… und Er existiert doch! | Weitere Sprachen
... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! ... und Er existiert doch! An dem Thema „Gott“ versuchen sich viele Menschen vorbei zu mogeln. So richtig will es ihnen jedoch nicht gelingen. In London haben Atheisten an den roten Doppeldeckerbussen dafür werben wollen, dass es keinen Gott gibt. Das scheiterte allerdings an dem englischen Werbegesetz, nach welchem nur etwas beworben werden kann, das mit konkreten Fakten belegbar ist. Keiner der Agitatoren aber konnte nachweisen, dass es keinen Gott gibt. Als Ausweg änderten sie ihren Slogan um, dass es „wahrscheinlich“ keinen Gott gibt. Ihr Ausspruch enthielt aber konsequenterweise auch eine Wahrscheinlichkeit dafür, dass es einen Gott gibt, was manch einen zum Nachdenken über die Gottesfrage brachte. In Deutschland wurde die Werbekampagne der Atheisten an öffentlichen Bussen gar nicht erst erlaubt. Daher entschloss man sich, einen eigenen Werbebus auf eine Deutschlandrundtour zu schicken. Der deutsche Slogan wurde gegenüber dem englischen noch verschärft: „Es gibt [mit an Sicherheit grenzender Wahrscheinlichkeit] keinen Gott.“ Man fragt sich doch als denkender Mensch, warum ziehen die Atheisten gegen etwas zu Felde, das es doch nach ihrer Auffassung gar nicht gibt? Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b). Auf einen größeren Verlust kann man nicht setzen. Wir wollen hier auf die Gottesfrage mit Hilfe von zwei neuen Gottesbeweisen antworten. Die Formulierung in Römer 1,21 „Denn obwohl sie von Gott wussten“ ist eine sehr starke Aussage und bezeugt uns, dass Gott sich auch außerhalb der Bibel offenbart und somit beweisbar gemacht hat. Wenn auch Gottesbeweise nicht direkt zum Glauben führen, so haben sie doch eine wichtige Funktion: Sie widerlegen den Atheismus und sind geeignet, mancherlei Glaubenshindernisse abzubauen oder gar zu beseitigen. Ältere Gottesbeweise stammen z. B. von Aristoteles, Anselm von Canterbury und Thomas von Aquin. An dieser Stelle nennen wir zwei Gottesbeweise, die erst in den letzten Jahren von dem Autor dieser Schrift entwickelt wurden, nämlich den aus der naturgesetzlichen Information und den prophetisch-mathematischen: Der Gottesbeweis aus den Naturgesetzen der Information Aufgrund der Naturgesetze über Information wissen wir, dass die riesigen Informationsmengen in den Zellen aller Lebewesen einen intelligenten Urheber benötigen. Gegenüber den historischen Gottesbeweisen, die weitgehend philosophisch orientiert sind, haben wir hier erstmals einen naturgesetzlichen Beweis für die Existenz eines intelligenten Senders und damit für die Existenz eines Gottes. Auf Kant, der vor 200 Jahren lebte und als der große Zerschmetterer der Gottesbeweise angesehen wird, können wir uns keineswegs berufen, da damals nur ein Bruchteil der heutigen naturwissenschaftlichen Erkenntnisse bekannt war. Ausführlich ist die Beweisführung in meinem Buch Am Anfang war die Information [1] erläutert. Der „Prophetisch-mathematische Gottesbeweis“ Die Bibel enthält über 3000 prophetische Aussagen, die sich bereits erfüllt haben. Als ein gut nachvollziehbares Beispiel sei hier die in 5. Mose 28,64-65 von Gott angekündigte Zerstreuung des Volkes Israel genannt, dann die in Jeremia 16,14-15 zugesagte Rückkehr in das verheißene Land, die im Jahre 1948 nach fast 2000 Jahren durch die Staatsgründung Israels in Erfüllung ging. Diese Qualität weist kein anderes Buch der Weltgeschichte auf. Damit ist uns ein einzigartiges Kriterium zur Prüfung der Wahrheit an die Hand gegeben. Ist es möglich, dass Menschen, über einen Zeitraum von 1500 Jahren verteilt, so viele präzise Voraussagen treffen konnten? Haben sie sich zufällig erfüllt oder war das nur möglich, weil Gott der Autor der Bibel ist, der aufgrund seiner Allwissenheit Prophetien geben kann, die dann auch am geschichtlichen Ablauf nachprüfbar sind? Können wir es uns vorstellbar machen, was das bedeutet? Wir wollen es uns in einem Modell veranschaulichen: Man stelle sich einen ungewöhnlich großen Ameisenhaufen vor, in dem sich unter den ansonsten schwarzen Ameisen nur eine einzige rote Ameise befindet. Es ist leicht einzusehen: Je größer der betrachtete Haufen wird, desto kleiner ist die Wahrscheinlichkeit, die eine rote Ameise zufällig (z.B. mit verbundenen Augen) herauszugreifen. Die Frage lautet nun: Bei welcher Ameisenzahl ist die Wahrscheinlichkeit, die eine rote Ameise zufällig herauszugreifen, gerade genau so groß, wie die, dass sich 3268 Prophetien zufällig erfüllen können? Wir beginnen mit einer Schätzung: Reicht eine Badewanne voller Ameisen aus, oder muss die Wassermenge des Bodensees durch Ameisen ersetzt werden oder ist gar das Volumen einer Erdkugel mit Ameisen zu füllen? Die Berechnung zeigt: Es sind immer noch zu wenige. Was nun? Muss man vielleicht denken, unser riesiges und unvorstellbar großes Universum sei dicht mit Ameisen zu füllen oder gar zwei oder drei solcher Universen; vielleicht sogar hundert (10 hoch 2) oder tausend (10 hoch 3)? Erst die mathematische Rechnung übersteigt alle unsere Vorstellungen und nennt uns die tatsächliche Menge an Universen; es sind unfassbare 10 hoch 896. Was drückt eine solche immense Zahl – also eine Eins, gefolgt von 896 Nullen – von randvoll mit Ameisen gefüllten Universen aus? Die Wahrscheinlichkeit, dass sich die über 3000 Prophetien zufällig erfüllen konnten, ist somit praktisch Null. Die Zahlenergebnisse der mathematischen Berechnungen wachsen derart ins Gigantische und Transastronomische, dass unser Denken und Vorstellungsvermögen weit überfordert sind, um diese Realität noch angemessen einzuschätzen. Der ausführliche rechnerische Nachweis ist in meinem Buch So steht’s geschrieben [2] erbracht worden. Das staunenswerte Ergebnis lässt sich kurz zusammenfassen: Durch den „Prophetisch-mathematischen Gottesbeweis“ kann die Existenz eines allwissenden und allmächtigen Gottes nachgewiesen werden, der mit dem Gott der Bibel identisch ist. Daraus ergeben sich drei bedeutsame Konsequenzen: 1. Die Bibel ist von Gott, und sie ist wahr Kein Mensch ist in der Lage, Prophetien zu formulieren, die sich dann auch ausnahmslos erfüllen. Der wahre Autor der Bibel ist der allwissende und allmächtige Gott (2. Timotheus 3,16). Darum ist die ganze Bibel wahr. Jesus betet zum Vater: „Dein Wort ist die Wahrheit“ (Johannes 17,17) und Paulus bekennt: „Ich glaube allem, was geschrieben steht“ (Apostelgeschichte 24,14). Er vertraute Gott auch ohne den „Prophetisch-mathematischen Gottesbeweis“. 2. Es gibt keinen anderen Gott als den Gott der Bibel Keiner der in der Vergangenheit erbrachten Gottesbeweise bestätigt einen bestimmten Gott. Sie sind allesamt so allgemein gehalten, dass jede Religion sie für sich nutzbar machen kann. Der „Prophetisch-mathematische Gottesbeweis“ hingegen weist eindeutig auf den Gott der Bibel und auf seinen Sohn Jesus Christus hin. Ein derartiger Nachweis kann über keinen der Götter in den anderen Religionen erbracht werden. Dazu passend sagt die Bibel, dass die Menschen in ihren Religionen unzählige Götter benannt haben: „Und obwohl es solche gibt, die Götter genannt werden, sei es im Himmel oder auf Erden, wie es ja viele Götter und Herren gibt, so haben wir doch nur einen Gott, den Vater, von dem alle Dinge sind und wir zu ihm und einen Herrn, Jesus Christus, durch den alle Dinge sind und wir durch ihn“ (1. Korinther 8,5-6). In Psalm 96,5 verwirft die Bibel alle Götter in den Religionen: „Alle Götter der Völker sind Götzen.“ Den Götzen zu dienen ist keine neutrale Angelegenheit. In der Versuchungsgeschichte (Matthäus 4,8-10) verlangte der Teufel, dass Jesus ihn anbeten sollte. Mit einem Gotteswort verjagte er ihn: „Du sollst anbeten den Herrn, deinen Gott, und ihm allein dienen“ (Matthäus 4,10). Nach den Aussagen des Neuen Testaments dient man im Götzendienst den bösen Geistern, also den Dämonen (1. Korinther 10,20) und gewährt damit letztlich dem Teufel die Anbetung, die Jesus ihm so vehement versagte. Götzendienst ist eine Sünde, die zu denen zählt, die vom Reich Gottes ausschließen (1. Korinther 6,9ff; Galater 5,20-21; Offenbarung 21,8; 22,15). 3. Der Atheismus ist widerlegt Der Atheismus konnte auf zweifache Weise widerlegt werden – mit Hilfe der Naturgesetze der Information und durch den „Prophetisch-mathematischen Gottesbeweis“. Die Bibel bewertet das atheistische Denken in Psalm 14,1: „Die Toren sprechen in ihrem Herzen: ‚Es ist kein Gott‘.“ Weiterhin heißt es: „Dem Gottlosen wird es (in Ewigkeit) nicht wohlergehen“ (Prediger 8,13). Die Atheisten greifen somit nicht nur ins Leere, sondern befinden sich auf dem Weg zur ewigen Verdammnis: „Wer aber nicht (an den Herrn Jesus) glaubt, der wird verdammt werden“ (Markus 16,16). Es ist Rettung möglich Diese Schrift möchte niemanden wegen seines bisherigen Weges anklagen – weder die Ehebrecher noch Betrüger, weder die Vertreter verschiedener Religionen noch die Missionare des Atheismus. Vielmehr ist es unser Anliegen, auf Wege der Verlorenheit aufmerksam zu machen und allen Lesern einladend zuzurufen: In diesem Leben ist noch für jeden Sünder Umkehr möglich. In Johannes 3,17-18 ist die weitreichende Konsequenz, die das Evangelium für uns hat, kurz zusammengefasst: „Denn Gott hat seinen Sohn (Jesus) nicht in die Welt gesandt, dass er die Welt richte, sondern dass die Welt durch ihn gerettet werde. Wer an ihn glaubt, der wird nicht gerichtet; wer aber nicht glaubt, der ist schon gerichtet, denn er glaubt nicht an den Namen des eingeborenen Sohnes Gottes.“ Weil Gott die Ewigkeit in unser Herz gelegt hat (Prediger 3,11), können wir in all den Dingen unseres irdischen Lebens keine wirkliche Erfüllung finden. Wir sind Ewigkeitsgeschöpfe, und darum wird unsere Existenz auch niemals ausgelöscht. Jenseits der Todesmauer gibt es nur zwei Aufenthaltsorte – den Himmel oder die Hölle. Der erste ist unaussprechlich herrlich, der andere unvorstellbar schrecklich. Gottes Wunsch ist es, uns einmal im Himmel zu haben. Dazu brauchen wir den Herrn Jesus. Er ist der Türöffner zum Himmel, weil er uns von unserer Schuld befreit und uns eine neue Lebensperspektive schenkt. Wenn Sie den Wunsch haben gerettet zu werden und in den Himmel zu kommen, müssen Sie sich von Ihrem alten Weg ohne Jesus abwenden und Jesus in Ihr Leben aufnehmen. Diese Lebenswende können Sie in einem Gebet vollziehen, das in etwa wie folgt lauten könnte: »Herr Jesus Christus, Deinen Namen kenne ich. Ich habe aber bisher so gelebt, als wenn es Dich überhaupt nicht gäbe. Jetzt habe ich erkannt, wer Du bist, und darum wende ich mich erstmals in einem Gebet zu Dir. Ich weiß nun, dass es einen Himmel und auch eine Hölle gibt. Errette mich darum vor der Hölle, in die ich wegen all meiner Schuld, besonders des Unglaubens, eigentlich hinkäme. Es ist mein Wunsch, einmal in alle Ewigkeit bei Dir im Himmel zu sein. Mir ist bewusst, dass ich nicht durch eigene Verdienste, sondern nur durch den Glauben an Dich in den Himmel kommen kann. Weil Du mich liebst, bist Du auch für mich am Kreuz gestorben und hast meine Verfehlungen auf Dich genommen und für mich bezahlt. Ich danke Dir dafür. Du siehst alle meine Schuld, auch die von meiner Kindheit an. Jede einzelne Sünde meines Lebens ist Dir bekannt – alles, was mir jetzt bewusst ist, aber auch alles, was ich längst vergessen habe. Du weißt alles über mich, denn Du kennst mich ganz genau. Mit jeder Regung meines Herzens bist Du vertraut, ob es Freude oder Trauer, Wohlergehen oder Verzagtheit ist. Vor Dir bin ich wie ein aufgeschlagenes Buch. So, wie ich bin und wie ich bisher gelebt habe, kann ich vor Dir und dem lebendigen Gott nicht bestehen, und darum würde ich den Himmel verpassen. Darum bitte ich Dich, vergib mir alle meine Schuld. Meine Sünden tun mir von Herzen Leid. Bitte hilf mir, alles abzulegen, was vor Dir nicht richtig ist und schenke mir neue Gewohnheiten, die unter Deinem Segen stehen. Öffne mir den Zugang zu Deinem Wort, der Bibel. Hilf mir, dass ich verstehe, was Du mir darin sagen willst und dass ich in Deinem Wort neue Kraft und Lebensfreude finde. Du sollst von jetzt an mein Herr sein, zu dem ich gerne gehöre und dem ich folgen will. Gib mir dazu ein gehorsames Herz. Zeige mir bitte den Weg, den ich nun gehen soll. Ich danke Dir, dass Du mich erhört hast. Ich glaube Deiner Zusage, dass ich jetzt durch meine Hinwendung zu Dir ein Kind Gottes geworden bin, das einmal ewig bei Dir im Himmel sein wird. Ich freue mich über den großen Gewinn, Dich jetzt schon in jeder Situation an meiner Seite zu haben. Bitte hilf mir dabei, Menschen zu finden, die auch persönlich an Dich glauben und lass mich eine biblisch orientierte Gemeinde finden, wo ich regelmäßig Dein Wort hören kann. Amen.« Direktor und Professor a. D.Dr.-Ing. Werner Gitt
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-0
Chinesisch: … und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen!
