Georgia, 30245, 1961, p. 521. [10] Ameise hoch zwei [Муравей в квадрате]. Видеоролик (нем.): wernergitt.de/ameise [11] Подробнее: В. Гитт. Ибо так написано. Bielefeld, CLV-Verlag, 2012, с. 167-208. PDF бесплатно (русск.): https://bruderhand.de/download/Buecher/PDFs/256241_so-stehts-geschrieben-russisch_download.pdf [12] W. Gitt. Information – Der Schlüssel zum Leben, с. 301-323. [13] Видеодоклад (нем.) W. Gitt. Herr über Raum und Zeit. https://wernergitt.de/zeit В. Гитт. Иисус Христос – властелин пространства и времени. PDF бесплатно (русск.): https://bruderhand.de/download/Traktate/PDFs/139-1-Herr-ueber-Raum-Russisch-L.pdf [14] W. Gitt. Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube [Почему я верю Библии как учёный]. Видеофильм (нем.): https://wernergitt.de/warum W. Gitt: Was uns die Schöpfung lehrt [Чему учит нас творение]. Видеофильм (нем.): https://bruderhand.de/schoepfung [15] В данной статье Библия цитируется по: • Библия Онлайн, 2003-2022. Русский синодальный перевод: https://only.bible/bible/rst78 • Библия Онлайн, 2003-2022. Новый русский перевод: https://only.bible/bible/nrt
12 Seiten, Best.-Nr.: 140-1
Tschechisch: Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube
Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Werner Gitt beschäftigte sich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik. Beweise haben in seinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, von dem in diesem Buch so viel die Rede ist, beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, zeigt Werner Gitt in dieser Schrift, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Proč jako vědec věřím Bibli Všem nám je společná touha po lásce, bezpečí a společenství – a všichni hledáme pravdu. Nikdo nechce žít v omylu a na konci svého života zjistit: „Žil jsem špatně“ nebo „Zabýval jsem se jen neužitečnými věcmi“. Protože jsem se dlouhá léta zabýval otázkami matematiky a informatiky, hrály důkazy v mém myšlení vždy zvláštní roli. Pokud jde o otázky týkající se Bible, vyvstala ihned otázka její důvěryhodnosti. Dá se existence Boha, o kterém se v této knize tolik mluví, vůbec dokázat? Na odpovědi na tuto otázku závisí totiž místo našeho věčného pobytu. Proto se ohledně této věci musíme dostat k nejvyšší možné jistotě. Pokud je Bible pravdivá, tak najdeme automaticky odpověď na mnohé otázky, které nás zaměstnávají. Odpovědi na následující otázky: Odkud přicházíme? Proč žijeme na této Zemi pouhých několik let? Kam jednou půjdeme? Kdo je Bůh, a kdo je Ježíš? Dále z toho můžeme získat následující: Můžeme rozumět světu. Můžeme odhalit omyly tohoto světa. Našli jsme měřítko pro náš život. A známe také cestu k nebi. Na základě třech odlišných důkazových prostředků bych chtěl ukázat, že Bůh existuje a že Bible je pravdivá. První důkaz navazuje na slovo z Římanům 1,20: „Jeho věčnou moc a božství, které jsou neviditelné, lze totiž od stvoření světa vidět, když lidé přemýšlejí o jeho díle.“ Ty další dva důkazy jsem vypracoval před nějakým časem, a jsou matematicko-přírodovědecké povahy. 1. DŮKAZ BOHA SKRZE STVOŘENÍ Z veliké dílny stvořitele zde sáhneme jen po jednom detailu – po lidském mozku[1]. Je to centrální nadřazený orgán našeho nervového systému, který řídí, kontroluje a koordinuje téměř všechny procesy, které probíhají v organismu. Shromažďuje a vyhodnocuje smyslové vjemy, ukládá je a zajišťuje jejich smysluplné zpracování. O vlastním zpracování informací v mozku není v podstatě nic známo. Nikdo neví, jak se z elektrických signálů přicházejících ze smyslových orgánů získává sémantická informace. Nevíme ani to, jak si vyvoláváme určité vzpomínky a co se v mozku děje, když se učíme něco nového. Mozek se skládá z asi 100 miliard nervových buněk (= 100·109); jejich počet řádově odpovídá počtu hvězd v naší Galaxii. Ohromný počet nervových buněk doplňuje ještě dalších 100 miliard buněk látkové výměny a podpory. Délka nervových vláken ve velkém mozku, pokud bychom