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-39
Englisch: … und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! … and He DOES exist! When speaking about “god” many people cunningly try to get around that thought. But it seems that they do not really succeed. In 2008 atheists in London wanted to advertise on London’s red double-decker buses that there is no god. But they failed because of the English advertising law that doesn’t allow any slogans that can’t be proved to be true, and none of the agitators could verify that there is no god. In order to solve that problem they took refuge in the slogan that there “probably” is no god. But their eventual message would consequently imply a probability of the existence of god. This has led a number of people to think about the ‘question of god’. In Germany the atheists’ public bus campaign wasn’t allowed from the start. Therefore it was decided that anyone who wanted to spread such a message would need to send their own bus on an advertising tour around in Germany. The slogan in the German language was even sharper in tongue compared with the English: “There is [with utmost probability] no god.” As a thinking man, one may ask why these atheists campaign against something which, according to their conviction, doesn’t exist at all. It is evident that nobody can prove that there is no god; but on the other hand can His existence be proved? If the latter is possible, then all the atheist organizations are under a misapprehension. Furthermore, if one can show that there is a biblical God, all atheists will march towards hell, because the Bible says: “To whom [referring to unbelievers] is reserved the darkness forever” (Jude 13b). A bigger loss one cannot bet on. On the ‘question of god’ we offer here two new proofs. The phrase in Romans 1:21 “Because although they knew God” is a very strong articulation and shows us that God has made himself known besides the Bible and therefore has made it possible for us to prove His existence. Although proofs of God’s existence do not strictly lead to faith in God, they do have an important function: they refute atheism and are apt to dismantle hindrances to faith or even get rid of them. Old proofs of God’s existence go back to men like Aristotle, Anselm of Canterbury and Thomas of Aquino. Here we want to add two proofs developed and formulated by the author of this tract, one concerning the natural law of information and the other, the prophetic–mathematical one. The proof of the existence of God taken from the natural law of information Based on the natural laws about information, we know that the huge amounts of information in the cells of all animate beings demand an intelligent originator. Unlike historic proofs of the existence of God, which in general have a philosophical focus, we here find for the first time a proof of the existence of an intelligent sender, and therefore of God, which is drawn from natural laws. By no means can we refer to the German philosopher Kant, who lived 200 years ago and who is being considered to be the great destroyer of any proofs of the existence of God, because only a fraction of the scientific knowledge of our day was known at that time. You can find the line of argument explained in more depth in our book “Without Excuse” (ISBN: 978-1-921643-41-5). The prophetic–mathematical proof of the existence of God The Bible contains more than 3,000 prophetic sayings (prophecies) which have already been fulfilled. An easy example to comprehend is the dispersion of the people of Israel announced by God (Deuteronomy 28:64–65), and the subsequent promise of returning to the land of Israel by the prophet Jeremiah (Jeremiah 16:14–15) which was realised by the founding of the state of Israel in 1948, almost 2,000 years later. No other book in world history can claim this kind of reliability and accuracy. This provides us with a unique criterion to validate the truth. Is it possible that people over a period of 1,500 years could foretell so many precise predictions? Did they come true just by chance or was it only possible because God was the author of the Bible, who alone in His omniscience can utter prophecies that can be verified in the course of history? A simple analogy can help us evaluate the likelihood of a chance outcome. Imagine a huge anthill where among a mass of black ants we suppose just one red one. It is easy to comprehend that to locate that single red ant by chance (e.g. with covered eyes) will be almost impossible, and should the number of black ants rise even further, the likelihood of finding the only red one by chance will reduce even more. The question now is: What must be the number of ants in the anthill so that the likelihood of picking the red ant just by chance is equal to the probability that the 3,268 prophecies can be fulfilled by chance? We will begin with an estimation. Would the number of ants required be that that would fit in a bathtub (V = 0.4 m3) or do we need a volume the size of the amount of water in the Lake of Baikal (V = 23,600 km3) or even a volume the size of our planet Earth (V = 1.1 x 1012 km3) to contain them? The calculation shows it still wouldn’t suffice. What must we do? Must we even think about filling our huge universe (V = 1.2 x 1070 km3) densely with ants or even two or three of them; perhaps 100 (102) or 1,000 (103)? Only the mathematical calculation will satisfy all our imaginations and tell us the actual number of universes; it is an unconceivable 10896 (10 with the exponent 896). What does this immense number — a one followed by 896 zeroes — of universes completely filled by ants tell us? The likelihood of the fulfilment of more than 3,000 prophecies just by chance is practically void. The results of the numerical calculations show such gigantic numbers that it will overstrain and surpass all our thinking and imagination and thereby prevent us from fairly evaluating or assessing this reality. The complete mathematical proof can be found in my book “So steht’s geschrieben” (ISBN (978-3-89397-982-0) [“So it is Written”). The amazing result can be summarized in short: By means of the “Prophetic–mathematical proof of the existence of God” the likelihood of an omniscient and almighty God, which is identical with the God of the Bible, is proved. So three significant consequences arise from this proof: 1. The Bible is from God and is true. No group of human beings is able to express any prophecies that in total will come true. The true author of the Bible is the omniscient and almighty God (2 Timothy 3:16). Therefore the Bible is true. Jesus prays to His father in heaven: “Thy word is truth” (John 17:17) and the apostle Paul confesses: “I believe all things which are written” (Acts 24:14). He trusted God even without knowing the “Prophetic–mathematical proof of the existence of God”. 2. There is no other God than the God of the Bible. None of the ‘proofs of the existence of god’ provided in past times confirm a certain god. They are all presented to us in such a general way that each religion can make use of them for itself. Contrary wise, the “Prophetic–mathematical proof of the existence of God” explicitly refers to the God of the Bible and His Son Jesus Christ. No such confirmation can be provided by any other religious cult. The Bible says that mankind has proclaimed an uncountable number of gods: “For though there be those called gods, whether in heaven or in earth, (as there be gods many, and lords many,) but to us there is but one God, the Father, of whom are all things, and we in him; and one Lord Jesus Christ, by whom are all things, and we by him” (1 Corinthians 8:5–6). But in Psalm 96:5 the Bible discards all the idols in the various religious cults. To serve idols is not a matter of fact. In the story of Christ’s temptation (Mathew 4:10) Satan demanded that Jesus should worship him. With a word from God He chased him away: “You shall worship the Lord your God, and him only shall you serve” (Mathew 4:10). According to the statements of the New Testament, in idolatry you will serve evil spirits, that is the demons (1 Corinthians 10:20), and by doing so are worshipping Satan, which Jesus so vehemently has condemned. Idolatry is a sin that excludes from heaven. (1 Corinthians 6:9f; Galatians 5:20–21; Revelation 21:8; 22:15). 3. Atheism is disproved. Atheism can be disproved scientifically in two ways — by means of the ‘Natural law of information’ and by the ‘Prophetic–mathematical proof of the existence of God’. The Bible judges atheistic thinking in Psalm 14:1: “The fool has said in his heart, ‘There is no God.’” Also it is written: “But it shall not be well with the wicked, neither shall he prolong his days which are as shadows” (Ecclesiastes 8:13). Atheists not only clutch at a void but they are on their way to eternal perdition, too: “But he that disbelieves (in the Lord Jesus) shall be condemned” (Mark 16:16). Salvation is possible We do not (in this tract) intent to judge anyone because of his or her former life — neither the adulterers nor the beguilers; neither the representatives of the different religious groups nor the missionaries of atheism. Rather, our concern is to call attention to the way of perdition and to proclaim the invitation for every reader: in this life repentance or conversion of life is possible. In John 3:17–18 the far-reaching consequence of the gospel message for all of us is summarised: “For God sent not his Son into the world to condemn the world; but that the world through him might be saved. He that believes on him is not condemned: but he that believes not is condemned already, because he has not believed in the name of the only begotten Son of God.” Because God has lain eternity in our hearts (Ecclesiastes 3:11) we cannot really find true life fulfilment in earthly things. We are created for eternity and therefore our existence cannot be eliminated. Beyond the wall of death there are only two realms — heaven or hell. The first one is inexpressibly glorious the latter unimaginably dire. God’s desire is to have us in heaven with Him. And to this end we need the Lord Jesus Christ. He is the door opener to heaven because he has redeemed us from our guilt and will bestow on us a new outlook for our lives. If you want to be saved in order to get to heaven you must turn away from your old life without Jesus and accept Jesus as your personal saviour. This turnaround of your life can happen with a prayer of this kind: “Lord Jesus Christ, I have lived so far as though you weren’t alive. But now I have realised who you are, and therefore I turn to you in prayer for the first time. I now know that there is a heaven and a hell. Please save me from hell, which I have deserved to go to because of all my sins, and above all my unbelief. I sincerely wish to be with you in heaven for all eternity. I’m aware that I cannot enter into heaven on account of my own efforts and credits, but only through faith in you. Because of your unconditional love for me you have died for me on the cross and taken all my transgressions on you and paid for me. I do thank you for this great salvation. You know all my guilt from my earliest childhood. Every single sin of my life is known to you — all that I do remember and even those that I have long forgotten. You know all about me because you thoroughly know me. Every emotion of my heart you are familiar with — whether joy or grief, wellbeing or sadness. In your sight I am just like an open book. By living as I have until now I could not exist in the presence of the living and holy God and therefore I would miss heaven. For this reason I ask you to forgive all my sins, which I deeply regret. Please help me to get rid of all that is not right in your holy eyes and teach me new habits and ways of life that will honour you. Open your Word, the Bible, for me. Help me to understand what you want to tell me through it, that I might receive new strength and joy of life by reading it. I ask you to be my Lord to whom I will gladly belong from now on. Please give me an obedient heart. Show me the way that I should go from now on. I thank you that you have answered my prayer. I do trust your promise that I have become a child of God that eternally will be in heaven by turning to you. I’m so undeserving of this great gain, to have you with me even now. Please help me to find people who also have a personal relationship with you and help me to find a biblical church where I can hear God’s Word. Amen.” Director and Professor (retd.) Dr. Werner Gitt
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-3
Französisch: ... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! Et pourtant – Dieu existe! La plupart des gens évitent volontiers les sujets qui touchent à «Dieu». Mais ils n’y réussissent pas entièrement. A Londres, des athées ont voulu faire de la publicité sur les bus à étage au sujet de la non-existence de Dieu. Ce fut un échec. La loi anglaise sur la publicité exige que le produit que l’on veut promouvoir soit attesté par des faits concrets. Or, aucun des initiateurs de l’action ne fut capable de prouver que Dieu n’existait pas. Pour s’en sortir, ils modifièrent le slogan en formulant que Dieu n’existait «vraisemblablement» pas. Mais, en conséquence, cette affirmation incluait en même temps une certaine probabilité de l’existence de Dieu, ce qui entraîna de nombreuses personnes à réfléchir sur la question. En Allemagne, la campagne publicitaire des athées sur les bus publics ne fut pas autorisée du tout. Ils décidèrent alors d’organiser un bus publicitaire privé et de faire le tour de l’Allemagne. Le slogan allemand fut encore renforcé par rapport à l’anglais: «Dieu n’existe pas [avec une probabilité proche de la certitude].» On pourrait se demander d’ailleurs pourquoi les athées font campagne contre une chose qui, d’après eux, n’existe pas? Il est clair que personne ne peut prouver l’inexistence de Dieu, mais, d’un autre côté, Son existence est-elle démontrable? Si c’est possible, les associations athées sont alors victimes d’erreur. Mais si, en plus, on peut prouver qu’il s’agit du Dieu de la Bible, les athées se dirigent tout droit vers l’enfer, car la Bible déclare à leur sujet: «Auxquels l’obscurité des ténèbres est réservée» (Jude 13 b). Il n’existe pas de plus grave perte. Nous allons répondre à la question de l’existence de Dieu grâce à deux nouvelles preuves. L’expression de Romains 1, 21: «Puisque, ayant connu Dieu...» est une affirmation très forte qui indique que Dieu se manifeste aussi en dehors de la Bible et que Son existence peut être alors démontrée. Même si les preuves de l’existence de Dieu ne mènent pas automatiquement à la foi, elles ont quand même une fonction importante: elles réfutent les arguments de l’athéisme et sont appropriées à démonter certains obstacles à la foi ou à les écarter. Des preuves de l’existence de Dieu ont déjà été formulées dans le passé, par Aristote, Anselme de Canterbury et Thomas d’Aquin, par exemple. Nous mentionnerons ici deux preuves de l’existence de Dieu qui ont été développées ces dernières années par l’auteur de ce traité, l’une provenant des lois naturelles de l’information, l’autre du domaine mathématique-prophétique. La preuve de Dieu dans les lois naturelles de l’information Deux lois naturelles de l’information sont d’une grande importance dans notre contexte: «Une grandeur matérielle ne peut pas produire une grandeur immatérielle» et «L’information est une grandeur immatérielle et ne peut donc provenir que d’un Auteur intelligent». Depuis la seconde moitié du siècle passé, nous savons que d’incroyables masses d’informations sont stockées dans les cellules de tous les êtres vivants. Les conclusions scientifiques en sont donc: «Ces informations impliquent également un Auteur intelligent.» A l’opposé des preuves historiques de l’existence de Dieu, en grande partie de nature philosophique, nous