je narovnali do řady, by činila doslova a do písmene 500 000 kilometrů. Naše tělo je protkáno hustou informační sítí, jejíž celková délka mimo mozek sestává z 380 000 kilometrů nervových vláken. Procházejí naším tělem a celkovou délkou odpovídají vzdálenosti Měsíce od Země. V těchto částečně jen tisícinu milimetru tenkých nervových vedeních a větveních probíhají neustále informace a povely mezi mozkem a všemi částmi těla sem a tam. V této neuvěřitelně husté síti neuronových spojení je možné – ale také potřebné – velmi rychlé zpracování signálu. Mozek může během jediné vteřiny provést 1018 (= 1 miliarda x 1 miliarda) početních operací. Tuto vysokou výpočetní kapacitu v reálném čase vyžaduje zejména zpracování obrazu. Přes mnoho výzkumných výsledků patří mozek stále ještě na naší mapě vědeckého poznání k velkým bílým plochám. Dva odborníci na výzkum mozku Robert Ornstein a Richard F. Thompson se vyjádřili: „Poté, co mozek po staletí zkoumaly tisíce vědců, se o tom dá říci jedno jediné slovo: Je to zázrak.“ Další věc, které nerozumíme: Jak probíhá přenos informace od ne-hmotné duše ke hmotnému mozku? Jak komunikují funkce duše (vůle, pocity, schopnost myšlení) s mozkem? Kdo všechny tyto zázraky uskutečnil? Výše uvedený verš z Římanům 1 nám ukazuje, že je možný jen jeden rozumný závěr: Toto vše vymyslel a stvořil všemohoucí Bůh, který stojí nade vším! 2. DŮKAZ BOHA Z PŘÍRODNÍCH ZÁKONŮ INFORMACE Abychom mohli popsat přírodní zákony informace (PZI) a analyzovat nějaký neznámý systém, potřebujeme vhodnou a přesnou definici informace[2]: O informaci se jedná vždy tehdy, když se v pozorovaném systému vyskytuje všech pět následujících hierarchických úrovní: 1) statistika (počet písmen, číslic atd.) 2) syntaxe (kód, gramatika, slovní zásoba) 3) sémantika (význam) 4) pragmatika (jednání) 5) apobetika (nastavení cíle, výsledek). Čtyři přírodní zákony o informaci (PZI) PZI-1: Materiální veličina nemůže dát vznik veličině ne-materiální. PZI-2: Informace je ne-materiální veličina. PZI-3: Při statistických procesech (= procesy bez řídící inteligence) nemůže žádná informace vzniknout. PZI-4: Informace může vzniknout jen skrze inteligentního původce. Informace se nachází ve všech živých buňkách V molekule DNA živých organismů nacházíme nejvyšší známou hustotu informace. Představme si hlavičku špendlíku (š = 2 mm) z materiálu DNA a položme si otázku, jak vysoký by musel být sloupec knih, který by obsahoval takto kódovanou informaci, abychom získali představu o této nesmírně vysoké hustotě ukládání: Takový sloupec by byl 500-krát vyšší než je vzdálenost Země od měsíce, a ta činí 384 000 kilometrů. U důkazů[3] rozlišujeme mezi tvrdými a měkkými. Tvrdé důkazy známe z matematiky a z přírodních zákonů. Tak např. přírodní zákon, že teplo nikdy nepřechází ze studenějšího na teplejší těleso, je nezpochybnitelný. Podobně je tomu s Pythagorovou matematickou větou pro pravoúhlé trojúhelníky (a2 + b2 = c2). Měkkými důkazy jsou např. důkazy z oblasti práva či historie, které jsou v zásadě zpochybnitelné, a to na základě nějakých jistějších zdrojů. Protože Boží myšlenky dalece přesahují ty naše (Izajáš 55,8-9), nemůžeme Boha v jeho celé plnosti dokázat. S pomocí přírodních zákonů informace ale můžeme dokázat některé jeho znaky – jeho existenci, jeho věčnou podstatu, jeho všemohoucnost a jeho vševědoucnost, a to v tvrdé, tj. nezpochybnitelné formě[4]. V souvislosti s tímto textem se nám v první řadě jedná o důkaz Boží existence. Tento důkaz můžeme provést takto: Protože ve všech formách života nacházíme kód (molekuly DNA, resp. RNA) a další úrovně informace, nalézáme se jednoznačně v definiční oblasti informace. S pomocí PZI-4 tak můžeme uzavřít: Musí tady být inteligentní původce! Tento důkaz Boží existence je současně vědeckým popřením ateismu. S pomocí tohoto zákona informace můžeme rovněž popřít i myšlenku makroevoluce[5]. 