avons ici, pour la première fois, une preuve de l’existence d’un émetteur intelligent, reposant sur des lois naturelles, et donc de l’existence d’un Dieu. Il est inutile de se réclamer de Kant, considéré depuis 200 ans comme le grand destructeur des preuves de Dieu, car, à cette époque, seule une petite fraction du savoir scientifique actuel était connue. La preuve de Dieu dans le domaine mathématique-prophétique La Bible comporte plus de 3000 affirmations prophétiques déjà accomplies. Citons ici, comme exemple facile à vérifier, le dispersement du peuple d’Israël annoncé par Dieu (Deutéronome 28, 64-65), puis son retour garanti dans le pays de la promess (Jérémie 16, 14-15), qui se réalisa effectivement au bout de presque 2000 ans, au moment de la fondation de l’Etat d’Israël en 1948. Aucun autre livre de l’histoire du monde ne présente un tel taux de qualité. Nous avons ainsi un critère extraordinaire à notre disposition pour pouvoir vérifier la vérité. Est-il possible que des hommes, ayant vécu répartis sur une période de 1500 ans, aient pu faire autant de prédictions aussi exactes? Se sont-elles réalisées par hasard ou ce phénomène n’est-il possible que parce que Dieu est l’Auteur de La Bible et qu’en raison de Son omniscience, Il a annoncé des prophéties dont l’accomplissement peut être vérifié au cours de l’histoire? Pouvons-nous concevoir ce que la réalisation de ces prophéties signifie? Nous allons essayer de l’illustrer au moyen d’un modèle. Essayons d’imaginer une assez grande fourmilière dans laquelle, au milieu des fourmis noires, se trouve une seule fourmi rouge. Il est facile de comprendre que plus la fourmilière en question est grande, plus la probabilité est petite de prendre, par hasard, la fourmi rouge (par exemple, les yeux bandés). La question est la suivante: Pour quelle quantité de fourmis la probabilité de prendre au hasard la fourmi rouge correspond-elle à celle de la réalisation fortuite de 3268 prophéties? Commençons par une évaluation grossière. Une baignoire pleine de fourmis suffirait-elle? Ou si on remplaçait toute l’eau du Lac de Constance par des fourmis, ou même le volume du globe terrestre? Le calcul nous montre que cela ne suffit pas. Que peut-on concevoir encore? Nous faut-il peut-être imaginer notre univers gigantesque et inconcevablement grand rempli de fourmis, ou éventuellement même deux ou trois de ces univers; ou peut-être cent (102) ou mille (103)? Le calcul mathématique surpasse toute notre imagination en nous révélant la quantité réelle de tels univers: il en faudrait 10896. Que signifie ce nombre immense – un, suivi de 896 zéros – d’univers remplis de fourmis jusqu’au bord? Que la probabilité que ces 3000 prophéties aient pu s’accomplir par hasard est pratiquement nulle. Les résultats de ces calculs mathématiques atteignent des dimensions si énormes et si hyper-astronomiques que notre esprit et nos facultés intellectuelles ne sont plus capables d’en estimer concrètement la réalité. Ce résultat étonnant peut donc se résumer comme suit: La «preuve mathématique-prophétique de l’existence de Dieu» permet de démontrer l’existence d’un Dieu omniscient et tout-puissant, d’un Dieu identique à Celui de la Bible. Il en résulte trois conséquences importantes: La Bible provient de Dieu et elle est vraie Pas un être humain n’est capable de formuler des prophéties qui s’accomplissent sans exception. Le véritable Auteur de la Bible est Dieu, omniscient et tout-puissant (2 Timothée 3,16). C’est pourquoi la Bible entière est vraie. Jésus exprime dans une prière à Son Père: «Ta Parole est la Vérité» (Jean 17, 17) et Paul déclare: «Je crois tout ce qui est écrit» (Actes 24,14). Il avait confiance en Dieu, même sans la «preuve mathématique-prophétique» de Son existence. Il n’y a pas d’autre Dieu que Celui de la Bible Pas une des preuves de l’existence de Dieu énoncées par le passé ne confirme l’existence d’un Dieu particulier. Elles sont toutes formulées de manière si générale que toutes les religions peuvent les utiliser à leurs fins. La «preuve mathématique-prophétique», par contre, renvoie clairement au Dieu de la Bible et à Son Fils Jésus-Christ. Une telle justification ne peut être fournie pour aucun autre dieu dans les autres religions. La Bible dit, à juste titre, que les hommes se sont inventé des dieux innombrables selon leurs religions: «Car quoiqu’il y ait ce qu’on appelle des dieux, soit dans le ciel, soit sur la terre, – et de fait il y a beaucoup de dieux et beaucoup de seigneurs, – néanmoins, pour nous, il n’y a qu’un seul Dieu, le Père, de qui viennent toutes choses, et pour qui nous sommes, et un seul Seigneur, Jésus-Christ, par qui sont toutes choses et par qui nous sommes» (1 Corinthiens 8, 5-6). Dans le Psaume 96, 5, la Bible réprouve tous les dieux des religions humaines: «Car tous les dieux des peuples sont de faux dieux.» Le culte d’idoles n’est pas une affaire neutre. Dans le récit de la tentation (Matthieu 4, 8-10), le diable exige que Jésus l’adore. Mais Il le renvoie en citant la Parole divine: «Tu adoreras le Seigneur, ton Dieu, et à Lui seul, tu rendras culte» (Matthieu 4, 10). Selon les déclarations du Nouveau Testament, l’idolâtrie est le culte des mauvais esprits, des démons (1 Corinthiens 10, 20), ce qui, finalement, ne fait que rendre au diable l’adoration que Jésus lui avait refusée de manière si véhémente. L’idolâtrie est aussi un péché qui exclut du Royaume de Dieu (1 Corinthiens 6, 9 et suivants; Galates 5, 20-21; Apocalypse 21, 8; 22, 15). L’Athéisme est réfuté L’Athéisme peut donc être réfuté de deux manières – à l’aide des lois naturelles de l’information et par la «preuve mathématique-prophétique». La Bible donne son avis sur l’idéologie athée dans le Psaume 14, 1: «L’insensé dit en son cœur: Il n’y a point de Dieu!» Il est dit en outre: «L’impie ne prolongera pas ses jours» (Ecclésiaste 8, 13). Non seulement les athées courent à l’échec, mais ils se trouvent, en plus, sur un chemin qui mène à la condamnation éternelle: «Celui qui ne croira pas sera condamné» (Marc 16, 16). Mais il existe un moyen de salut Il n’est pas dans l’intention de cet écrit d’accuser qui que ce soit pour la vie qu’il a menée jusqu’ici – soit-il adultère ou fraudeur, adepte d’une religion quelconque ou missionnaire de l’athéisme. Nous souhaitons bien plus attirer l’attention du lecteur sur les chemins qui mènent à la perdition et l’inviter à réaliser qu’il est possible à tout pécheur de faire un retour sur soi. Dans Jean 3, 17-18, se trouvent résumées les vastes conséquences que l’Évangile a pour nous. «Dieu, en effet, n’a pas envoyé Son Fils (Jésus) dans le monde pour juger le monde, mais pour que le monde soit sauvé par Lui. Celui qui croit en Lui n’est pas jugé; mais celui qui ne croit pas est déjà jugé, parce qu’il n’a pas cru au nom du Fils unique de Dieu.» Comme Dieu a mis dans notre cœur la pensée de l’éternité (Ecclésiaste 3, 11), nous ne pourrons jamais trouver de véritable satisfaction dans les choses de la vie terrestre. Nous sommes des créatures éternelles, notre existence n’aura jamais de fin. Au-delà de la muraille de la mort, il n’y a que deux lieux de séjour – le ciel et l’enfer. Le premier est indiciblement beau, le second est d’une atrocité inconcevable. Dieu désire nous avoir un jour auprès de Lui au ciel. Pour cela nous avons besoin du Seigneur Jésus. C’est Lui qui nous ouvre la porte du ciel en nous délivrant de notre culpabilité et en offrant à notre vie une nouvelle perspective. Si vous avez le désir d’être sauvé et d’aller au ciel, vous devez vous détourner de votre ancien chemin où vous marchiez sans Jésus, et L’accepter dans votre vie. Il vous est possible d’effectuer ce changement de vie en l’exprimant dans une prière comme celle-ci: «Seigneur Jésus, je connais Ton Nom. Mais j’ai vécu jusqu’à présent comme si Tu n’avais jamais existé. Maintenant, j’ai compris qui Tu es, c’est pourquoi je m’adresse à Toi pour la première fois dans cette prière. Je sais maintenant qu’il y a un ciel et un enfer. Sauve-moi, je Te prie, de l’enfer où je mériterais d’aller à cause de ma culpabilité et surtout de mon incrédulité. Je souhaite être un jour au ciel avec Toi, pour l’éternité. Je suis parfaitement conscient de ne pas pouvoir y aller par mes propres mérites, mais seulement pas la foi en Toi. C’est parce que Tu m’aimes que Tu es mort pour moi sur la croix, que Tu as pris sur Toi mes fautes et as payé pour moi. Je T’en remercie. Tu vois toutes mes fautes, celles aussi que j’ai commises depuis mon enfance. Tu connais tous les péchés de ma vie – ceux dont je me souviens, mais aussi ceux que j’ai oubliés depuis longtemps. Tu sais tout de moi, Tu me connais parfaitement. Tu es au courant de tous mes états d’âme, que ce soit la joie ou la tristesse, le bien-être ou le découragement. Je suis devant Toi comme un livre ouvert. Tel que je suis et tel que j’ai vécu jusqu’à présent, je ne peux pas continuer d’exister devant Toi, le Dieu Vivant. C’est pourquoi je Te prie de me pardonner mes fautes. Je me repens de mes péchés devant Toi. Je Te prie de m’aider à abandonner tout ce qui ne Te plaît pas et de m’accorder de nouvelles habitudes qui soient sous Ta bénédiction. Ouvre-moi Ta Parole, la Bible. Aide-moi à comprendre ce que Tu veux m’enseigner et à trouver en elle de nouvelles forces et la joie de vivre. Dès maintenant, je veux que Tu sois mon Seigneur à qui j’appartiens et que je veux suivre. Donne-moi un cœur obéissant. Montre-moi, je Te prie, le chemin que je dois suivre. Je Te remercie d’avoir exaucé ma prière. Je crois à la promesse qu’en me tournant vers Toi, je suis devenu un enfant de Dieu et que je serai éternellement au ciel auprès de Toi. Je me réjouis de T’avoir déjà maintenant à mes côtés dans toutes les situations de ma vie. Aide-moi, je Te prie, à trouver des personnes qui croient aussi en Toi, ainsi qu’une église fidèle où je puisse écouter régulièrement les enseignements de Ta Parole. Amen. Directeur et Professeur e.r. Dr.-Ing. Werner Gitt
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-4
Georgisch: ... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! ის არსებობს - ჩვენი ღმერთი მრავალი ადამიანი ცდილობს ღმერთის თემას გვერდი აუაროს, მაგრამ ამას ადვილად ვერ აღწევენ. ლონდონში ათეისტებს სურდათ წითელ ორსართულიან ავტობუსებზე რეკლამის განთავსება, რომ ღმერთი არ არსებობს. ეს იდეა არ განხორციელდა მარტოოდენ ინგლისური სარეკლამო კანონის გამო, რომლის მიხედვით მხოლოდ იმის რეკლამირება არის სესაძლებელი, რისი კონკრეტული ფაქტებით დამტკიცებაც შეიძლება. ხოლო არცერთ აგიტატორს არ შეეძლო იმის დამტკიცება, რომ ღმერთი არ არსებობს. გამოსავალი, რომ ეპოვნათ სლოგანი ასე შეცვალეს: ”შესაძლოა ღმერთი არ არსებობს”. ეს სლოგანი კი საბოლოო ჯამში შეიცავდა ალბათობას, რომ ღმერთი შესაძლებელია არსებობდეს და ზოგიერთი ადამიანი სერიოზულად დაფიქრდა ამ კითხვაზე. გერმანიაში ათეისტების სარეკლამო აბრების საზოგადოებრივ ტრანსპორტზე განთავსება არ არის ნებადართული და მათ ამის გამო საკუთარი სარეკლამო ავტობუსების სამოგზაურო ტურებში გაშვება გადაწყვიტეს. გერმანული სლოგანი ინგლისურთან შედარებით არ გამძაფრებულა და ასე ჟღერდა: ”[შეზღუდული უეჭველი ალბათობით] ღმერთი არ არსებობს”. მოაზროვნე ადამიანი იკითხავს, თუ რატომ ირჯებიან ათეისტები იმის გამო, რაც მათი აზრით არ არსებობს? ცხადია არავის შეუძლია დაამტკიცოს ღმერთის არარსებობა, მაგრამ მისი არსებობის დამტკიცება კი შეიძლება? თუ ეს შესაძლებელია, მაშინ ათეისტური გაერთიანებები ცდომილებაში იმყოფებიან. თუ დამტკიცდება, რომ ბიბლიური ღმერთი არსებობს, მაშინ ათეისტებს სამსჯავრო ელით, რადგან ბიბლია ამბობს: ”რომელთათვისაც უკუნი წყვდიადია შენახული” (იუდ. 13) ჩვენ გვინდა ამ კითხვას ღმერთის არსებობის ორი ახალი მტკიცებულებით ვუპასუხოთ. რომაელთა წერილში მოყვანილი ფორმულირება: ”შეიცნეს ღმერთი და არ ადიდეს” (რომ. 1:21) ძალიან ძლიერი გამონათქვამია და ამოწმებს, რომ ღმერთის გამოცხადება ბიბლიის გარეთაც ხდება და ამიტომ მისი არსებობის დამტკიცება შესაძლებელია. თუმცა ამგვარი მტკიცებულებები პირდაპირ მორწმუნედ ვერ აქცევს ადამიანს, მათ მაინც მნიშვნელოვანი ფუნქცია აქვთ - ეწინააღმდეგებიან ათეიზმს და გამოდგება რწმენაში დამაბრკოლებელი ზოგიერთი ბარიერის აღმოსაფხვრელად ან მოსაშორებლად. ღმერთის არსებობის ძველი მტკიცებულებები არისტოტელეს, ანსელმ კენტერბერიელს და თომა აქვინელს ეკუთვნით. აქ ჩვენ ორ მტკიცებულებას წარმოვადგენთ, რომელიც ბოლო წლების განმავლობაში ამ ტრაქტატის ავტორმა განავითარა, კერძოდ ბუნების კანონებიდან გამომდინარე ინფორმაციას და წინასწარმეტყველურ-მათემატიკურ მტკიცებულებას. ბუნების კანონებიდან გამომდინარე მტკიცებულება ბუნების კანონების შესახებ ინფორმაციიდან ვიცით, რომ ყველა არსების უჯრედებში არსებულ უზარმაზარ ინფორმაციას გონიერი პირველმიზეზი ესაჭიროება. ღმერთის არსებობის ისტორიული მტკიცებულების საპირისპიროდ, რომელიც ფილოსოფიაზეა ორიენტირებული, გონიერი პირველსაწყისის, ღმერთის არსებობის დამადასტურებელი ბუნების კანონების შესახებ ინფორმაცია შემოგვაქვს. კანტს, რომელიც 200 წლის წინ ცხოვობდა და ღვთის არსებობის დამამტკიცებელი არგუმენტების დამამსხვევლად ითვლებოდა, ვერ მოვიშველიებთ, რადგან იმ დროს საბუნებისმეტყველო ცოდნის მხოლოდ მცირე ნაწილი იყო ცნობილი. ამის შესახებ დაწვრილებით შეგიძლიათ ნახოთ ჩემს წიგნში: ”დასაწყისში იყო ინფორმაცია”. წინასწარმეტყველურ-მათემატიკური მტკიცებულება ბიბლია შეიცავს 3000-მდე უკვე აღსრულებულ წინასწარმეტყველებას. ამის კარგი მაგალითია მეორე რჯულში (2. რჯ. 28:64-65) ჩაწერილი წინასწარმეტყველება ღვთის რჩეული ერის - ისრაელიანების - მთელს მსოფლიოში გაფანტვისა და იერემია წინასწარმეტყველის (იერ. 16:14-15) მიერ ნათქვამი ისრაელიანთა აღთქმულ მიწაზე დაბრუნების შესახებ რაც 2000 წლის შემდეგ, 1948 წელს ისრაელის სახელმწიფოს შექმნით აღსრულდა. ასეთი ხარისხი მსოფლიოს ისტორიაში არსებულ არცერთ წიგნს არ აქვს. ამით ჩვენ ჭეშმარიტების დადგენის ერთადერთი კრიტერიუმი გადმოგვეცა ხელთ. განა შეიძლება ადამიანებს 1500 წლის მანძილზე ამგვარი ზუსტი წინასწარმეტყველებები ეუწყოთ? ისინი მხოლოდ შემთხვევითობის წყალობით აღსრულდნენ თუ იმიტომ, რომ ბიბლიის ავტორი თავად ყოვლისმცოდნე ღმერთია, რომელიც ისტორიის მსვლელობაში საგრძნობ წინასწარმეტყველებებს იძლევა? შეგვიძლია წარმოვიდგინოთ ეს რას ნიშნავს? მოდით ამისათვის მაგალითი მოვიშველიოთ: წარმოვიდგინოთ უცნაური შავი ჭიანჭველების გროვა, რომელშიც მხოლოდ ერთი წითელი ფერის ჭიანჭველა ურევია. ადვილი დასაკვირვებელია - რაც უფრო დიდდება ეს გროვა, მით უფრო მცირდება შესაძლებლობა (მაგ.: ახვეული თვალით) წითელი ჭიანჭველის გამორჩევისა. კითხვა ასე ჟღერს: ჭიანჭველების რა რაოდენობის გროვა იძლევა წითელი ჭიანჭველის შემთხვევითი პოვნის შესაძლებლობას, რომელიც სიდიდით არაფრით განსხვავდება დანარჩენებისგან, ისე, რომ 3268 წინასწარმეტყველების შემთხვევითი აღსრულება გახდეს შესაძლებელი? ჩვენ ვიწყებთ შეფასებას: ჭიანჭველებით სავსე აბაზანა ეყოფა თუ ბოდენის ტბის წყლის მოცულობის ჭიანჭველების რაოდენობა? ან იქნებ ეს პლანეტა უნდა ავავსოთ ჭიანჭველებით? ანგარიში გვიჩვენებს: ეს ყველაფერი საკმაოდ მცირეა. მაშ რა? იქნებ ეს უზარმაზარი და წარმოუდგენლად დიდი სამყარო უნდა ავავსოთ ჭიანჭველებით? ან იქნებ ორი ამხელა სამყაროს, ან იქნებ ასი, ათასი ამხელა სამყაროს ავსება გვმართებს? მხოლოდ მათემატიკური ანგარიში აღემატება ჩვენს წარმოდგენებს და გვეუბნება უნივერსუმების ნამდვილ რაოდენობას. ციფრი ათი რვაასოთხმოცდათექვსმეტი ნულით! რას გამოხატავს რიცხვი 10 რომელსაც 896 ნული მოსდევს? ჭიანჭველებით სავსე უკიდეგანო სამყაროს? ალბათობა, რომ 3000 წინასწარმეტყველება შემთხვევით შეიძლება აღსრულებულიყო, პრაქტიკულად ნულის ტოლია. მათემატიკური ანგარიშის შედეგად მიღებული რიცხვები გიგანტურად და ტრანსასტრონომიულად იზრდება, რომ ჩვენი აზროვნება და წარმოდგენის უნარი რეალობის აღსაქმელად წაახალისოს. დაწვრილებითი გაანგარიშება მოყვანილია ჩემს წიგნში, რომელსაც ეწოდება ”წერია”. გამაოგნებელი შედეგები შეგვიძლია მოკლედ შევაჯამოთ: წინასწარმეტყველურ-მათემატიკური მტკიცებულებებით, შესაძლებელია ყოვლისმცოდნე და ყოვლადძლიერი ღმერთის არსებობის დამტკიცება, რომელიც ბიბლიური ღმერთის იდენტურია. აქედან 3 მნიშნველოვანი შედეგი გამომდინარეობს: 1. ბიბლია ღვთივბოძებულია და ის ჭეშმარიტია არცერთ ადამიანს არ შეუძლია წინასწარმეტყველების ფორმულირება, რომელიც ზუსტად აღსრულდება. ბიბლიის ავტორი ყოვლისმცოდნე და ყოვლადძლიერი ღმერთია (2 ტიმ. 3:16) და ამიტომ მთლიანი ბიბლია ჭეშმარიტია. იესო ლოცულობს მამის მიმართ: ”შენი სიტყვა ჭეშმარიტებაა” (იოან. 17:17), ხოლო მოციქული პავლე ამოწმებს: ”მწამს ყოველივე რაც... დაწერილია” (საქ. 24:14). ის დაიმედებული იყო ღმერთზე ”წინასწარმეტყველურ-მათემატიკური მტკიცებულებების” გარეშე. 2. არ არსებობს სხვა ღმერთი ბიბლიური ღმერთის გარდა ღმერთის არსებობის არცერთი მტკიცებულება, რაც წარსულში იქნა შემოტანილი, კონკრეტულ ღმერთს არ ამტკიცებს. ეს მტკიცებულებები ზოგადია და ყველა რელიგიას ესადაგება. ”წინასწარმეტყველურ-მათემატიკური მტკიცებულებები” კი ცალსახად მიუთითებს ბიბლიური ღმერთისკენ და მისი ძის - იესო ქრისტესაკენ. ამგვარი მტკიცებულებები არ მიესადაგება არცერთი რელიგიის ღმერთს. ამასთან დაკავშირებით ბიბლია ამბობს, რომ ადამიანებს თავიანთ რელიგიებში უამრავი ღმერთი ჰყავთ მოხმობილი: ”და თუ კიდევ არიან ეგრეთწოდებული ღმერთები ან ცაში, ან მიწაზე (თითქოს არის მრავალი ღმერთი და მრავალ უფალი), ჩვენ კი ერთი მამა ღმერთი გვყავს, რომლისგანაც არის ყველაფერი და ჩვენც მისთვის ვართ, და ერთი უფალი იესო ქრისტე, რომლის მიერ არის ყველაფერი და ჩვენც მის მიერ” (1. კორ. 8:5-6). კერპთმსახურება ნეიტრალურ მდგომარეობაში ყოფნა არ არის. მათეს სახარებაში ვკითხულობთ როგორ მოითხოვა სატანამ, რომ იესოს მისთვის ეცა თაყვანი. უფალმა მას ღვთის სიტყვა დაუპირისპირა: ”უფალს, შენს ღმერთს ეცი თაყვანი და მხოლოდ მას ემსახურე” (მათ. 4:10). ახალი აღთქმის მიხედვით კერპთმსახურებით ადამიანი ბოროტ სულებს ემსახურება (1 კორ. 10:20) და ამით ადგილს უთმობს სატანის თაყვანისცემას, რასაც უფალი იესო მკვეთრად ემიჯნება. კერპთმსახურება იმ ცოდვათა რიგს განეკუთვნება, რომელთა გამო ადამიანი ღვთის სასუფევლის მიღმა დარჩება (1 კორ. 6:9; გალ. 5:20-21; გამოცხ. 21:8, 22:15). 3. ათეიზმი დამარცხებულია ათეიზმი ორმაგად არის დამარცხებული - ”ბუნების კანონებიდან გამომდინარე” მტკიცებულებებით და ”წინასწარმეტყველურ-მათემატიკური” მტკიცებულებებით. ბიბლია ათეისტურ აზროვნებას ასე განსჯის ფსალმუნებში: ”თქვა უგუნურმა თავის გულში: არ არის ღმერთი” (ფს. 13:1) ან ”სიკეთე არ ექნება უკეთურს (მარადიულად), ვინაიდან არ მოიშიშებს უფლის წინაშე” (ეკლ. 8:13). ათეისტები მხოლოდ სიცარიელეს კი არ ეჭიდებიან, არამედ დაღუპვის გზას ადგანან: ”ვინც არ ირწმუნებს, მსჯავრი დაედება” (მარკ. 16;16). ხსნა შესაძლებელია ამ წერილს არავისი განკითხვა არ სურს დღემდე განვლილი გზის გამო - არც მრუშის და არც სიცრუის მთქმელის, არც რომელიმე რელიგიის აღმსარებლისა და არც ათეიზმის მისიონერებისა. მიზანი ცდომილების გზაზე შემდგარი ადამიანების მოწოდებაა, რომ ამ წუთისოფლად ყველა ცოდვილს შეუძლია მოექცეს. იოანეს სახარებაში საყოველთაო შედეგია შეჯამებული: ”რადგან იმისათვის კი არ მოავლინა ღმერთმა თავისი ძე (იესო) სოფლად, რომ დასაჯოს ეს სოფელი, არამედ, რათა იხსნას ეს სოფელი მისი მეშვეობით. ვისაც ის სწამს, არ დაისჯება, ხოლო ვისაც არ სწამს, უკვე დასჯილია, რადგან არ ირწმუნა ღვთის მხოლოდშობილი ძის სახელი” (იოან. 3: 17-18). რადგნა ღმერთმა ჩვენს გულებში მარადიულობა ჩადო (ეკლ. 3:11), ამიტომ მიწიური ცხოვრების ყველა ასპექტის სრული განხორციელება შეუძლებელია. ჩვენ მარადიული არსებები ვართ და ამიტომ ჩვენ არსებობას არასდროს შევწყვეტთ. სიკვდილის კედლის მიღმა მხოლოდ ორი ადგილია - სასუფეველი და ჯოჯოხეთი. პირველი მათგანი წარმოუდგენლად საუცხოოა და მეორე მათგანი წარმოუდგენლად საშინელი. ღმერთის ნებაა, რომ ჩვენ სასუფეველში თავისთან ვყავდეთ. ამისათვის კი იესო ქრისტე გვესაჭიროება. ის არის სასუფევლის კარი, რადგან იგი გვათავისუფლებს ცოდვისაგან და ახალი სიცოცხლის პერსპექტივას გვჩუქნის. თუ თქვენ გადარჩენის სურვილი გაქვთ და გინდათ სასუფევლის დამკვიდრება, უნდა მიატოვოთ უღვთო გზა და უფალი იესო მიიღოთ თქვენს ცხოვრებაში. ამაში ლოცვა დაგეხმარებათ: ”უფალო იესო, მე ვიცნობ შენს სახელს. აქამდე კი ისე ვცხოვრობდი, თითქოს შენ არ არსებობდი. ახლა შევიცანი ვინ ხარ შენ და ამიტომ პირველად ჩემს ცხოვრებაში მოგმართავ ლოცვით. მე ახლა უკვე ვიცი, რომ სასუფეველი და ჯოჯოხეთი არსებობს. მიხსენი ჯოჯოხეთისგან, რომლისკენაც ჩემი ცოდვების და უპირველეს ყოვლისა ურწმუნოების გამო მივექანებოდი. მე მსურს მარადიულად შენთან ერთად ვიყო ცათა სასუფეველში. გაცნობიერებული მაქვს, რომ სასუფეველში ჩემი დამსახურების გამო კი არა, შენი რწმენის მეშვეობით შემიძლია შესვლა. რადგან შენ გიყვარვარ, ჩემი გულისთვისაც გაეკარი ჯვარზე, ჩემი შეცოდებები შენ აიღე და გამომისყიდე. მადლს გწირავ ამისათვის. შენ ხედავ ყველა ჩემს ცოდვას ბავშვობის დროიდან მოყოლებული. ჩემს ცხოვრებაში თითოეული ცოდვა შენთვის ნაცნობია - ისინიც რაც მახსოვს და ისინიც რაც დიდი ხანია დავიწყებული მაქვს. შენ ყველაფერი იცი ჩემს შესახებ, რადგან მიცნობ. ჩემი გულის ნებისმიერი მდგომარეობისას დაიმედებული ვარ შენზე. სიხარულსა თუ ჭირში, კეთილდღეობასა თუ სასოწარკვეთილებაში. შენს წინაშე ვარ, როგორც გადაშლილი წიგნი. ისეთი, როგორიც ახლა ვარ და როგორც აქამდე მიცხოვრია, ვერ წარვდგები შენი და ცოცხალი ღმერთის წინაშე და ამიტომ, ვერც ცათა სასუფეველს დავიმკვიდრებ. ამიტომ გთხოვ მომიტევო ყველა ჩემი ცოდვა, რომელთა გამოც ძალიან მტკივა გული. შემეწიე, რომ ყოველივე გამოვასწორო, რაც შენთვის არ არის სწორი. შემძინე ახალი, შენს მიერ კურთხეული ჩვევები. გამიხსენი გზა შენი სიტყვისაკენ, ბიბლიისაკენ. შემეწიე, რომ გავიგო რისი თქმა გსურს, რათა შენს სიტყვაში ახალი ძალა და სიცოცხლის სიხარული ვპოვო. ამიერიდან ჩემი უფალი იყავ, რომელსაც მინდა ვეკუთვნოდე და მივყვებოდე. მიბოძე მორჩილი გული და მიჩვენე გზა, რომელზეც უნდა ვიარო. მადლობას გიხდი, რომ შეისმინე ჩემი ლოცვა. მე მწამს აღთქმისა, რომ მოქცევის შემდეგ ღმერთის შვილი გავხდი და მარადიულად შენთან ერთად ვიქნები ცათა სასუფეველში. მე მოხარული ვარ უდიდესი უპირატესობით, რომ ამიერიდან ყოველგვარ სიტუაციაში შენ ჩემთან იქნები. დამეხმარე ადამიანების პოვნაში, რომელთაც შენი სწამთ და მაპოვნინე ბიბლიაზე ორიენტირებული ეკლესია, სადაც ყოველთვის შემიძლია შენი სიტყვის მოსმენა. ამინ!” დირექტორი და პროფესორ-ემერიტუსი, დრ. ინჟ. ვერნერ გითი
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-58
Niederländisch: ... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! En Hij bestaat toch – onze God Veel mensen proberen, wanneer het over het thema ‘God’ gaat, eraan voorbij te gaan. Maar zo goed lukt het hen niet. In London hebben atheïsten reclame willen maken, aan de rode dubbeldekkers, dat er geen God is. Dat ging in elk geval mis bij de Engelse reclame wet, waar alleen reclame kan worden gemaakt, dat met concrete feiten te bewijzen is. Maar niemand van de reclamemakers kon aantonen dat er geen God is. Als uitweg veranderden ze hun slogan dat er ‘waarschijnlijk’ geen God bestaat. Maar hun uitspraak hield logischerwijze ook een waarschijnlijkheid in dat er wel een God bestaat, wat sommigen tot nadenken bracht over de vraag van Gods bestaan. In Duitsland werd de reclamecampagne van de atheïsten aan openbare bussen in het begin helemaal niet toegestaan. Daarom besloot men om met een eigen reclamebus door Duitsland te gaan rijden. De Duitse slogan werd tegenover de Engelse nog verscherpt: ‘Er is (met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid) geen God’. Men vraagt zich toch af als denkend mens, waarom trekken de atheïsten te velde tegen iets, dat toch volgens hun opvatting helemaal niet bestaat? Duidelijk is dat niemand kan bewijzen dat er geen God is, maar is, aan de andere kant, Zijn bestaan te bewijzen? Wanneer dat laatste mogelijk is, dan zijn de atheïstische genootschappen op een dwaling gebaseerd. Kan men bovendien aantonen, dat de Bijbelse God bestaat, dan gaan de atheïsten naar de hel, want de Bijbel zegt: ‘voor wie de donkerheid van de duisternis tot in eeuwigheid bewaard wordt’ (Judas13b). Een grotere ramp bestaat er niet! We willen hier op de vraag naar het bestaan van God met hulp van twee nieuwe bewijzen van Gods bestaan antwoorden. De formulering in Romeinen 1:21: ‘Want hoewel zij God kenden’ is een zeer sterke uitspraak en betuigt ons dat God Zich ook buiten de Bijbel openbaart en dus bewijsbaar heeft gemaakt. Maar wanneer bewijzen van Gods bestaan niet direct tot geloof leiden, hebben zij toch een belangrijke functie: ze weerleggen het atheïsme en zijn geschikt om menige geloofsverhindering af te bouwen of helemaal uit de weg te ruimen. Oudere bewijzen van Gods bestaan stammen bijvoorbeeld af van Aristoteles, Anselmus van Canterbury en Thomas van Aquino. Op deze plaats noemen wij twee bewijzen van Gods bestaan, die pas in de laatste jaren door de auteur van dit traktaat ontwikkeld werden, namelijk de uit de natuurwetten van de informatie en de profetische wiskunde: Het bewijs van Gods bestaan uit de natuurwetten van de informatie Op grond van de natuurwetten over de informatie weten wij, dat de reusachtige informatie massa in de cellen van alle leefwezens een intelligente Schepper nodig heeft. Tegenover de historische bewijzen van Gods bestaan, die verregaand filosofisch georiënteerd zijn, hebben wij hier ten eerste een natuurwettelijk bewijs voor het bestaan van een intelligente Zender en daarmee voor het bestaan van een God. Op Kant, die 200 jaar geleden leefde en als de grootste vernietiger van de bewijzen van Gods bestaan wordt aangezien, kunnen wij ons in geen geval beroepen omdat toen slechts een brokstuk van de huidige natuurwetenschappelijke ontdekkingen bekend was. Uitvoerig is de bewijsvoering in mijn boek ‘Am Anfang war die Information’ [1] (In het begin was er informatie) uitgelegd. Het ‘profetische-wiskundige bewijs van Gods bestaan’ De Bijbel bevat meer dan 3000 profetische uitspraken, die al vervuld zijn. Als een goed na te trekken voorbeeld kan hier in Deuteronomium 28:64-65 de door God aangekondigde verstrooiing van het volk Israël genoemd worden, dan de in Jeremia 16:14-15 toegezegde terugkeer in het beloofde land, die in het jaar 1948 na bijna 2000 jaar door de vorming van de staat Israël gedeeltelijk in vervulling ging. Deze kwaliteit bezit geen ander boek in de wereldgeschiedenis. Daarmee is aan ons een uniek criterium om de waarheid te beproeven in onze hand gegeven. Is het mogelijk dat mensen, over een tijdsperiode van 1500 jaar verspreid, zoveel exacte voorspellingen konden doen? Zijn ze toevallig uitgekomen of was dat alleen mogelijk, omdat God de Auteur van de Bijbel is, Die op grond van Zijn alwetendheid profetieën kan geven, die dan ook aan de afloop van de geschiedenis te controleren zijn? Kunnen wij proberen voor te stellen wat dat betekent? Wij willen dat in een model illustreren: Men stelt zich een buitengewone grote hoop met zwarte mieren voor, waarin zich onder alle zwarte mieren slechts één rode mier bevindt. Het is gemakkelijk in te zien: Hoe groter de genoemde hoop wordt, hoe kleiner is de waarschijnlijkheid dat men een rode mier (bijv. met geblindeerde ogen) eruit grijpt. De vraag luidt nu: Bij welk aantal mieren is de waarschijnlijkheid, om de rode mier toevallig eruit te grijpen, juist precies zo groot, zoals het feit, dat er 3268 profetieën konden uitkomen? Wij beginnen met een schatting: Is een bad met water vol met mieren genoeg of moet de watermassa van het Bodenmeer door mieren worden verplaatst of is zelfs het volume van de aarde nodig om dat met mieren te vullen? De berekening laat zien: Het zijn er altijd nog te weinig. Wat nu? Moet men misschien denken, ons reusachtige en onvoorstelbaar grote heelal vol met mieren te vullen of zelfs twee of drie daarvan. Misschien zelfs honderd (tien tot de tweede macht) of duizend (tien tot de derde macht)? Pas de wiskundige berekening overtreft al onze voorstellingen en noemt ons de daadwerkelijke menigte van meer dan één universum. Het is onbegrijpelijk: 10 tot de 896e macht. Wat drukt zo’n immens getal – dus een 1 gevolgd door 896 nullen – van tot de rand toe met mieren gevuld heelal uit? De waarschijnlijkheid, dat meer dan 3000 profetieën toevallig konden worden vervuld, is dus praktisch nihil. De resultaten van de getallen van de wiskundige berekeningen groeien zodanig in het gigantische en trans astronomische dat ons denken en voorstellingsvermogen overweldigd zijn, om deze realiteit nog passend in te schatten. Het uitvoerige wiskundig bewijs is in mijn boek ‘So steht es geschrieben [2] verstrekt. Het verbazingwekkende resultaat laat zich kort samenvatten: Door het ‘profetisch-wiskundig bewijs van Gods bestaan’ kan het bestaan van een alwetend en almachtig God bewezen worden, die met de God van de Bijbel identiek is. 1. De Bijbel is van God en ze is waar Geen mens is in staat profetieën te formuleren, die zich dan zonder uitzondering vervullen. De ware Auteur van de Bijbel is de alwetende en almachtige God (2 Timotheüs 3:16). Daarom is de hele Bijbel waar. De Heer Jezus bidt tot de Vader: ‘Uw Woord is de waarheid’ (Johannes 17:17) en Paulus verklaart: ‘Ik geloof alles, wat in de wet en profeten geschreven staat’ (Handelingen 24:14). Hij vertrouwde God ook zonder het ‘profetisch-wiskundig bewijs van Gods bestaan’ 2. Er is geen andere God dan de God van de Bijbel Geen van de in het verleden aangevoerde bewijzen van Gods bestaan bevestigt een bepaalde God. Ze zijn allemaal zo algemeen gehouden, dat elke religie ze voor hun godsdienst nuttig kan maken. Het ‘profetisch-wiskundig bewijs van Gods bestaan’ daarentegen wijst ondubbelzinnig heen naar de God van de Bijbel en Zijn Zoon Jezus Christus. Een zodanig bewijs kan van geen enkele van de goden in de andere godsdiensten worden geleverd. Daartoe passend zegt de Bijbel, dat de mensen in hun religies ontelbare goden genoemd hebben: ‘Want al zijn er ook die goden genoemd worden, hetzij in de hemel, hetzij op de aarde (zoals er vele goden en vele heren zijn) dan is er toch voor ons maar één God, de Vader, uit Wie alle dingen zijn, en wij voor Hem; en één Heer, Jezus Christus, door Wie alle dingen zijn en wij door Hem’ (1 Korinthe 8:5-6). In Psalm 96:5 verwerpt de Bijbel alle afgoden in de religies: ‘Alle goden van de volken zijn afgoden’. De afgoden te dienen is geen neutrale aangelegenheid. In de geschiedenis van de verzoeking in de woestijn (Mattheüs 4:8-10) verlangde de duivel dat de Heer Jezus hem zou aanbidden. Met één woord uit de Bijbel verjoeg de Heer Jezus hem: ‘De Heer uw God zult u aanbidden en Hem alleen dienen’ (Mattheüs 4:10). Volgens de uitspraken van het Nieuwe Testament dient men in de afgodendienst de boze geesten, dus de demonen (1 Korinthe 10:20). En staat daarmee uiteindelijk de duivel de aanbidding toe, die de Heer Jezus hem zo hartstochtelijk weigerde. Afgodendienst is zonde, die tot zulke bepaalde zonden behoren, die van het koninkrijk van God uitsluiten (1 Korinthe 6:9-10, Galaten 5:20-21; Openbaring 21:8; 22:15). 3. Het atheïsme is weerlegd Het atheïsme kan op tweevoudige wijze weerlegd worden – met hulp van natuurwetten van de informatie en door het ‘profetisch-wiskundig bewijs van Gods bestaan’. De Bijbel spreekt over het atheïstische denken in Psalm 14:1: ‘De dwaas spreekt in zijn hart: er is geen God’. Verderop staat er: ‘Maar de goddeloze zal het (in eeuwigheid) niet welgaan’ (Prediker 8:13). De atheïsten tasten dus niet alleen mis maar bevinden zich ook op de weg naar het eeuwige verderf. ‘Maar wie niet (in de Heer Jezus) gelooft, zal veroordeeld worden’ (Markus 16:16). Er is redding mogelijk Deze brochure wil niemand wegens zijn tot nu toe geleefde leven aanklagen – noch echtbrekers, noch bedriegers, noch vertegenwoordigers van verschillende godsdiensten noch de zendelingen van het atheïsme. Veel meer is het onze wens om op wegen van verlorenheid attent te maken en alle lezers uitnodigend toe te roepen: In dit leven is er nog voor elke zondaar omkeer mogelijk. In Johannes 3:17-18 is de verregaande consequentie, die het evangelie voor ons heeft, kort samengevat: ‘Want God heeft Zijn Zoon (Jezus) niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou oordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden. Wie in Hem gelooft, wordt niet geoordeeld. Maar wie niet gelooft, is reeds geoordeeld, omdat hij niet heeft geloofd in de naam van de eniggeboren Zoon van God’. Omdat God de eeuwigheid in ons hart heeft gelegd (Prediker 3:11), kunnen wij in al de dingen van ons aardse leven geen werkelijke vervulling vinden. Wij zijn schepselen voor de eeuwigheid en daarom houdt ons bestaan ook nooit op. Aan de andere zijde van de doodsmuur zijn er slechts twee verblijfplaatsen – de hemel of de hel. De hemel is onuitsprekelijk heerlijk, de hel is onuitsprekelijk verschrikkelijk. De wens van God is om ons in de hemel te hebben. Daartoe hebben wij de Heer Jezus nodig. Hij is de deur naar de hemel, omdat Hij ons van onze schuld wil bevrijden en ons een nieuw perspectief voor het leven wil schenken. Wanneer u de wens hebt om gered te worden en in de hemel te komen, moet u zich van uw oude weg zonder de Heer Jezus afwenden en de Heer Jezus in uw leven toelaten. Deze levensomkeer kunt u in een gebed doen. Dat gebed kan als volgt zijn: ‘Heer Jezus Christus, Uw naam ken ik. Ik heb tot nu toe zo geleefd, alsof U niet bestond. Nu heb ik ingezien, wie U bent en daarom wend ik mij voor de eerste keer in het gebed tot U. Ik weet nu dat er een hemel is en ook een hel. Redt mij daarom van de hel, waarin ik vanwege al mijn schuld, in het bijzonder mijn ongeloof, eigenlijk terecht zou komen. Het is mijn wens om eenmaal tot in alle eeuwigheid bij U in de hemel te zijn. Ik ben mij er van bewust, dat ik niet door eigen verdiensten, maar slechts door het geloof in U in de hemel kan komen. Omdat U mij lief hebt, bent U ook voor mij aan het kruis gestorven en hebt al mijn zonden op U genomen en voor mij betaald. Ik dank U daarvoor. U ziet al mijn schuld, ook die vanaf mijn jeugd. Iedere zonde van mijn leven is bij U bekend – alles, wat mij nu bewust is, maar ook alles, wat ik al lang vergeten ben. U weet alles over mij, want U kent mij heel precies. Met elke opwelling van mijn hart bent U vertrouwd, of het vreugde of droefheid, geluk of vrees is. Voor U ben ik een opengeslagen boek. Dus zoals ik ben en hoe ik tot nu toe geleefd heb, kan ik niet voor U en de levende God bestaan en daarom zou ik de hemel mislopen. Daarom vraag ik U, vergeef mij al mijn schuld. Van mijn zonden heb ik oprecht spijt. Help mij alstublieft, alles weg te doen, wat voor U niet goed is en schenk mij nieuwe gewoontes, die onder uw zegen staan. Open voor mij de toegang tot Uw Woord, de Bijbel. Help mij dat ik begrijp wat U mij daarin wilt zeggen en dat ik in Uw Woord nieuwe kracht en levensvreugde vind. U zult van nu af aan mijn Heer zijn, bij Wie ik graag hoor en Wie ik wil volgen. Geef mij daartoe een gehoorzaam hart. Toon mij alstublieft de weg, die ik nu moet gaan. Ik dank U, dat U mij verhoord hebt. Ik geloof Uw beloftes, dat ik nu door mijn komen tot U een kind van God geworden ben dat eenmaal eeuwig bij U in de hemel zal zijn. Ik verheug mij over dit grote gewin om U nu al in elke situatie aan mijn zijde te hebben. Help mij alstublieft daarbij om mensen te vinden, die ook persoonlijk in U geloven en laat mij een Bijbels georiënteerde groep gelovigen vinden, waar ik regelmatig Uw Woord kan horen. Amen’. Dr. Ing. Werner Gitt Directeur en Professor