3. „PROROCKO-MATEMATICKÝ DŮKAZ BOHA“ Z celkového množství 3268 již splněných proroctví[6] si zde vybereme jenom dvě: Proroctví o Bohem ohlášeném rozptýlení izraelského lidu v 5. knize Mojžíšově 28,64-65 a prohlášení, které Bůh vyslovil o staletí později (Jeremiáš 16,14-15), že svůj lid zase přivede zpět do zaslíbené země. V roce 70 po Kr. nastalo rozptýlení, a v roce 1948 se založením státu Izrael vyplnil před několika tisíci lety slíbený návrat. Bible je natolik mimořádná kniha, že je i jediná, která dokazatelně může vykázat nepředstavitelně vysoký počet splněných proroctví. Tato proroctví nám poskytují jedinečné kritérium, že můžeme pravdivost Bible ověřit výpočetním způsobem. Pro modelový výpočet použijeme neobvykle velkou skupinu mravenců, mezi kterými se ve většině černých mravenců nachází jen jeden jediný červený mravenec. Je snadno pochopitelné: Čím je ta skupina mravenců větší, tím menší je pravděpodobnost, že v ní toho červeného mravence náhodou najdeme. Takže otázka zní: Při jakém počtu mravenců je pravděpodobnost, že toho červeného mravence náhodou vybereme, právě tak velká, jako to, že by se mohlo náhodně vyplnit těch 3268 biblických proroctví? Dejme tomu, že bychom vodu Bodamského jezera nahradili mravenci anebo dokonce že bychom jimi vyplnili kouli velikosti naší Země. Výpočet ukazuje, že by nestačilo, i kdyby byl mravenci hustě zaplněn celý náš obrovský a nepředstavitelně velký vesmír. Potřebný počet takových vesmírů činí nepochopitelných 10 povýšeno na 896. Co vyjadřuje takové neskutečně vysoké číslo – tedy číslo jedna, za kterým je 896 nul – vesmírů po okraj naplněných mravenci? Pokouší se to znázornit film „Mravenci na druhou“[7]. Pravděpodobnost p, že by se všech 3268 proroctví mohlo splnit náhodně, je tak prakticky nulová, totiž p = 0,5·0,5·0,5·…·0,5 (tj. 3268 za sebou jdoucích násobení) = = 0,53268 = 1,7·10-984 = 0,000…17 (tj. 983 nul za desetinnou čárkou). Početní výsledky matematických výpočtů tak rostou do tak gigantické a nad-astronomické výše, že to dalece přesahuje naše myšlení a schopnost představivosti, abychom je ještě dokázali nějak ohodnotit. Tento ohromující výsledek se v krátkosti nechá formulovat takto: „Prorocko-matematickým důkazem“ je možné dokázat existenci vševědoucího a všemohoucího Boha, který je identický s Bohem Bible[8]. TŘI DŮLEŽITÉ DŮSLEDKY 1. Bible je od Boha a je pravdivá Žádný člověk nedokáže formulovat proroctví, která se pak také bez výjimky vyplní. Pravými autory Bible jsou vševědoucí a všemohoucí Bůh (2. list Timoteovi 3,16), Ježíš Kristus (List Galatským 1,12) a Duch svatý (2. list Petrův 1,21). Proto je celá Bible pravdivá. Pavel v jasné souvislosti vyznává: „Věřím všemu, co je napsáno“ (Skutky apoštolů 24,14). To nejdůležitější o Bohu a jeho Synu Ježíši Kristu je vysvětleno na videu, za použití bohaté grafiky. (W. Gitt: Jesus: beyond space and time (Video, 84 mins), wernergitt.com/space-and-time). 2. Není žádný jiný Bůh než Bůh Bible Žádný z důkazů o Boží existenci, které byly předloženy v minulosti, se nevztahuje na určitého boha. Všechny jsou natolik všeobecné, že je může použít každé náboženství. Naproti tomu „Prorocko-matematický důkaz Boha“ se vztahuje výhradně na Boha Bible a na jeho Syna Ježíše Krista. Důkaz tohoto druhu se nedá předložit o žádném bohu jiných náboženství. Bible k tomu výstižně říká, že lidé si ve svých náboženstvích pojmenovali nesčetná božstva: „I když jsou tak zvaní bohové na nebi či na zemi – jakože je mnoho takových bohů a pánů – my přece víme, že je jediný Bůh Otec, od něhož je všecko, a my jsme tu pro něho, a jediný Pán Ježíš Kristus, skrze něhož je všecko, i my jsme skrze něho“ (1. list Korintským 8,5-6). V Žalmu 96,5 Bible bohy všech náboženství zavrhuje: „Všechna božstva národů jsou bůžci.“ 3. Ateismus je popřen Ateismus tak můžeme popřít výše uvedeným trojím způsobem. Bible hodnotí ateistické myšlení v Žalmu 14,1: „Bloud si v srdci říká: ‚Bůh tu není‘.“ Ateisté se tak nejen obracejí do prázdna, ale žalostným způsobem se nacházejí na cestě do věčného zahynutí: „Kdo však neuvěří (v Pána Ježíše), bude odsouzen“ (Marek 16,16). Předcházejícími úvahami na vědecky přesném základě jsme si mohli objasnit tři důležité otázky: 1) Bůh existuje. 2) Celá Bible je pravdivá. 3) Tento dokázaný Bůh není nikdo jiný než Bůh Bible[9]. Jsme ale tímto poznáním již zachráněni, tj. máme tak jisté místo v nebi? Odpověď zní: NE. Dobrou zprávu ale vyjadřuje nadpis následující kapitoly: ZÁCHRANA JE MOŽNÁ PRO KAŽDÉHO, KDO JI CHCE Tento text nechce nikoho obžalovat kvůli jeho dosavadní cestě – ani stoupence jiných náboženství ani misionáře ateismu. Naším úmyslem spíše je, abychom upozornili na cestu do zahynutí a abychom každého čtenáře oslovili s pozváním: V tomto životě je pro každého člověka možná záchrana, pokud to jen chce. Dalekosáhlý důsledek toho, co nám evangelium nabízí, je u Jana 3,17-18 ve stručnosti vyjádřen takto: „Vždyť Bůh neposlal svého Syna (Ježíše) na svět, aby svět soudil, ale aby skrze něj byl svět spasen. Kdo v něho uvěří, není souzen. Kdo nevěří, již je odsouzen, neboť neuvěřil ve jméno jednorozeného Syna Božího.“ Podle Boží vůle jsme všichni stvořeni jako věčné bytosti, jejichž existence nikdy nepomine. Na druhé straně brány smrti jsou pouze dvě místa pobytu – nebe nebo peklo. To první je nevýslovně nádherné, to druhé nepředstavitelně strašné. Božím výslovným přáním je, abychom se jednou dostali do nebe. K tomu potřebujeme zachránce Ježíše Krista. On nám otevírá dveře do nebe, protože nás může osvobodit od naší viny. Pokud máte přání, abyste byli zachráněni a dostali se do nebe, musíte se odvrátit od své staré cesty bez Ježíše a jemu svěřit svůj život. Tento obrat svého života můžete začít modlitbou, která by mohla znít asi takto: „Pane Ježíši Kriste, dosud jsem žil tak, jako bys vůbec nebyl. Dnes se k tobě poprvé obracím v modlitbě. Teď vím, že je nebe a že je také peklo. Zachraň mne proto před peklem, do kterého patřím kvůli vší své vině, zejména nevěře. Je mým přáním, abych byl jednou po celou věčnost u Tebe v nebi. Dobře vím, že do nebe nemohu přijít pro vlastní zásluhy, ale jenom skrze víru v Tebe. Tak, jak jsem dosud žil, bych před Tebou na soudu neobstál. Proto Tě prosím, odpusť mi všechnu moji vinu. Svých hříchů ze srdce lituji. Od této chvíle buď mým Pánem, kterého chci rád následovat. Dej mi k tomu poslušné srdce. Děkuji Ti, že jsi mne vyslyšel. Věřím Tvému slibu, že nyní, po mém obrácení k Tobě, budu jednou věčně u Tebe v nebi. Amen.“ Pokud jste tuto modlitbu přijali za svou, tak Vás Ježíš dnes přijal. On přece pevně slíbil, že přijme každého, kdo se vydá na cestu k němu (Jan 6,37). Tím jste vstoupili na cestu následování, na které On teď bude hrát hlavní roli. Toto rozhodnutí způsobí ve Vašem životě změnu. Ukážeme si to ve stručnosti ve čtyřech bodech: 1) Začněte s pravidelným čtením Božího slova, Bible. Je to jediná kniha, kterou autorizoval Bůh sám. Bible je nezbytným návodem pro náš život i smrt. 2) Mluvte každý den se svým Pánem. Ve své modlitbě se máme obracet k Bohu, Otci, a k Ježíši Kristu, Synu Božímu. 3) Chovejte se ve svém životě podle toho, co je řečeno v Bibli. 4) Vyhledejte společenství s dalšími lidmi, kteří se rovněž vědomě obrátili ke Kristu. Ředitel a profesor v. v.Dr.-Ing. Werner Gitt
12 Seiten, Best.-Nr.: 140-2
Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube
Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Werner Gitt beschäftigte sich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik. Beweise haben in seinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, von dem in diesem Buch so viel die Rede ist, beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, zeigt Werner Gitt in dieser Schrift, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Warum ich als Wissenschaftler der Bibel glaube Uns allen gemeinsam ist die Sehnsucht nach Liebe, Geborgenheit und Gemeinschaft – und wir sind alle auf der Suche nach Wahrheit. Niemand möchte im Irrtum leben und am Ende seines Lebens feststellen: „Ich habe falsch gelebt“ oder „Ich bin nur unnützen Dingen nachgegangen.