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-27
Polnisch: … und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! ... On jednak istnieje – nasz Bóg! Wiele osób stara się unikać rozmów na temat „Boga”, ale tak naprawdę nie da się od niego uciec. Swego czasu ateiści w Londynie chcieli umieścić na czerwonych, piętrowych autobusach napis: „Boga nie ma”. Nie udało się to jednak z powodu angielskiego prawa reklamowego, zgodnie z którym reklamować można tylko coś, co da się udowodnić faktami. Żaden z agitatorów nie potrafił jednak udowodnić, że Boga nie ma. Chcąc wybrnąć z sytuacji, zmienili swoje hasło na: „prawdopodobnie nie ma Boga”. Jednak ich hasło w konsekwencji zawierało również prawdopodobieństwo, że Bóg istnieje, co skłoniło niektórych ludzi do zastanowienia się nad kwestią Boga. W Niemczech nie zezwolono na żadną kampanię reklamową ateistów w publicznych autobusach. Dlatego postanowili oni wysłać własny bus reklamowy w trasę po Niemczech. Niemieckie hasło było nieco wyostrzone w stosunku do angielskiego: „Nie ma (prawie na pewno) Boga”. Myślący człowiek zastanawia się, dlaczego ateiści walczą z czymś, co ich zdaniem nie istnieje? Oczywiste jest, że nikt nie może udowodnić, że Boga nie ma, ale z drugiej strony czy można udowodnić Jego istnienie? Jeśli to drugie jest możliwe, to hasła ateistów są zwodnicze. Co więcej, jeśli można wykazać, że biblijny Bóg istnieje, to ateiści zmierzają do piekła, gdyż Biblia mówi: „dla których zachowane są na wieki najgęstsze ciemności” (List Judy 13b). Nie można postawić na większą przegraną. Na pytanie, czy jest Bóg, chcemy odpowiedzieć za pomocą dwóch nowych dowodów potwierdzających Jego istnienie. Sformułowanie, które znajdujemy w Liście do Rzymian 1,21: „Dlatego, że poznawszy Boga, nie uwielbili Go jako Boga” jest bardzo mocnym stwierdzeniem i świadczy o tym, że Bóg objawił się również poza Biblią i w ten sposób uczynił się możliwym do zweryfikowania. Nawet jeśli dowody na istnienie Boga nie prowadzą bezpośrednio do wiary, to jednak pełnią ważną funkcję: obalają ateizm i nadają się do zmniejszenia lub nawet wyeliminowania wielu przeszkód na drodze do wiary. Starsze dowody na istnienie Boga pochodzą np. od Arystotelesa, Anzelma z Canterbury i Tomasza z Akwinu. W tym miejscu chcielibyśmy wspomnieć o dwóch dowodach na istnienie Boga, które dopiero w ostatnich latach zostały opracowane przez autora niniejszej pracy. 1. Dowód pochodzący z praw natury informacji. 2. Dowód prorocko-matematyczny. Dowód na istnienie Boga z naturalnych praw informacji Na podstawie praw natury informacji wiemy, że ogromne ilości informacji w komórkach wszystkich żywych istot wymagają inteligentnego inicjatora. W przeciwieństwie do historycznych dowodów na istnienie Boga, które są w dużej mierze zorientowane filozoficznie, mamy tu po raz pierwszy dowód z prawa naturalnego na istnienie inteligentnego nadawcy, a tym samym na istnienie Boga. Nie możemy w żadnym wypadku wspominać żyjącego 200 lat temu Kanta, który jest uważany za wielkiego niszczyciela dowodów na istnienie Boga, ponieważ wtedy znano zaledwie ułamek dzisiejszej wiedzy naukowej. Dowody te są szczegółowo wyjaśnione w mojej książce[1]. Prorocko-matematyczny dowód na istnienie Boga Biblia zawiera ponad 3000 proroczych wypowiedzi, które już się wypełniły. Dobrym przykładem jest rozproszenie narodu izraelskiego zapowiedziane przez Boga w 5. Księdze Mojżesza 28,64-65, a następnie obietnica powrotu do Ziemi Obiecanej w Księdze Jeremiasza 16,14-15, która wypełniła się w 1948 roku po prawie 2000 lat wraz z powstaniem państwa Izrael. Żadna inna książka w historii świata nie ma takiej jakości. Daje nam to wyjątkowe kryterium badania prawdy. Czy to możliwe, aby ludzie, żyjący w ciągu 1500 lat, mogli dokonać tak wielu precyzyjnych przepowiedni? Czy spełniły się one przypadkowo, czy też było to możliwe tylko dlatego, że autorem Biblii jest Bóg, który dzięki swojej wszechwiedzy może wygłaszać proroctwa, które następnie można zweryfikować także przez bieg historii? Czy potrafimy sobie wyobrazić, co to oznacza? Zilustrujmy to na przykładzie modelu: Wyobraźmy sobie niezwykle duże mrowisko, w którym wśród skądinąd czarnych mrówek znajduje się tylko jedna czerwona. Łatwo zauważyć, że im większe staje się mrowisko, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo wyłowienia przez przypadek (np. z zamkniętymi oczami) jedynej czerwonej mrówki. Teraz zadajmy pytanie: Przy jakiej liczbie mrówek prawdopodobieństwo przypadkowego wyłowienia czerwonej mrówki jest tak samo niewielkie, jak prawdopodobieństwo przypadkowego wypełnienia się 3268 proroctw? Zaczynamy od szacunku: czy wystarczy wanna pełna mrówek, czy objętość wody w Jeziorze Śniardwy, czy może objętość kuli ziemskiej? Z wyliczeń wynika, że te objętości wciąż są za małe. Co teraz? Może ktoś zaproponuje, aby nasz ogromny i niewyobrażalnie wielki wszechświat[2] gęsto wypełnić mrówkami, albo nawet dwa lub trzy takie wszechświaty; może nawet sto (10 do potęgi 2) lub tysiąc (10 do potęgi 3) wszechświatów? Tylko matematyczne obliczenia przekraczające wszelkie nasze wyobrażenia podają nam ich rzeczywistą ilość: jest to liczba 10 do potęgi 896. Jak zapisać tak ogromną liczbę? Jest to jedynka, po której następuje 896 zer – wszechświatów wypełnionych po brzegi mrówkami. Prawdopodobieństwo, że ponad 3000 proroctw mogłoby się wypełnić przez przypadek, jest więc praktycznie zerowe. Wyniki obliczeń matematycznych rosną tak gigantycznie i trans-astronomicznie, że nasze myślenie i wyobraźnia są zbyt ograniczone, aby je odpowiednio zinterpretować. Szczegółowy dowód matematyczny podałem w mojej książce[3]. Ten zdumiewający wynik można podsumować krótko: Poprzez „prorocko-matematyczny dowód” można potwierdzić istnienie Wszechwiedzącego i Wszechmocnego Boga, który jest identyczny z Bogiem Biblii. Wynikają z tego trzy istotne wnioski: 1. Biblia pochodzi od Boga i jest prawdziwa Żaden człowiek nie jest w stanie sformułować proroctw, które potem bez wyjątku się spełnią. Prawdziwym autorem Biblii jest Wszechwiedzący i Wszechmocny Bóg (2. Tymoteusza 3,16). Stąd wiemy, że cała Biblia jest prawdziwa. Jezus modlił się do swojego Ojca: „Twoje słowo jest prawdą” (Ewangelia Jana 17,17), a Paweł wyznaje: „Wierzę we wszystko, co jest napisane w zakonie i u proroków” (Dzieje Apostolskie 24,14). Apostoł ufał Bogu nawet bez „prorocko-matematycznych dowodów na istnienie Boga”. 2. Nie ma innego Boga oprócz Boga Biblii Żaden z podanych w przeszłości dowodów na istnienie jakiegoś boga nie potwierdził jego istnienia. Wszystkie były tak ogólne, że każda religia mogła je wykorzystać do swoich celów. Natomiast „prorocko-matematyczny dowód na istnienie Boga” wyraźnie wskazuje na Boga Biblii i na Jego Syna Jezusa Chrystusa. Takiego dowodu nie można przedstawić o żadnym z bogów w innych religiach. Jakże trafnie Biblia mówi, że ludzie w swoich religiach niezliczone ilości bogów: „Bo chociaż nawet są tak zwani bogowie, czy to na niebie, czy na ziemi, i dlatego jest wielu bogów i wielu panów, wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy” (1. List do Koryntian 8,5-6). W Psalmie 96,5 Biblia odrzuca jakichkolwiek innych bogów: „Nicością są bowiem wszyscy bogowie ludów”. Służenie bożkom nie jest sprawą neutralną. W historii o kuszeniu (Ewangelia Mateusza 4,8-10) diabeł zażądał od Jezusa oddania mu czci. On przepędził go Słowem Bożym: „Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko Jemu służyć będziesz” (Ewangelia Mateusza 4,10). Zgodnie z wypowiedziami Nowego Testamentu, uprawiając bałwochwalstwo, człowiek służy złym duchom, czyli demonom (1. List do Koryntian 10,20), ostatecznie oddaje diabłu cześć, której Jezus tak stanowczo mu odmówił. Bałwochwalstwo jest grzechem, który wyklucza człowieka z Królestwa Bożego (1. List do Koryntian 6,9; List do Galacjan 5,20-21; Objawienie 21,8; 22,15). 3. Ateizm został obalony Ateizm można więc obalić na dwa sposoby — za pomocą prawa natury informacji oraz za pomocą „prorocko-matematycznego dowodu na istnienie Boga”. Biblia ocenia myślenie ateistyczne w Psalmie 14,1: „Głupi rzekł w swoim sercu: Nie ma Boga”. Dalej mówi: „Ale bezbożnemu nie będzie się dobrze powodziło (w wieczności)” (Księga Kaznodziei 8,13). Ateiści zatem nie tyle brną w kierunku pustki, ile znajdują się na drodze do wiecznego potępienia: „kto nie wierzy (w Pana Jezusa), będzie potępiony” (Ewangelia Marka 16,16). Zbawienie jest możliwe Niniejsze opracowanie nie chce nikogo oskarżać o jego dotychczasowe postępowanie — ani cudzołożników, ani oszustów, ani przedstawicieli różnych religii, ani misjonarzy ateizmu. Chodzi nam raczej o zwrócenie uwagi na to, w jaki sposób można zostać straconym, i o zaproszenie wszystkich czytelników do zmiany obecnego stanowiska, ponieważ pokuta jest możliwa dla każdego grzesznika, dopóki żyje. W Ewangelii Jana 3,17-18 krótko podsumowano dalekosiężne konsekwencje uwierzenia Jezusowi, bądź odrzucenia Go: „Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego”. Ponieważ Bóg umieścił wieczność w naszych sercach (Księga Kaznodziei 3,11), nie możemy znaleźć prawdziwego szczęścia w tym wszystkim, co jest związane z naszym ziemskim życiem. Jesteśmy istotami wiecznymi, a więc nasze istnienie nigdy się nie kończy. Za ścianą śmierci są tylko dwie przystanie — niebo lub piekło. Pierwsze jest niewypowiedzianie wspaniałe, drugie przerażająco straszne. Pragnieniem Boga jest, abyśmy pewnego dnia znaleźli się w niebie. Do tego potrzebny jest nam Pan Jezus. On otwiera drzwi do nieba, ponieważ uwalnia nas od naszej winy i daje nam nową perspektywę na życie. Jeśli masz pragnienie być zbawionym i iść do nieba, musisz odwrócić się od swojej starej drogi bez Jezusa i przyjąć Jezusa do swojego życia. Można dokonać tego zwrotu w modlitwie, która może brzmieć następująco: „Panie Jezu Chryste, znam Twoje Imię. Do tej pory żyłem tak, jakbyś w ogóle nie istniał. Teraz poznałem, Kim Ty jesteś, i dlatego po raz pierwszy zwracam się do Ciebie w modlitwie. Teraz wiem, że istnieje niebo, ale także piekło. Dlatego uratuj mnie od piekła, gdzie faktycznie bym poszedł z powodu wszystkich moich win, a zwłaszcza niewiary. Moim pragnieniem jest być z Tobą w niebie przez całą wieczność. Mam świadomość, że nie mogę wejść do nieba przez własne zasługi, ale tylko przez wiarę w Ciebie. Ponieważ mnie kochasz, umarłeś za mnie na krzyżu i wziąłeś moje występki na siebie i zapłaciłeś za mnie. Dziękuję ci za to. Ty widzisz wszystkie moje przewinienia, nawet te z dzieciństwa. Każdy grzech mojego życia jest Ci znany – wszystko, z czego zdaję sobie teraz sprawę, ale też wszystko, o czym dawno zapomniałem. Ty wiesz o mnie wszystko, bo znasz mnie na wskroś. Znasz wszystkie emocje mojego serca, czy to radość, czy smutek, dobre samopoczucie czy przygnębienie. Przed Tobą jestem jak otwarta księga. Taki, jaki jestem i życie, jakie do tej pory prowadziłem, dyskwalifikują mnie, abym mógł stanąć przed Tobą i żywym Bogiem i pójść do nieba. Proszę Cię, abyś przebaczył mi wszystkie moje grzechy. Przepraszam Cię za nie z całego serca. Proszę, pomóż mi odrzucić wszystko, co nie jest w porządku wobec Ciebie i podaruj mi nowe przyzwyczajenia, które Ty będziesz mógł akceptować i błogosławić. Otwórz moje serce na Twoje Słowa zawarte w Biblii. Pomóż mi zrozumieć, co chcesz mi przez nie powiedzieć. Pomóż mi znaleźć w Twoim Słowie nową siłę i radość życia. Ty bądź odtąd moim Panem, do Ciebie pragnę jedynie należeć i chcę Cię naśladować. Daj mi ku temu posłuszne serce. Proszę, wskaż mi drogę, którą mam teraz pójść. Dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś. Wierzę w Twoją obietnicę, że przez zwrócenie się do Ciebie stałem się teraz dzieckiem Bożym, które pewnego dnia będzie wiecznie z Tobą w niebie. Cieszę się z wielkiego bogactwa, jakim jest to, że już teraz mam Ciebie u swego boku w każdej sytuacji. Proszę, pomóż mi znaleźć ludzi, którzy również osobiście wierzą w Ciebie i pozwól mi znaleźć biblijnie zorientowany zbór, gdzie mógłbym regularnie słuchać Twojego Słowa. Amen”. Dyrektor i Professor a. D. Dr.-Ing. Werner Gitt _______________________________________________ [1] „Na początku była informacja” – Werner Gitt, Wydawnictwo Theologos [2] (Według aktualnych szacunków odkryty i zbadany przez naukowców wszechświat ma średnicę 30 miliardów lat świetlnych. Rok świetlny to około 9,5 biliona km. Zakładając jego kulisty kształt, otrzymujemy objętość V = 1,2 x 1070 km3 = 1,2 x 1088 mm3. Jeśli założymy, że nasza czarna mrówka ma objętość 1 mm3, to w tej przestrzeni zmieści się liczba mrówek; nA = 1,2∙1087 okazów naszej znormalizowanej czarnej mrówki plus nasza jedyna czerwona mrówka, która staje się coraz bardziej niewykrywalna – z książki: „So steht‘s geschrieben” str. 189). [3] So steht‘s geschrieben (Tak zostało napisane) - Werner Gitt wymieniali
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-20