“ Weil ich mich jahrelang mit Fragestellungen der Mathematik und der Informatik beschäftigte, haben Beweise in meinem Denken immer eine besondere Rolle gespielt. Geht es um Fragen der Bibel, stellt sich sofort die Frage der Glaubwürdigkeit. Ist die Existenz des Gottes, über die so viele schon nachgedacht haben, gar beweisbar? Von der Antwort auf diese Fragen ist der Ort unseres ewigen Verbleibs abhängig. Darum müssen wir hierüber zu größtmöglicher Gewissheit gelangen. Wenn die Bibel wahr ist, dann haben wir automatisch die Antwort auf viele Fragen gefunden, die uns alle bewegen. Antworten auf folgende Fragen: Woher kommen wir? Warum leben wir hier einige Jahre auf der Erde? Wohin werden wir einmal gehen? Wer ist Gott, und wer ist Jesus Christus? Ferner haben wir folgenden Gewinn: Wir können die Welt deuten. Wir vermögen die Irrtümer dieser Welt zu entlarven. Wir haben den Maßstab für unser Leben gefunden. Und wir kennen auch den Kompass zum Himmel. Anhand von drei unterschiedlichen Beweisformen, möchte ich zeigen, dass Gott existiert und die Bibel wahr ist. Der erste Beweis knüpft an Römer 1,20 (die Bibel) an: „Denn Gottes unsichtbares Wesen, das ist seine ewige Kraft und Gottheit, wird seit der Schöpfung der Welt ersehen aus seinen Werken.“ Die beiden anderen Beweise habe ich vor einiger Zeit erarbeitet, und sie haben eine mathematisch-naturwissenschaftliche Basis. 1. Der Gottesbeweis durch die Schöpfung Aus der großen Werkstatt des Schöpfers greifen wir hier nur ein Detail heraus – das menschliche Gehirn.[1] Es ist das zentrale übergeordnete Organ unseres Nervensystems, das fast alle Abläufe, die im Organismus vor sich gehen, steuert, überwacht und koordiniert. Unser Gehirn sammelt und verwertet Sinneseindrücke, speichert sie und bewirkt ihre sinnvolle Verwertung. Über die eigentliche Informationsverarbeitung im Gehirn ist so gut wie nichts bekannt. Niemand weiß, wie aus den ankommenden elektrischen Signalen der Sinnesorgane die eigentliche semantische Information gewonnen wird. Wir wissen auch nicht, wie wir bestimmte Erinnerungen abrufen und was im Gehirn geschieht, wenn wir etwas Neues lernen. Das Gehirn besteht aus etwa 100 Milliarden Nervenzellen (= 100·109); ihre Zahl liegt in der Größenordnung der Zahl der Sterne in unserer Milchstraße. Zu der immensen Zahl von Nervenzellen kommen noch weitere 100 Milliarden Stoffwechsel- und Stützzellen hinzu. Die Länge der Nervenfasern im Großhirn ergibt aneinandergereiht eine Strecke von sage und schreibe 500 000 Kilometer. Unser Körper ist mit einem dichten Informationsnetz verkabelt, dessen Gesamtlänge außerhalb des Gehirns aus 380 000 Kilometer Nervenfasern besteht. Sie durchlaufen unseren Körper und ergeben aneinandergereiht die Strecke von der Erde bis zum Mond. In diesen teils nur ein tausendstel Millimeter dünnen Nervenleitungen und Verästelungen laufen ständig Informationen und Befehle zwischen dem Gehirn und allen Teilen des Körpers hin und her. Innerhalb des unglaublich dichten Netzwerkes der neuronalen Verschaltung ist eine sehr schnelle Signalverarbeitung möglich, aber auch vonnöten. Das Gehirn kann in einer Sekunde 1018 (= 1 Milliarde x 1 Milliarde) Rechenoperationen ausführen. Insbesondere die Bildverarbeitung in Echtzeit benötigt diese hohe Rechenkapazität. Trotz mancher Forschungsergebnisse gehört das Gehirn noch immer zu den ganz großen weißen Flächen der Unkenntnis auf unserer Karte wissenschaftlicher Erkenntnis. Die beiden Gehirnforscher Robert Ornstein und Richard F. Thompson sagen uns: „Nachdem Tausende von Wissenschaftlern das Gehirn jahrhundertelang untersucht haben, wird ihm nur ein einziges Wort gerecht: Es ist ein Wunder.