Rumänisch: ... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! Şi totuşi El există – Dumnezeul nostru! Oamenii caută să evite tema „Dumnezeu“, dar nu vor reuşi să o evite complet. Ateii au vrut să afişeze pe autobuzele din Londra reclame care afirmau că „nu există Dumnezeu“. Ei nu au reuşit, datorită legii englezeşti a publicaţiilor, care prevede că se poate face reclamă numai la ceva care este demonstrat în mod concret. Însă niciunul dintre împotrivitori nu a putut demonstra că nu există Dumnezeu. Ca soluţie, ei au modificat sloganul lor astfel: „Probabil nu există Dumnezeu“. Drept consecinţă, reclama lor conţine implicit probabilitatea că există Dumnezeu, ceea a determinat pe unii să-şi pună întrebarea: Există Dumnezeu? Campania de reclamă a ateilor englezi nu a fost aprobată în forma aceasta pe autobuzele de circulaţie în comun din Germania. De aceea ateii germani s-au hotărât să facă în toată Germania campanie publicitară cu un autobuz propriu, folosind afişul amintit mai sus, dar într-o formă şi mai drastică: „Cu o probabilitate aproape sigură, Dumnezeu nu există“. Însă, ca om raţional, te întrebi de ce combat ateii ceva care conform concepţiei lor nu există? Este clar că nimeni nu poate să verifice existenţa lui Dumnezeu; însă, altfel spus, poate fi demonstrată existenţa Sa? Dacă acest lucru este posibil, atunci ateii sunt victimele unei erori de gândire. Iar în plus, dacă se poate demonstra că Dumnezeul Bibliei există, atunci ateii ajung în iad, căci Biblia spune: „… cărora le este păstrată negura întunericului pentru vecie“ (Iuda 13b). Nu există o pierdere mai mare. Vreau să răspund aici la întrebarea existenţei lui Dumnezeu prin două dovezi noi referitoare la Dumnezeu. Formularea din Romani 1:21 „… fiindcă măcar că au cunoscut pe Dumnezeu …“ este o afirmaţie foarte puternică, ce demonstrează că Dumnezeu Se descoperă şi în afara Bibliei, şi deci existenţa Lui poate fi demonstrată. Chiar dacă dovezile existenţei lui Dumnezeu nu conduc direct la credinţă, totuşi ele au o funcţie importantă: ele combat argumentele ateiste şi sunt capabile să micşoreze sau chiar să înlăture unele obstacole din calea credinţei. Aristotel, Anselm de Canterbury şi Thomas d’Aquin au adus demult dovezi ale existenţei lui Dumnezeu. Aici amintesc două dovezi ale existenţei lui Dumnezeu, care au fost aduse în ultimii ani de autorul acestui tractat, anume, pe cel din legile naturale ale informaţiei şi pe cel din domeniul matematico-profetic: Dovada existenţei lui Dumnezeu din legile naturale ale informaţiei Pe baza legilor naturale ale informaţiei se ştie că mulţimea mare de informaţii din celulele tuturor organismelor necesită un Autor inteligent. Contrar dovezilor istorice despre Dumnezeu, care în majoritatea lor sunt de natură filozofică, legile naturale ale informaţiei prezintă pentru prima dată dovada existenţei unui Emiţător inteligent, şi, drept consecinţă, existenţa unui Dumnezeu. Nu ne putem baza pe afirmaţiile lui Kant, care a trăit în urmă cu 200 de ani şi care este considerat cel mai mare distrugător al dovezilor despre Dumnezeu, deoarece atunci nu era cunoscută decât o parte infimă din cunoştinţele ştiinţifice de astăzi. Dovada existenţei lui Dumnezeu din domeniul matematico-profetic Biblia conţine peste 3.000 de profeţii care s-au împlinit deja. Un exemplu care poate fi uşor înţeles este profeţia Deuteronom 28:64-65, unde Dumnezeu prezice răspândirea poporului Israel printre naţiuni, apoi cea din Ieremia 16:14-15, promisiunea revenirii poporului Israel în ţara promisă, care s-a realizat în anul 1948, după aproape 2.000 de ani, prin întemeierea statului Israel. Nicio lucrare istorică nu prezintă o astfel de calitate. Prin ele ni se pun la dispoziţie două criterii unice de verificare a adevărului. Este posibil ca de-a lungul unei perioade de 1.500 de ani oamenii să facă astfel de previziuni exacte? S-au împlinit ele accidental, sau lucrul acesta a fost posibil numai pentru că Dumnezeu a fost Autorul Bibliei, care, pe baza atotştiinţei Lui, poate să transmită profeţii care să fie verificate după împlinirea lor istorică? Ne putem noi imagina ce înseamnă aceasta? Vreau să ne imaginăm drept model o grămadă de furnici negre, în care, printre furnicile negre, se află o singură furnică roşie. Se deduce uşor că în funcţie de creşterea grămezii privite, scade proporţional şi şansa să poată fi prinsă dintre ele furnica roşie. De aici întrebarea: Câte furnici trebuie să fie în muşuroi, pentru ca probabilitatea de a prinde (spre ex., fiind legat la ochi) din întâmplare furnica roşie să fie tot aşa de mare, ca împlinirea întâmplătoare a celor 3.268 de profeţii? Să încep printr-o evaluare: Este suficientă o cadă plină de furnici, sau un volum egal cu apa Mării Negre, sau unul egal cu globul pământesc? Calculul arată că sunt încă prea puţine. Atunci câte? Trebuie să ne imaginăm atâtea furnici, încât ele să umple universul nostru uriaş şi inimaginabil? Sau poate două universuri? Sau o sută, sau o mie? Calculul matematic depăşeşte orice imaginaţie posibilă, şi arată numărul posibil de universuri necesare. Sunt 10896 universuri! Ce exprimă un număr aşa de mare – deci un 1 urmat de 896 de zerouri – de universuri pline cu furnici? Se vede astfel că probabilitatea împliniri întâmplătoare a celor peste 3.000 de profeţii este practic nulă. Rezultatele calculelor matematice cresc exponenţial, într-o măsură gigantică şi hiper-astronomică, posibilitatea noastră de gândire şi imaginaţie este depăşită, încât nu mai putem evalua în mod corespunzător această realitate. Rezultatul uimitor se poate rezuma astfel: „Verificarea matematico-profetică a existenţei lui Dumnezeu“ permite să se demonstreze existenţa unui Dumnezeu atotştiutor şi atotputernic, a unui Dumnezeu identic cu Cel al Bibliei. 1. Biblia este de la Dumnezeu şi este adevărată Niciun om nu este capabil să formuleze profeţii care să se împlinească fără excepţie. Adevăratul Autor al Bibliei este Dumnezeul atotştiutor şi atotputernic (2 Timotei 3:16). De aceea toată Biblia este adevărată. Isus spune într-o rugăciune către Tatăl: „Cuvântul Tău este Adevărul“ (Ioan 17:17), iar Pavel declară: „Eu cred tot ce este scris“ (Fapte 24:14). El s-a încrezut în Dumnezeu şi fără „dovada matematico-profetică“. 2. Dumnezeul Bibliei este singurul Dumnezeu Niciuna din dovezile existenţei lui Dumnezeu enunţate în trecut nu confirmă existenţa unui anumit dumnezeu. Toate sunt formulate într-o formă atât de generală, încât toate religiile le pot folosi în scopul lor. Pe când „demonstrarea matematico-profetică“ a existenţei lui Dumnezeu indică spre Dumnezeul Bibliei şi Fiul Său Isus Hristos. Nicio altă religie nu poate demonstra existenţa dumnezeului ei. Biblia precizează în sensul acesta că oamenii şi-au inventat nenumăraţi dumnezei, după religiile lor: „Căci chiar dacă ar fi aşa numiţi dumnezei, fie în cer, fie pe pământ (cum şi sunt în adevăr mulţi dumnezei şi mulţi domni), totuşi pentru noi nu este decât un singur Dumnezeu: Tatăl, de la care vin toate lucrurile şi pentru care trăim şi noi, şi un singur Domn: Isus Hristos, prin care sunt toate lucrurile, şi prin El şi noi“ (1 Corinteni 8:5-6). Psalmul 96:5 condamnă pe toţi dumnezeii religiilor: „Căci toţi dumnezeii popoarelor sunt nişte idoli“. Dumnezeu condamnă idolatria. În relatarea despre ispitirea Domnului Isus (Matei 4:8-10), Diavolul I-a cerut să i se închine. Dar El l-a izgonit cu Cuvântul lui Dumnezeu: „Pleacă, Satano … Căci este scris: Domnului Dumnezeului tău să te închini şi numai Lui să-I slujeşti“ (Matei 4:10). Conform declaraţiilor Noului Testament, idolatria este cultul duhurilor rele, deci al demonilor (1 Corinteni 10:20); în final ea fiind o închinare în faţa Satanei, pe care Isus a respins-o în mod categoric. Idolatria este un păcat care se numără printre cele care exclud pe oameni din împărăţia lui Dumnezeu (1 Corinteni 6:9-10; Galateni 5:20-21; Apocalipsa 21:8; 22:15). 3. Ateismul este respins Ateismul poate fi deci respins în două moduri – prin legile naturale ale informaţiei şi „dovada matematico-profetică“. Biblia evaluează gândirea ateistă în Psalmul 14:1 astfel: „Nebunul zice în inima lui: Nu este Dumnezeu!“ Iar în alt loc se spune: „Dar cel rău nu este fericit şi nu-şi va lungi zilele“ (Eclesiastul 8:13). Ateii nu numai că au o gândire greşită, dar se află şi pe calea care duce la pierzare: „Cine nu va crede, [în Domnul Isus] va fi condamnat“ (Marcu 16:16). Există un mijloc de scăpare Aceste rânduri nu intenţionează să acuze pe cineva datorită căii lui de până acum – nici pe curvari sau înşelători, pe reprezentanţii altor religii sau pe misionarii ateismului. Dimpotrivă, dorinţa mea este să avertizez referitor la căile care duc la pierzare, şi să spun tuturor cititorilor că în lumea aceasta pocăinţa este posibilă pentru orice păcătos. În Ioan 3:17-18 este prezentată cea mai mare consecinţă pe care o are pentru noi Evanghelia: „Dumnezeu, în adevăr, n-a trimis pe Fiul Său [Isus] în lume ca să judece lumea, ci ca lumea să fie mântuită prin El. Oricine crede în El, nu este judecat; dar cine nu crede, a şi fost judecat, pentru că n-a crezut în Numele singurului Fiu al lui Dumnezeu.“ Fiindcă Dumnezeu a pus în noi gândul veşniciei (Eclesiastul 3:11), nu vom putea găsi niciodată adevărata satisfacţie în lucrurile din viaţa pământească. Noi suntem creaturi veşnice, de aceea existenţa noastră nu va avea sfârşit. Dincolo de zidul morţii există numai două locuri de şedere – cerul şi iadul. Primul este nespus de minunat, iar celălalt inimaginabil de groaznic. Dorinţa lui Dumnezeu este ca noi să fim odată cu El în cer. Pentru aceasta avem nevoie de Domnul Isus. El este acela care ne deschide uşa cerului, eliberându-ne de vina noastră şi oferind vieţii noastre o perspectivă nouă. Dacă doreşti să fii mântuit şi să mergi în cer, trebuie să renunţi la vechea ta cale, şi să-L primeşti pe Isus în viaţa ta. Poţi să faci această schimbare în viaţa ta, exprimându-ţi dorinţa printr-o rugăciune asemănătoare cu aceasta: „Doamne Isuse, eu cunosc Numele Tău. Însă până acum am trăit ca şi cum Tu n-ai fi existat. Acum am înţeles cine eşti Tu, de aceea vin în rugăciune înaintea Ta pentru prima dată. Ştiu că există un cer şi un iad. Te rog, scapă-mă de iad, unde aş ajunge datorită vinii mele, mai ales a necredinţei mele. Dorinţa mea este să fiu veşnic împreună cu Tine în cer. Sunt conştient că nu pot ajunge în cer pe baza meritelor mele, ci numai prin credinţa în Tine. Deoarece mă iubeşti, Tu ai murit pentru mine pe cruce, ai luat vina mea asupra Ta şi ai plătit în locul meu. Îţi mulţumesc. Tu cunoşti toată vina mea, chiar şi cea din copilăria mea. Tu cunoşti toate păcatele din viaţa mea – pe cele de care-mi amintesc, cât şi pe cele pe care le-am uitat demult. Tu mă cunoşti pe deplin. Ştii tot ce este în inima mea, bucurie sau tristeţe, optimism sau descurajare. Sunt înaintea Ta ca o carte deschisă. Nu mă pot apropia de Tine, Dumnezeul cel viu, aşa cum sunt şi aşa cum am trăit până acum. De aceea, Te rog, iartă-mi vina mea. Regret din inimă păcatele pe care le-am făcut. Te rog, ajută-mă să renunţ la tot ceea ce nu este după voia Ta, şi dăruieşte-mi obişnuinţe care să fie binecuvântate de tine. Fă-mă să înţeleg Cuvântul Tău, Biblia. Ajută-mă să înţeleg ce vrei să mă înveţi prin el şi să găsesc în el puteri noi şi bucuria vieţii. Vreau ca de acum încolo Tu să fii Domnul meu, Căruia să-I aparţin şi să-I slujesc. Dă-mi o inimă ascultătoare. Te rog, arătă-mi calea pe care trebuie să merg. Îţi mulţumesc că m-ai ascultat. Cred promisiunea că dacă mă întorc la Tine, devin un copil al lui Dumnezeu şi voi fi veşnic alături de Tine în cer. Mă bucur încă de acum, că Tu eşti alături de mine în orice situaţie din viaţa mea. Te rog, ajută-mă să găsesc persoane care cred şi ele în Tine, cât şi o adunare fidelă Cuvântului Tău, unde să pot asculta regulat Cuvântul Tău.” prof. dr. ing. Werner Gitt
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-6
Russisch: ... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! Он всё-таки существует – наш Бог! Иногда, касаясь темы «Бог», многие люди пытаются плутовать. По-настоящему же это им всё-таки не удаётся. В Лондоне атеисты решили организовать рекламную кампанию, поместив на красных двухэтажных омнибусах транспаранты с надписью «Бога нет!» Однако английское законодательство разрешает рекламировать только то, что может быть доказано конкретными фактами. Естественно, ни один из агитаторов задуманной пропаганды не смог представить факты, указывающие на то, что Бога нет. Тогда они решили добавить в своё утверждение слово «возможно»: «Бога возможно нет!». Но подобное добавление привело к тому, что в этом предложении появился подразумеваемый смысл, а именно: «Бог возможно есть!». И это уже многих может заставить задуматься. В Германии подобная акция атеистов с размещением надписей на рейсовых автобусах вообще была запрещена. Поэтому для этих целей им пришлось использовать собственный автобус, который было решено отправить в турне по Германии. В отличие от английского слогана немецкое утверждение было усилено и выглядело так: «Бога (с высокой степенью вероятности) нет!». Интересно, почему же атеисты привлекают внимание к тому, что по их мнению не существует? Совершенно ясно, что никому не удастся доказать, что Бога нет. А имеются ли доказательства Его существования? Если они есть, то все атеистические учения базируются на заблуждении. Более того, если можно будет доказать, что Бог – это Бог Библии, то атеистам уготована страшная участь, так как о нечестивых написано в Библии: «... которым блюдётся мрак тьмы на веки» (Иуда 13). Не может быть ничего страшнее этого – оказаться навеки в аду. В качестве ответа на вопрос о существовании Бога мы хотим представить вам два вида доказательств. Высказывание из 21 стиха 1-й главы Послания к Римлянам: «Но как они, познавши Бога» представляет собой ясно выраженное указание на то, что Бог открывается нам не только в Библии, что и помимо Библии Он даёт нам доказательства Своего существования. Даже, если эти доказательства не ведут непосредственно к верованию, тем не менее, они несут на себе важные функции: они опровергают атеизм и способствуют устранению многих препятствий на пути к вере. Наиболее ранние доказательства бытия Божия мы находим в трудах Аристотеля, Ансельма Кентерберийского и Фомы Аквинского. Здесь приводятся два дальнейших свидетельства, полученных автором этих строк в результате его научных исследований в последние годы – это (1) выводы теории информационных законов природы и (2) «пророчески-математические» доказательства. Доказательства существования Бога, вытекающие из теории информационных законов природы Из информационных законов природы нам известно, что для невообразимо огромного объёма информации, имеющейся в клетках всех живых существ, необходимо существование её источника, обладающего интеллектом. В отличие от более ранних исторических доказательств бытия Божия, базирующихся в основном на философских умозаключениях, здесь впервые представлены научно-естественные доказательства существования интеллектуального источника информации, следовательно, доказательства существования Бога. Атеистам и материалистам не имеет никакого смысла ссылаться на Иммануила Канта, жившего 200 лет назад, которого называют величайшим сокрушителем доказательств существования Бога, так как науке того времени не было известно и сотой доли сегодняшних знаний в области естественных наук. Подробно эта тема освещена в моей книге «В начале была информация» (на русском: Симферополь «ДИАЙПИ», 2008; ISBN 978-966-491-019-1). «Пророчески-математические» доказательства существования Бога В Библии имеется более 3000 пророчеств, которые уже исполнились. В качестве наиболее наглядного примера можно привести предсказанные Богом в книге «Второзаконие» (28:64,65) рассеяние народа Израиля, а затем в книге пророка Иеремии (16:14,15) его возвращение в землю обетованную, что почти через 2000 лет подтвердилось в наше время образованием в 1948 году государства Израиль. Ничего подобного не найти ни в одной другой книге в мировой истории. Таким образом, в виде подтверждённых исполненных пророчеств нам дан своеобразный критерий проверки истины. Под силу ли человеческому разуму на протяжении примерно 1500 лет (время написания Библии) сделать так много точных предсказаний? Исполнились все эти пророчества случайно или это стало возможным только потому, что автором Библии является Бог? Бог, который в силу Своего всеведения, мог делать эти предсказания, исполнившиеся затем (что поддаётся проверке) в истории с течением времени. Одним из основных возражений атеистов и других критиков Библии является утверждение о том, что библейские пророчества исполнились случайно. Чтобы ответить им, воспользуемся для наглядности одной математической моделью: возьмём для примера большой муравейник, в котором наряду с обычными чёрными муравьями живёт только один единственный красный муравей. Нетрудно понять, что, чем муравейник больше, тем вероятность случайно (например, с закрытыми глазами) выловить из него единственного красного муравья становится всё меньше. Теперь наш вопрос: При каком количестве чёрных муравьёв вероятность случайно выловить из муравейника единственного красного муравья будет равна вероятности случайного исполнения 3268 библейских пророчеств? Так, начнём с примерной оценки: достаточно будет одной ванны, наполненной муравьями, или это должен быть объём Женевского озера, или же ими должен быть заполнен объём, равный объёму земного шара? Расчёты показывают, что этого количества муравьёв всё ещё мало. Что же дальше? Может попробовать заполнить муравьями огромную виртуальную вселенную или две, или три, может даже сто (102) , или тысячу (103)? Математические расчёты дают нам действительное число вселенных («заполненных» муравьями»), которое нашему разуму просто невозможно себе представить – это 10896. О чём говорит нам это трудно вообразимое число – единица с 896 нулями? Это значит, что вероятность случайного исполнения 3268 библейских пророчеств практически равна 0. Результаты математических расчётов вырастают до таких гигантских трансастрономических величин, что наш разум и способность восприятия не в состоянии их реально оценить. В моей книге «Ибо так написано» эти расчёты приведены со всеми подробностями и разъяснениями. Поразительный итог математического исследования коротко можно сформулировать следующим образом: С помощью «пророчески-математического» метода доказано существование всеведущего и всемогущего Бога и это есть Бог Библии. Из чего, в свою очередь, можно сделать три следующих важных вывода: 1. Библия от Бога и в Ней истина Человек не в состоянии сформулировать такое число пророчеств, которые затем все без исключения были точно исполнены. Истинным автором Библии является всеведущий и всемогущий Бог (2 Тим. 3:16). Поэтому вся Библия (не только Её пророчества) есть истина. Иисус, обращаясь к Отцу, говорит: «Слово Твоё есть истина» (Иоан. 17:17), а Павел пишет: «Веруя всему написанному в законе и пророках» (Деян. 24:14). Он доверял Богу и без «пророчески-математических» доказательств. 