“ Unverstanden ist weiterhin: Wie geschieht der Informationstransfer von der nicht-materiellen Seele zum materiellen Gehirn? Wie kommunizieren die Funktionen der Seele (Wille, Gefühl, Denkvermögen) mit dem Gehirn? Wer hat all diese Wunder bewirkt? Der obige Vers aus Römer 1 zeigt uns, dass es nur eine vernünftige Schlussfolgerung geben kann: Ein allmächtiger Gott, der über allem steht, hat alles erdacht und geschaffen! 2. Der Gottesbeweis aus den Naturgesetzen der Information Um die Naturgesetze der Information (NGI) beschreiben und ein unbekanntes System analysieren zu können, braucht man eine geeignete und präzise Definition:[2] Information liegt immer dann vor, wenn in einem beobachtbaren System alle folgenden fünf hierarchischen Ebenen vorkommen: 1) Statistik (Anzahl der Buchstaben, Ziffern, Wörter usw.) 2) Syntax (Code, Grammatik, Wortschatz) 3) Semantik (Bedeutung) 4) Pragmatik (Handlung) 5) Apobetik (Zielsetzung, Ergebnis). Die vier Naturgesetze über Information (NGI) NGI-1: Eine materielle Größe kann keine nicht-materielle Größe hervorbringen. NGI-2: Information ist eine nicht-materielle Größe. NGI-3: In statistischen Prozessen (= Vorgänge ohne steuernde Intelligenz) kann keine Information entstehen. NGI-4: Information kann nur durch einen intelligenten Sender entstehen. Information befindet sich in allen lebenden Zellen In den DNS-Molekülen der Lebewesen finden wir die höchste bekannte Informationsdichte. Denken wir uns den Kopf einer Stecknadel (d = 2 mm) aus DNS-Material bestehend und fragen, wie hoch der Bücherstapel sein könnte, den man nach dieser Codierungsart darin speichern könnte, so veranschaulicht uns dies die immense Speicherdichte: Der Stapel könnte noch 500-mal höher sein als die Entfernung von der Erde bis zum Mond, und das sind 500 x 384 000 km = 192 Millionen Kilometer. Bei Beweisen[3] ist deutlich zwischen harten und weichen zu unterscheiden. Harte Beweise kennen wir von der Mathematik und von den Naturgesetzen her. So ist z. B. das Naturgesetz, dass Wärme niemals vom kälteren zum wärmeren Körper hinüberfließen kann, unwiderlegbar. Auch der mathematische Satz des Pythagoras für rechtwinklige Dreiecke (a2 + b2 = c2) ist ebenso unwiderlegbar. Weiche Beweise sind z.B. juristische oder historische Beweise, die dank sicherer Quellen prinzipiell widerlegbar sind. Weil Gottes Gedanken die unseren bei weitem überragen (Jesaja 55,8-9, die Bibel), kann Gott nicht in seiner ganzen Fülle beweisbar gemacht werden. Mit Hilfe der Naturgesetze der Information können wir jedoch einige seiner Merkmale – seine Existenz, sein ewiges Wesen, seine Allmacht und seine Allwissenheit – in harter, d.h. in nicht widerlegbarer Form, nachweisen.[4] Im Zusammenhang dieses Aufsatzes geht es uns in erster Linie um den Existenzbeweis Gottes. Dieser Nachweis ist wie folgt zu führen: Weil wir in allen Formen des Lebens einen Code (DNS- bzw. RNS-Moleküle) und die anderen Ebenen der Information vorfinden, befinden wir uns eindeutig innerhalb des Definitionsbereiches von Information. So können wir mit Hilfe von NGI-4 schließen: Es muss hierzu einen intelligenten Sender geben! Dieser Existenzbeweis Gottes ist gleichzeitig eine wissenschaftliche Widerlegung des Atheismus. Auch die Idee der Makroevolution ist mit Hilfe der Informationssätze widerlegbar.[5] 3. Der „prophetisch-mathematische Gottesbeweis“ Aus der Gesamtmenge von 3268 bereits erfüllten Prophetien der Bibel[6] greifen wir hier nur zwei heraus: Die von Gott angekündigte Zerstreuung des Volkes Israel in 5. Mose 28,64-65 und die Jahrhunderte später von ihm versprochene Zusage (Jeremia 16,14-15), dass er das Volk in das angestammte Land wieder zurückbringen werde. Im Jahre 70 n. Chr. setzte die Zerstreuung ein, und im Jahre 1948 erfüllte sich mit der Staatsgründung Israels die vor einigen tausend Jahren zugesagte Rückkehr. Die Bibel ist insofern ein außergewöhnliches Buch, als es das einzige ist, das nachweislich eine unvorstellbar hohe Zahl an erfüllten Prophetien aufweisen kann. Diese geben uns ein einzigartiges Kriterium an die Hand, die Wahrheit der Bibel auf