2. Нет другого Бога, как только Бога Библии. Все представленные в прошлом доказательства о существовании Бога не свидетельствовали о каком-то определённом Боге. Они были всеобщими и любая религия могла опираться на них. Тогда как «пророчески-математическое» доказательство однозначно указывает на Бога Библии и Его Сына Иисуса Христа. Такого рода свидетельство не может быть использовано никакой другой религией. В самой Библии есть соответствующие этому стихи, в которых говорится о том, что люди в своих религиях имеют неисчислимое число божеств: «Ибо, хотя и есть так называемые боги, или на небе, или на земле, – так-как есть много богов и господ много, – но у нас один Бог Отец, из Которого всё, и мы для Него, и один Господь Иисус Христос, Которым всё, и мы Им» (1 Кор.8:5,6). В псалме 95:5 Библия говорит о неприемлемости всех божеств других религий: «Ибо все боги народов – идолы». Служение идолам не является безобидным и нейтральным делом. В истории искушения (Мат. 4:8-10) дьявол пожелал, чтобы Иисус стал поклоняться ему. Со словами из Писания Иисус отторг его: «Господу Богу твоему поклоняйся и Ему Одному служи» (Мат. 4:10).Согласно Новому Завету поклонение идолам означает служение злым духам, демонам (1 Кор.10:20), что в итоге приводит к поклонению дьяволу, которому Иисус резко и со всей категоричностью отказал. Идолопоклонство есть грех, не дающий человеку унаследовать Царствие Божье (1 Кор.6:9; Гал. 5:20,21; Откр. 21:8; 22:15). 3. Опровержение атеизма Эти два новых доказательства, полученных на основе теории информационных законов природы и «пророчески-математического» метода, дают нам полное право говорить об опровержении тем самым атеизма. Об атеистическом образе мышления в Библии можно прочитать следующее: «Сказал безумец в сердце своём: «нет Бога» (Пс. 13:1) и далее: «А нечестивому не будет (в вечности) добра» (Еккл. 8:13). У атеистов и их учения, таким образом, нет не только твёрдой научной основы, но они к тому же ещё находятся на пути к вечной погибели: «Кто не будет веровать, осуждён будет» (Мар. 16:16). Спасение возможно У меня не было намерения обвинить в этой работе кого-либо за их дела в прошлом – ни прелюбодеев, ни лгунов, ни представителей других религий, ни пропагандистов атеизма и т.д. Mне больше всего хотелось бы предостеречь от путей, ведущих к погибели, и обратиться ко всем читателям со следующими словами: у всякого грешника есть ещё в этой жизни возможность покаяться. В Евангелие от Иоанна (3:17,18) кратко сформулирован смысл Благой Вести: «Ибо не послал Бог Сына Своего в мир, чтобы судить мир, но чтобы всякий, верующий в Него, не погиб, но имел жизнь вечную. Верующий в Него не судится, а не верующий уже осуждён, потому что не уверовал во имя единородного Сына Божия». Бог вложил в наше сердце знание о вечности, поэтому и не можем мы найти полного удовлетворения во всём, что касается нашей земной жизни. Мы созданы Богом для вечности, мы будем существовать всегда. По ту сторону «смертной стены» имеются два места пребывания – рай и ад. Первое – неописуемо прекрасное, второе – невообразимо страшное. Бог желает однажды иметь всех нас рядом с Собой на Небесах. Для этого нам необходим Господь Иисус Христос. Он открывает нам дверь в Небо, потому что через Него мы получаем прощение наших грехов и новую жизненную перспективу в вечности. Если и Вы ищете спасения и хотите попасть на Небеса, то Вы должны свернуть с Вашего прежнего пути и принять в Вашу жизнь Иисуса Христа. Это Ваше обращение Вы можете закрепить молитвой, которая могла бы звучать так: «Господь Иисус Христос, я знаю Твоё имя, но до сих пор я жил так, как-будто Ты не существуешь. Сегодня я познал Тебя и поэтому хочу в первый раз обратиться к Тебе с молитвой. Теперь я знаю и то, что существуют рай и ад. Я прошу Тебя, спаси меня от ада, на который я обречён за все мои грехи и прежде всего за моё безверие в Тебя. Моё единственное желание сейчас – однажды и навечно оказаться рядом с Тобой на Небесах. Мне известно, что никакие мои заслуги и добрые дела не «забронируют» мне место на Небесах, что только через веру в Тебя откроется для меня путь в Небо. Потому что Ты любишь меня, потому что Ты умер за меня на Кресте, взял на Себя мои грехи и Своей смертью выкупил меня. Я благодарю Тебя за это. Ты видишь все мои грехи – от моего рождения и доныне. Тебе известны все грехи, совершённые мною в моей жизни: и те, о которых я знаю, но также и те, о которых я давно уже забыл. Ты всё обо мне знаешь. Тебе известно каждое побуждение моего сердца, будь то радость или печаль, удовлетворение или уныние. Перед Тобой я – как открытая книга. Таким, какой я есть, и таким, как я жил до сих пор, я не могу предстать перед Тобой и живым Богом и не могу попасть на Небеса. Поэтому я прошу Тебя: прости мне все мои грехи, о которых я от всего сердца искренне сожалею. С этого момента я принимаю Тебя за моего Повелителя. Возьми мою жизнь под Свою власть. Я хочу жить так, как Ты этого хочешь. Пожалуйста, помоги мне очиститься от всего, что мешает мне быть с Тобой. Даруй мне новые благословенные Тобой привычки. Открой мне истины Слова Твоего – Библии. Помоги понять, что хочешь Ты мне сказать через Неё, и как через Неё найти мне новые жизненные силы и радость жизни. Отныне Ты мой ГОСПОДЬ, которому я хочу принадлежать и за которым хочу следовать. Покажи, пожалуйста, мне путь, которым я должен теперь идти. Я благодарю Тебя за то, что Ты услышал меня. Я верю Твоим обетованиям, из которых следует, что я, обратившись к Тебе, стал дитём Божьим и что однажды я буду с Тобой навечно на Небе. Это огромное счастье и радость для меня осознавать, что отныне в любой жизненной ситуации и в каждый момент Ты со мной рядом. Пожалуйста, помоги мне найти людей, также искренне верующих в Тебя, и общину, живущую по Библии, где бы я мог регулярно слышать Слово Божье. Амен» Профессор, доктор технических наук Вернер Гитт
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-1
Tschechisch: … und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! A přece existuje – náš Bůh! Mnoho lidí se snaží téma „Bůh“ nějak zaonačit. Tím se ale nic nevyřeší, protože se z toho koneckonců nedá vyvlíknout. Ateisté v Londýně chtěli na červených dvoupatrových autobusech umístit slogan: „Bůh neexistuje“. To ale ztroskotalo na anglickém zákoně o reklamě, podle něhož se agitace může vztahovat pouze na něco, co je doložitelné konkrétními fakty. Žádný z agitátorů ale nemohl prokázat, že Bůh neexistuje. Proto pozměnili svůj slogan na znění: „Bůh [pravděpodobně] neexistuje“. Takové prohlášení ovšem logicky obsahuje i pravděpodobnost, že Bůh existuje. To mnohé lidi přivedlo k zamyšlení nad otázkou Boží existence. Stejná agitační kampaň ateistů v Německu nebyla na veřejných autobusech nejdříve vůbec povolena. Proto se agitátoři rozhodli, že pošlou na cestu po Německu vlastní autobus. Německý slogan byl ve srovnání s anglickým ještě zesílen: „Bůh [s pravděpodobností blížící se jistotě] neexistuje.“ Jako přemýšliví lidé se ale ptáme: „Proč ateisté vytáhli do boje proti něčemu, co přece podle jejich mínění vůbec neexistuje?“ Skutečnost je, že nelze dokázat, že Bůh neexistuje. Ale zeptejme se opačně. Dala by se jeho existence nějak potvrdit? Pokud by to možné bylo, tak jsou ateistické šiky na omylu. A kdyby by se navíc dalo doložit, že Bůh Bible je skutečný, pak půjdou ateisté do pekla. V Bibli se totiž píše: „jim je navěky připravena nejčernější tma“ (Juda 13b). Ateisté si nemohli vsadit s vyšším rizikem prohry. Prokažme existenci Boha pomocí dvou nových důkazů. Formulace v Římanům 1,21 „Ačkoli poznali Boha“ je velmi silný výrok, který nám dává na vědomí, že se Bůh zjevil každému člověku: Jednak skrze Bibli a také v přírodě a vesmíru. Stvoření je dílo Božích rukou a přemýšliví lidé si ze zázraků stvoření mají odvodit existenci Stvořitele. Ačkoli důkazy Boha nevedou přímo k víře, mají přece jen důležitou funkci: Protiřečí ateismu a jsou vhodné k tomu, aby narušily nebo přímo odstranily mnohé překážky víry. Starší důkazy Boha pocházejí např. od Aristotela, Anselma z Canterbury a Tomáše Akvinského. Nyní uvedeme dva důkazy, které byly formulovány teprve v posledních letech autorem tohoto letáku. Jeden důkaz je z oblasti přírodních zákonů týkajících se informace a druhý důkaz je prorocko-matematický. Důkaz o Bohu pomocí přírodních zákonů o informaci Na základě těchto zákonů víme, že obrovské množství informací v buňkách živých organismů lze vysvětlit jen tak, že za vším stojí inteligentní původce. Na počátku byl Bůh, který je nekonečně inteligentní. Na rozdíl od historických důkazů Boha, které jsou v zásadě filozofické povahy, máme zde pro existenci Boha poprvé důkaz z oblasti přírodních zákonů. Na Kanta, který žil před 200 lety a který je považován za největšího odpůrce důkazů o Bohu, se nikdo nemůže v žádném případě odvolávat. V jeho době lidé neměli ani zlomek dnešních vědeckých poznatků o přírodě. Podrobnosti k tomuto důkazu jsou uvedeny v mé knize Na počátku byla informace [1]. „Prorocko-matematický důkaz o Bohu“ Bible obsahuje přes 3000 prorockých výpovědí, které se už vyplnily. Jako dobře doložitelný příklad můžeme uvést rozptýlení lidu Izraele, které Bůh ohlásil v 5. Mojžíšově 28,64-65. Dále pak předpovězení návratu Izraelců do zaslíbené země, vyslovené prorokem Jeremiášem 16,14-15. K návratu došlo po téměř 2000 letech po zřízení státu Izrael v roce 1948. Takovou kvalitu spolehlivosti a věrohodnosti nevykazuje žádná jiná kniha světových dějin. Biblické výpovědi jsou jedinečným měřítkem ke zkoumání pravdy. Je možné, aby se pisatelům Bible mohlo podařit tisíce přesných předpovědí? Bible vznikala po dobu 1500 let, jednotliví autoři psali nezávisle na sobě. Splnila se jejich proroctví jen náhodou anebo to bylo tím, že autorem Bible je Bůh. Ten ve své vševědoucnosti může vyslovit proroctví, která se v průběhu dějin skutečně naplní a prokáží se jako pravdivá. Pro lepší představu, co to znamená, si to znázorníme pomocí následujícího modelu: Představme si neobyčejně velké mraveniště, kde jsou všichni mravenci černí a mezi nimi je jeden mravenec červený. Situace je následující: Čím větší mraveniště bude, tím menší je pravděpodobnost, že se nám podaří náhodně (např. se zavázanýma očima) napoprvé vytáhnout červeného mravence. Otázka tedy zní: Při jakém počtu černých mravenců je pravděpodobnost, že náhodně vyjmeme červeného mravence, stejně velká jako pravděpodobnost, že se náhodně splní všech 3268 proroctví? Začneme jednoduchým odhadem: Bude stačit koupací vana plná mravenců? Nebo je třeba nahradit vodu Bodamského jezera mravenci? Bude potřeba tolik mravenců, že by jimi bylo potřeba naplnit objem zeměkoule? Výpočet ukazuje, že je to stále příliš málo. A co naplnit mravenci celý nepředstavitelně velký vesmír? Nebo snad dva či tři naše vesmíry? Je to stále ještě málo! Má jich snad být sto (10 na druhou) či tisíc (10 na třetí)? Matematický výpočet přesáhne veškeré naše představy a určí potřebný počet vesmírů, kterých by muselo být neskutečných 10 na 896. Co takový nesmírný počet - tedy jednička následovaná 896 nulami - vesmírů po okraj naplněných mravenci vyjadřuje? Znamená to, že je zcela nemožné, aby se 3268 proroctví splnilo pouhou náhodou. Pravděpodobnost jejich naplnění je prakticky nulová stejně jako náhodné nalezení červeného mravence v nepředstavitelně velkém prostoru naplněném černými mravenci. Číselné výsledky matematického výpočtu rostou do tak gigantických a astronomických hodnot, že to naše myšlení a představivost přesahuje. My nejsme schopni tuhle skutečnost přiměřeně vyhodnotit. Podrobný postup výpočtu je uveden v mé knize Tak je psáno [2]. Tento udivující výsledek se dá krátce shrnout takto: Pomocí „prorocko-matematického důkazu Boha“ je možné dokázat existenci vševědoucího a všemohoucího Boha, který je totožný s Bohem Bible. Z toho plynou tři významné důsledky: 1. Bible je od Boha a je pravdivá Žádný člověk není schopen formulovat proroctví, která se pak také dokonale vyplní. Pravým autorem Bible je ale vševědoucí a všemohoucí Bůh (2.Timoteovi 3,16). Bůh je pravda, a proto je celá Bible pravdivá. Ježíš se modlí k Otci: „Tvé slovo je pravda“ (Jan 17,17) a Pavel vyznává: „Věřím všemu, co je napsáno“ (Skutky 24,14). On důvěřoval Bohu i bez „prorocko-matematického důkazu“. 2. Není žádný jiný Bůh než Bůh Bible Žádný z důkazů Boha, které vznikly v minulosti, nepotvrzuje jednoho určitého Boha. Všechny jsou formulovány tak všeobecně, že je může s úspěchem použít každé náboženství. Naproti tomu „prorocko-matematický důkaz“ poukazuje jednoznačně na Boha Bible a na jeho Syna Ježíše Krista. Důkaz tohoto druhu nelze aplikovat na žádného boha jiného náboženství. Bible výstižně podotýká, že lidé ve svých náboženstvích vytvořili mnoho tak zvaných bohů: „I když jsou tak zvaní bohové na nebi či na zemi – jako že je mnoho takových bohů a pánů – my přece víme, že je jediný Bůh Otec, od něhož je všecko, a my jsme tu pro něho, a jediný Pán Ježíš Kristus, skrze něhož je všecko, i my jsme skrze něho“ (1. Korintským 8, 5-6). V Žalmu 96,5 Bible zavrhuje všechny bohy v náboženstvích lidí: „Všichni bohové národů jsou modly.“ Sloužit modlám není vůbec neutrální záležitost. V biblickém záznamu o pokušení (Matouš 4,8-10) požadoval ďábel, aby ho Ježíš uctíval. Ten ho ale umlčel Božím slovem: „Hospodinu, Bohu svému, se budeš klanět a jeho jediného uctívat“ (Matouš 4,10). Podle svědectví Nového zákona člověk při modloslužbě uctívá zlé duchy, tj. démony (1.Korintským 10,20). Tím dochází k uctívání ďábla, které Ježíš tak vehementně zakázal. Modloslužba je hřích, který patří k těm, co člověka vylučují z Božího království (1.Korintským 6,9 nn; Galatským 5,20-21; Zjevení 21,8; 22,15). 3. Ateismus je vyvrácen Ateismus je možné vyvrátit dvojím způsobem – pomocí přírodních zákonů o informaci a prorocko-matematickým důkazem Boha. Bible hodnotí ateistické myšlení v Žalmu 14,1: „Bloud si v srdci říká: ´Bůh tu není´.