rechnerischem Wege zu überprüfen. Für die Modellrechnung verwenden wir einen ungewöhnlich großen Ameisenhaufen, in dem sich unter den ansonsten schwarzen Ameisen nur eine einzige rote Ameise befindet. Es ist leicht einzusehen: Je größer der betrachtete Haufen wird, desto kleiner ist die Wahrscheinlichkeit, die eine rote Ameise zufällig herauszugreifen. Die Frage lautet nun: Bei welcher Ameisenzahl ist die Wahrscheinlichkeit, die eine rote Ameise zufällig herauszugreifen, gerade genau so groß wie die, dass sich 3268 Prophetien zufällig erfüllen können? Sollten wir schätzen, so würden wir vielleicht die Wassermenge des Bodensees durch Ameisen ersetzen oder gar das Volumen unserer Erdkugel damit füllen. Die Berechnung zeigt, auch unser riesiges und unvorstellbar großes Universum, dicht gefüllt mit Ameisen, würde immer noch nicht reichen. Die tatsächliche Menge an gedachten Universen ergibt sich zu unfassbaren 10 hoch 896. Was drückt eine solche immense Zahl – also eine Eins, gefolgt von 896 Nullen – von randvoll mit Ameisen gefüllten Universen aus? Der Film „Ameise hoch zwei“ [7] versucht dies zu veranschaulichen. Die Wahrscheinlichkeit w, dass sich die über 3268 Prophetien zufällig erfüllen könnten, ist somit praktisch Null, nämlich w = 0,5·0,5·0,5·…·0,5 (d.h. 3268 aufeinanderfolgende Multiplikationen) = = 0,53268 = 1,7·10-984 = 0,000…17 (d.h. 983 Nullen nach dem Komma). Die Zahlenergebnisse der mathematischen Berechnungen wachsen derart ins Gigantische und Transastronomische, dass unser Denken und Vorstellungsvermögen weit überfordert sind, um diese Realität noch angemessen einzuschätzen. Das staunenswerte Ergebnis lässt sich kurz zusammenfassen: Durch den „Prophetisch-mathematischen Gottesbeweis“ kann die Existenz eines allwissenden und allmächtigen Gottes nachgewiesen werden, der mit dem Gott der Bibel identisch ist. [8] Drei bedeutsame Konsequenzen 1. Die Bibel ist von Gott, und sie ist wahr Kein Mensch ist in der Lage, Prophetien zu formulieren, die sich dann auch ausnahmslos erfüllen. Die wahren Autoren der Bibel sind der allwissende und allmächtige Gott (2. Timotheus 3,16), Jesus Christus (Galater 1,12) und der Heilige Geist (2. Petrus 1,21). Darum ist die ganze Bibel wahr. Paulus bekennt in klarer Konsequenz: „Ich glaube allem, was geschrieben steht“ (Apostelgeschichte 24,14). Grundlegendes über Gott und seinen Sohn Jesus Christus wird auf einem Video[9] anhand zahlreicher Grafiken erläutert. 2. Es gibt keinen anderen Gott als den Gott der Bibel Keiner der in der Vergangenheit erbrachten Gottesbeweise bezieht sich auf einen bestimmten Gott. Sie sind allesamt so allgemein gehalten, dass jede Religion sie für sich in Anspruch nehmen kann. Der „Prophetisch-mathematische Gottesbeweis“ hingegen weist ausschließlich auf den Gott der Bibel und auf seinen Sohn Jesus Christus hin. Ein derartiger Nachweis kann über keinen der Götter in den anderen Religionen erbracht werden. Dazu passend sagt die Bibel, dass die Menschen in ihren Religionen unzählige Götter benannt haben: „Und obwohl es solche gibt, die Götter genannt werden, sei es im Himmel oder auf Erden, wie es ja viele Götter und Herren gibt, so haben wir doch nur einen Gott, den Vater, von dem alle Dinge sind und wir zu ihm und einen Herrn, Jesus Christus, durch den alle Dinge sind und wir durch ihn“ (1. Korinther 8,5-6). In Psalm 96,5 verwirft die Bibel alle Götter in den Religionen: „Alle Götter der Völker sind Götzen.“ 3. Der Atheismus ist widerlegt Den Atheismus konnten wir auf dreifache Weise widerlegen. Die Bibel bewertet in Psalm 14,1 das atheistische Denken: „Die Toren sprechen in ihrem Herzen: ‚Es ist kein Gott.‘“ Die Atheisten greifen somit nicht nur ins Leere, sondern befinden sich traurigerweise auf dem Weg zur ewigen Verdammnis: „Wer aber nicht (an den Herrn Jesus) glaubt, der wird verdammt werden“ (Markus 16,16). Drei grundlegende Fragen für unseren ewigen Verbleib haben wir durch die vorangegangenen Überlegungen in wissenschaftlicher Beweisform eindeutig klären können: 1) Gott existiert. 2) Die ganze Bibel ist wahr. 3) Dieser nachgewiesene Gott ist kein anderer als der Gott der Bibel.[10] Sind wir mit dieser Erkenntnis bereits gerettet, d.h., haben wir damit einen sicheren Platz im Himmel? Die Antwort lautet: NEIN. Die gute Nachricht aber fasst das folgende Kapitel zusammen: Rettung ist möglich für jeden, der es will Dieser Aufsatz möchte niemanden wegen seines bisherigen Weges anklagen – weder die Vertreter anderer Religionen noch die Missionare des Atheismus. Vielmehr ist es unser Anliegen, auf Wege der Verlorenheit aufmerksam zu machen und allen Lesern einladend zuzurufen: In diesem Leben ist für jeden Menschen Rettung möglich, wenn er es nur will. In Johannes 3,17-18 ist die weitreichende Konsequenz, die das Evangelium für uns hat, kurz zusammengefasst: „Denn Gott hat seinen Sohn (Jesus) nicht in die Welt gesandt, dass er die Welt richte, sondern dass die Welt durch ihn gerettet werde. Wer an ihn glaubt, der wird nicht gerichtet; wer aber nicht glaubt, der ist schon gerichtet, denn er glaubt nicht an den Namen des eingeborenen Sohnes Gottes.“ Nach Gottes Willen sind wir als Ewigkeitsgeschöpfe konzipiert, deren Existenz niemals ausgelöscht wird. Jenseits der Todesmauer gibt es nur zwei Aufenthaltsorte – den Himmel oder die Hölle. Der erste ist unaussprechlich herrlich, der andere unvorstellbar schrecklich. Gottes ausdrücklicher Wille ist es, uns einmal im Himmel zu haben. Dazu brauchen wir den Retter Jesus Christus. Er ist der Türöffner zum Himmel, weil er uns von unserer Schuld befreien möchte. Wenn Sie den Wunsch haben, gerettet zu werden und in den Himmel zu kommen, müssen Sie sich von Ihrem alten Weg ohne Jesus abwenden und ihm Ihr Leben anvertrauen. Diese Lebenswende können Sie mit einem Gebet einleiten, das etwa wie folgt lauten könnte: „Herr Jesus Christus, ich habe bisher so gelebt, als wenn es Dich überhaupt nicht gäbe. Jetzt wende ich mich erstmals in einem Gebet zu Dir. Ich weiß nun, dass es einen Himmel und auch eine Hölle gibt. Errette mich darum vor der Hölle, in die ich wegen all meiner Schuld, besonders des Unglaubens, hinkäme. Es ist mein Wunsch, einmal in alle Ewigkeit bei Dir im Himmel zu sein. Mir ist bewusst, dass ich nicht durch eigene Verdienste, sondern nur durch den Glauben an Dich in den Himmel kommen kann. So, wie ich bisher gelebt habe, kann ich vor Dir im Gericht nicht bestehen. Darum bitte ich Dich, vergib mir alle meine Schuld. Meine Sünden tun mir von Herzen leid. Du sollst von jetzt an mein Herr sein, dem ich gerne folgen will. Gib mir dazu ein gehorsames Herz. Ich danke Dir, dass Du mich erhört hast. Ich glaube Deiner Zusage, dass ich jetzt durch meine Hinwendung zu Dir einmal ewig bei Dir im Himmel sein werde. Amen.“ Wenn Sie dieses Gebet zu Ihrem eigenen gemacht haben, dann hat Jesus Sie heute angenommen. Er hat ja fest versprochen, jeden anzunehmen, der sich zu ihm hin auf den Weg macht (Johannes 6,37). Sie haben jetzt die Nachfolge Jesu angetreten, bei der Er nun eine zentrale Rolle spielen wird. Diese Entscheidung wird in Ihrem Leben eine Wendung bewirken. Anhand von vier Punkten sei dies kurz erläutert: 1. Beginnen Sie mit dem regelmäßigen Lesen des Wortes Gottes, der Bibel. Es ist das einzige Buch, das Gott als von ihm gegeben autorisiert hat. Die Bibel ist die notwendige Gebrauchsanweisung für unser Leben und Sterben. 2. Sprechen Sie jeden Tag mit Ihrem Herrn. Unser Gebet richten wir an Gott, den Vater, und an Jesus Christus, den Sohn Gottes. 3. Setzen Sie das in Ihrem Leben um, was in der Bibel gesagt ist. 4. Suchen Sie die Gemeinschaft mit anderen Menschen, die sich auch bewusst Christus zugewandt haben. Nutzen Sie die Angebote des Gutscheins. Die dort angeführten Schriften werden Ihnen auf Ihrem neuen Weg eine Hilfe sein. Direktor und Professor a.D.Dr.-Ing. Werner Gitt
12 Seiten, Best.-Nr.: 140-0