“ Dále čteme: „Svévolníkovi se (na věčnosti) dobře nepovede“ (Kazatel 8,13). Ateisté nejen že bojují ztracený boj, ale navíc se nacházejí na cestě do věčného zahynutí: „Kdo však neuvěří (v Pána Ježíše), bude odsouzen“ (Marek 16,16). Záchrana je možná Tento leták nechce nikoho obžalovat kvůli jeho dosavadní cestě – smilníky ani podvodníky, stoupence různých náboženství ani misionáře ateismu. Jde nám spíše o to, abychom všechny čtenáře upozornili na cestu do zahynutí a oslovili je s pozváním: V tomto životě je pro každého hříšníka ještě možnost obrácení. Dalekosáhlý důsledek evangelia je jasně vyjádřen apoštolem Janem 3,17-18: „Vždyť Bůh neposlal svého Syna (Ježíše) na svět, aby svět soudil, ale aby skrze něj byl svět spasen. Kdo v něho věří, není souzen. Kdo nevěří, již je odsouzen, neboť neuvěřil ve jméno jednorozeného Syna Božího.“ Protože Bůh vložil do našeho srdce věčnost (Kazatel 3,11), nemůžeme v žádné věci našeho pozemského života najít skutečné naplnění. Jsme stvořeni pro věčnost, a proto také nebude naše existence nikdy zničena. Za branou smrti jsou jen dvě místa pobytu – nebe nebo peklo. To první je nevýslovně nádherné, to druhé je nepředstavitelně hrozné. Božím přáním je, aby nás měl jednou v nebi. K tomu potřebujeme Pána Ježíše. On nám otevírá dveře do nebe, protože nás osvobozuje od naší viny a daruje nám novou životní perspektivu. Pokud máte být zachráněni a dostat se do nebe, musíte se od dosavadní cesty bez Ježíše odvrátit a přijmout Ježíše do svého života. Tento životní obrat můžete udělat v modlitbě, která může znít takto: „Pane Ježíši, znám nyní Tvé jméno. Ale dosud jsem žil tak, jako bys vůbec nebyl. Teď jsem poznal, kdo jsi, a proto se k Tobě poprvé obracím v modlitbě. Teď také vím, že existuje nebe a peklo. A tak mne zachraň před peklem, kde bych skončil pro všechny své viny, především nevíru. Přeji si, abych byl jednou po celou věčnost u Tebe v nebi. Vím, že se do nebe nemohu dostat pro své vlastní zásluhy, nýbrž pouze vírou v Tebe. Protože mne miluješ, zemřel jsi za mne na kříži, vzal jsi na sebe mé viny a za má přestoupení jsi zaplatil. Děkuji Ti za to. Vidíš všechny mé viny už od mého dětství. Znáš každý hřích mého života – víš všechno, čeho jsem si vědom a co jsem už dávno zapomněl. Ty o mně víš všechno, protože mě dokonale znáš. Znáš každé hnutí mého srdce, ať je to radost nebo smutek, potěšení či sklíčenost. Před Tebou jsem jako otevřená kniha. Takový, jaký jsem a jak jsem dosud žil, nemohu před Tebou a před živým Bohem obstát. A proto bych do nebe nemohl přijít. Proto Tě prosím, odpusť mi všechny moje viny. Svých hříchů z hloubi duše upřímně lituji. Prosím Tě, pomoz mi, abych odložil všechno, co v Tvých očích není správné. Daruj mi nový život, jakému bys mohl požehnat. Otevři mi přístup k Tvému Slovu. Pomoz mi, abych rozuměl, co mi v Bibli chceš říct. Abych ve Tvém Slově nalezl novou sílu a životní radost. Staň se od této chvíle mým Pánem, kterému mohu patřit a kterého budu následovat. Dej mi k tomu poslušné srdce. Ukaž mi prosím cestu, po které mám teď jít. Děkuji Ti, že mne vyslyšíš. Věřím Tvému zaslíbení, že kdo se Ti odevzdá, stane se Božím dítětem a jednou bude navždy u Tebe v nebi. Těším se z té veliké výsady, že mohu být v každé situaci na Tvé straně. Prosím Tě, pomoz mi nalézt lidi, kteří v Tebe osobně věří. Pomoz mi nalézt biblicky orientované společenství, kde bych mohl pravidelně slyšet Tvé Slovo. Amen.“ Emeritní ředitel a profesor Dr.-Ing. Werner Gitt
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-2
Türkisch: ... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! ...ve O –Tanrı´mız – gerçekten var! Tanrı konusunda birçok insan hile yapmaya kalkışsa da, öyle başarılı olmak ellerinden kolay gelmez. Ateistler Londra´da kırmızı iki katlı otobüslere Tanrı yoktur diye yazı yazarak reklam yapmak istediler. Somut gerçeklerle ispat edilebilir reklamlara izin veren İngiliz reklam kanunları buna izin vermedi. Harekete geçenlerin hiçbirisi Tanrı´nın olmadığını ispat edemiyordu. Çözüm olarak „muhtemelen Tanrı yoktur“ diye sloganlarını değiştirdiler. Onların bu sloganı tutarlıca bir olasılıkla, bazılarımızı Tanrı´yı düşünmeye sebep olan, Tanrı´nın var olduğunu kapsıyordu. Almanya´da ateistlerin reklam kampanyasına belediye otobüslerinde hiç izin verilmedi. Ondan ötürü özel bir reklam otobüsünü Almanya turuna yollama kararı verildi. Almanca slogan İngilizcesine nazaran daha da etkiliydi: „Muhtemelen garanti sınırına yaklaşan derecede Tanrı yoktur!“ Mantıklı bir insan olarak düşünecek olursak, neden ateistler var olmayan bir Tanrı için büyük bir yok etme meydan savaşına giriyorlar? Biliyoruz ki, Tanrı´nın yok olduğunu kimse ispat edemez, ama diğer yandan onun varlığı ispat edilebilir mi? Eğer onun varlığı ispat edilebilirse ateistler büyük bir yanılgının üstüne evlerini yapmışlar. Eğer bunun haricinde İncil´in Tanrı´sının varlığı gösterilebiliyorsa, o zaman bütün ateistler cehennemin yolunu tutmuşlar, çünkü İncil „Onların alın yazısı en koyu karanlık“ diyor. (Juda 13b) Bundan daha büyük bir kayıp olamaz. Tanrı´nın var olup olmadığı sorusunu iki tane yeni ispatla burada yanıtlamak istiyoruz. Romalılar 1,21 de açıklandığı gibi: „Çünkü onlar Tanrı´yı bilmelerine rağmen“ sözü çok kuvvetlidir ve Tanrı´nın İncil dışında kendisinin varlığını açıkladığını ve ispat edilebildiğini gösterir. Tanrı´nın ispatı direkt inanca götürmese bile önemli bir fonksiyonu vardır: O ateizmi çürütür ve bir sürü inanç engelini ortadan kaldırmaya ve hatta yok etmeye uygundur. Tanrı´yı eskiden ispat edenler örneğin Aristoteles, Anselm von Canterbury ve Thomas von Aquin´dir. Burada bu yazının yazarı Prof. Werner Gitt´in son yıllarda yaptığı çalışma ile iki kere Tanrı´nın ispatını açıklamak istiyorum. Birincisi doğa kanununa dayanan informasyon, ikincisi ise kehaneti matematikle hesaplamak sayesinde Tanrı´nın ispatıdır. Doğa kanununa dayanan informasyon sayesinde Tanrı´nın ispatı İnformasyon hakkında doğa kanunu sayesinde biliyoruz ki, yaşayan yaratıkların hücrelerindeki büyük informasyon sayısı çok akıllı bir yaratıcının olmasına ihtiyaç olduğunu gösterir. Tanrı´nın tarihte felsefik ispatına nazaran burada ilk defa doğa kanununa dayanan çok akıllı bir yaratanın yani Tanrı´nın varlığının ispatı ile karşı karşıyayız. 200 yıl önce yaşayan ve Tanrı´nın varlığının yıkıcısı olarak görülen Kant´a güvenemeyiz. Çünkü eskiden bugünkü doğa biliminin küçücük bir parçası biliniyordu. Bunun ispatını „Am Anfang war die Information“ adlı kitabımda uzun uzun açıkladım. Kehaneti matematikle hesaplamak sayesinde Tanrı´nın ispatı İncil ve Tevrat´ta 3000 den fazla gelecekte ne olacağını bildiren ve gerçekleşmiş sözler(kehanet) vardır. Çok anlaşılabilir bir örnek olarak 5. Musa Yasanın Tekrarı 28,64-65 ayetlerinde İsrail halkının bütün dünyaya dağılmasından söz eder. Sonra Yeremya 16,14-15 ayetlerinde söz verilen ülkelerine geri dönüşleri tam 2000 yıl sonra 1949 yılında İsrail devletinin kurulması ile gerçekleşmiştir. Bu güvenilir kaliteyi dünya tarihinin hiç bir kitabı gösteremez. Böylece elimize eşi ve benzeri görülmemiş bir gerçeği kontrol etme kriteri verilmiştir. 1500 yıllık zaman süreci içinde bu kadar kesin gelecekte ne olacağını bildirmeleri mümkün mü? Bunlar tesadüfen mi gerçekleşti, yoksa Tanrı´nın bilginliği sayesinde gelecekte ne olacağını bildirip, tarihin akışı sayesinde kontrol edilebilen, İncil ve Tevrat´ın yazarı olduğu için mi? Bunun ne demek olduğunu tasavvur edebilir miyiz? Biz bunu size bir modelle göstermek istiyoruz: Büyük bir siyah karınca sürüsü içinde bir tek kırmızı karınca olduğunu düşünün. Bunu anlamak çok kolay: Siyah karınca sürüsü ne kadar büyükse bir tek kırmızı karıncayı tesadüfen kapalı gözle seçme şansı da o kadar küçüktür. Sorumuz şöyle: Hangi karınca sayısında kırmızı karıncayı tesadüfen seçme olasılığı ile 3268 tane gelecekte ne olacağını bildiren İncil ve Tevrat´taki sözlerin(kehanet) tesadüfen gerçekleşebilmesi eşittir? Bir tahminle başlayalım: Bir küvet dolusu karınca bize yeter mi? Yoksa Konstanz Gölünü suyu yerine karınca ile mi dolduralım? Ya da dünyanın hacmini karınca ile mi dolduralım? Hesaplamamız gösteriyor ki, hâlâ çok az karıncamız var. Ne yapalım? Tasavvur edemeyeceğimiz kadar büyük uzayı karınca dolu düşünmeli miyiz veya iki veya üç tane bunun gibi uzayları mı? Hatta belki 100 (10 üstü 2) veya 1000 uzay(10 üstü 3) mı? Matematik hesaplamamız bütün tasavvur etme gücümüzü aşıp gerçek uzay sayılarını gösterir. O aklın alamayacağı 10 üstü 896 uzaydır. Bu kadar büyük sayı – 1 ve ondan sonra 896 sıfır – hepsi karıncayla dolu uzaylar bize neyi gösterir? 3000 tane kehanetin tesadüfen gerçekleşmiş olması olasılığı sıfırdır. Matematik hesabın sayılarının sonuçlarının dev gibi astronomik büyümesi realiteyi uygun tahmin edebilmemiz için düşünce ve tasavvur sınırımızı aşıyor. Bunun uzun hesaplamasının ispatı benim „So steht´s geschrieben“ adlı kitabımda açıklanmıştır. Bizi şaşırtan sonucu kısaca şöyle özetleyebiliriz: Kehaneti matematikle hesaplamakla her şeyi bilen ve her şeye kudreti yeten bir Tanrı´nın varlığı ve onun İncil ve Tevrat´ın Tanrı´sı ile eşit olduğu ispat edilebilir. Bundan üç önemli tutarlılık doğar: 1. İncil ve Tevrat Tanrı´dandır ve o gerçektir. Hiç bir insan istisnasız olarak gerçekleşen kehanet edecek güçte değildir. İncil ve Tevrat´ın gerçek yazarı her şeyi bilen ve her şeye kudretli Tanrı´dır (2. Timoteos 3,16). Ondan dolayı İncil ve Tevrat gerçektir. İsa Mesih Baba´sına dua ediyor: “Sözün gerçektir” (Yuhanna 17,17) ve Pavlus kabul ediyor: “Kutsal Yasa´ya ve peygamberlerin kitaplarında yazılı her şeye inanıyorum” (Elçilerin İşleri 24,14). O kehanetin matematikle hesabı sayesinde yapılan Tanrı ispatını bilmeden de Tanrı´ya güveniyordu. 2. İncil ve Tevrat´ın Tanrı´sından başka Tanrı yoktur Geçmişte yapılan Tanrı ispatları belli bir Tanrı´yı onaylamaz. Onların hepsi genelde tutulmuş olup her din kendisi için faydalanabilir. Kehanetin matematikle hesabı sayesinde Tanrı ispatı özellikle İncil ve Tevrat´ın Tanrı´sı ve O´nun oğlu İsa Mesih´e işaret eder. Bunun gibi ispat hiç bir diğer dinlerin tanrıları için mümkün değildir. Buna uygun olarak İncil´de insanların dinlerinde sayısız tanrılarını isimlendirdiklerini söyler: „Yerde ya da gökte ilah diye adlandırılanlar varsa da – nitekim pek çok „ilah“, pek çok „rab“ vardır – bizim için tek bir Tanrı Baba vardır. O her şeyin kaynağıdır, bizler onun için yaşıyoruz. Tek bir Rab var, O da İsa Mesih´tir. Her şey onun aracılığı ile yaratıldı, biz de onun aracılığı ile yaşıyoruz” (1. Korintliler 8,5-6). Mezmurlar 96,5 de bütün dinlerin tanrılarını reddeder: “Milletlerin tanrıları puttur.” Putlara hizmet etmek tarafsız bir husus değildir. Şeytan İsa Mesih´i ayartmak istediği zaman, O´nun şeytana tapmasını istiyordu (Matta 4,8-10). O Tanrı´nın şu sözüyle şeytanı kovmuştu: “Çekil git, Şeytan! ‘Tanrı´n Rab´be tapacak, yalnız O´na kulluk edeceksin’ diye yazılmıştır” (Matta 4,10). Yeni Antlaşma´nın açıklamasına göre putlara hizmet etmek kötü ruhlara, yani şeytan ve cinlere (1. Korintliler 10,20) hizmet etmek demektir ve böylece İsa Mesih´in red ettiği şeytana kulluk etmiş olurlar. Putlara hizmet etmek bir günahtır. Onu yapanlar Tanrı´nın egemenliğini miras almayacaktır (1. Korintliler 6,9ff; Galatyalılar 5,20-21; Vahiy 21,8; 22,15). 3. Ateizm çürütüldü Ateizm iki yolla çürütüldü. Birincisi doğa kanunlarındaki information sayesinde, ikincisi ise kehanetin matematik sayesinde ispatı ile. İncil ateist dünya görüşünü Mezmurlar 14,1 ayetinde şöyle yorumlar: “Akılsız içinden Tanrı yok der!” Diğer Vaiz 8,13 ayetinde ise: „Oysa kötü, Tanrı´dan korkmadığı için iyilik görmeyecek, gölge gibi olan ömrü uzamayacaktır.” Ateistler dünya düşünceleri ile hem boşluğa sarılmış, hem de sonsuz cehennem azabına kendilerini atmış olurlar. “İsa Mesih´e inanmayanlar hüküm giyecek” (Markos 16,16). Kurtuluş mümkün Bu yazı, hiç kimseyi şimdiye kadar gittiği yollardan ötürü yargılamak istemez – ne zina yapanları ne de dolandırıcıları, ne başka dinden olanları, ne de ateizm misyonerlerini. Her şeyden önce amacımız hüküme giden yola dikkatinizi çekip bütün okuyucuları davetle geri dönüşe çağırmaktır. Çünkü sadece bu dünyada biz günahkârlar için geri dönüş mümkündür. Yuhanna 3,17-18 ayetinde İncil´in kapsamlı tutarlılığının özeti şöyle açıklanmıştır: “Çünkü Tanrı Oğlu İsa Mesih´i bizi yargılaması için dünyaya yollamadı, ancak O´nun sayesinde dünya kurtulsun diye yolladı. O´na iman eden yargılanmaz, iman etmeyen zaten yargılanmıştır. Çünkü Tanrı´nın biricik Oğlu´nun adına iman etmemiştir.” Tanrı kalbimize sonsuzluk kavramını koyduğu için bu dünyadaki yaşantımızın her yönünde tamamen gerçekleşmeyi bulamayız. Biz, (arada ölüm olsa bile) sonsuza dek yaşayacak bir insan olarak yaratıldık ve ondan dolayı varlığımız hiç bir zaman yok olmayacak. Ölüm duvarının arkasında sadece iki yer vardır – cennet ve cehennem. Birincisi tasvir edilemeyecek kadar harika, ikincisi ise tasvir edilemeyecek kadar dehşet saçıcı bir yerdir. Tanrı´nın isteği bizi cennette görmektir. Onun için İsa Mesih´e ihtiyacımız vardır. O cennetin kapısını bize açan ve günahımızın affı sayesinde bize yeni bir yaşam perspektifi verendir. Cennete gidebilmek için kurtarılmak istiyorsanız, şimdiye kadar İsa Mesih´siz yolu terk edip, onu hayatınıza davet etmekle mümkündür. Hayatınızdaki bu değişmeyi aşağıdaki gibi bir dua ile gerçekleştirebilirsiniz: „Sevgili Isa Mesih, adını biliyorum, ama şimdiye kadar hiç yokmuşsun gibi yaşadım. Şimdi kim olduğunu anladım ve sana ilk defa bir dua ile hitap ediyorum. Cennet ve cehennemin var olduğunu da kavradım. Beni günahlarımdan ve özellikle sana imansızlığımdan dolayı gideceğim cehennemden kurtar. İsteğim sonsuza dek senin yanında cennette olmak. Yaptığım iyilikler sayesinde cennete gidemeyeceğimi, ancak sana inanmakla cennete girebileceğimi biliyorum. Beni sevdiğin için, benim için de haça gerilip işlediğim bütün günahlarımı üzerine yüklendin ve cezasını ödedin. Onun için çok teşekkür ederim. Bütün suçlarımı ve hatta çocukluktan beri görüyorsun. Hâlâ hatırladığım ve çoktan unuttuğum günahlarımın her birini biliyorsun. Beni iyi tanıdığın için benim hakkımda her şeyi biliyorsun. Her kalbimin atışında sevinç mi, yas mı, sağlık mı, yılgınlık mı olduğunu çok iyi biliyorsun. Senin önünde açık bir kitap gibiyim. Olduğum gibi ve şimdiye kadar yaşadığım gibi senin ve yaşayan Tanrı´nın önünde var olamam. Böylece cennete layık değilim. Bütün suçlarımı affetmeni rica ediyorum. Günahlarımdan ötürü üzgünüm. Lütfen, bana senin gözünde doğru olmayan alışkanlıkları bırakmayı ve senden nimet getiren yeni alışkanlıklar edinmeye yardım et. İncil´deki sözlerini kavramaya yardım et. Bana söylediklerini anlamaya ve sözlerinin bana kudret ve yaşam sevinci vermesine yardım et. Sana ait olan, senin yolunda giden benim Rab´bim ol. Bana sadakatli bir kalp ver. Bana hangi yoldan gitmem gerektiğini göster. Beni duyduğun için teşekkür ederim. Sana yönelmekle şimdi Tanrı´nın bir çocuğu olduğuma, seninle cennette sonsuza dek olacağıma verdiğin söz sayesinde inanıyorum. Senin her durumda yanımda olmanın getirdiği faydaya seviniyorum. Lütfen, Sana inanan insanları bulmama, İncil´e yönelen bir cemaat bulup sürekli sözlerini duyabilmeme yardım et. Âmin.“ Müdür ve ProfesörDr. Mühendis Werner Gitt
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-7
Ungarisch: ... und Er existiert doch!
Aus dem Inhalt: „Klar ist, dass niemand beweisen kann, dass es keinen Gott gibt, aber ist andererseits seine Existenz beweisbar? Wenn das Letztere möglich ist, dann sind die atheistischen Verbände einem Irrtum aufgesessen. Kann man darüber hinaus zeigen, dass es den biblischen Gott gibt, dann gehen die Atheisten auf die Hölle zu, denn die Bibel sagt: „Deren Los ist die dunkelste Finsternis“ (Judas 13b).“ Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! És mégis létezik – a mi Istenünk! Az Istennel kapcsolatos kérdéseket sokan megpróbálják kikerülni, vagy a rájuk adott válaszokkal nem törődnek. Mindez végleg nem sikerül. Londoni ateisták nemrég emeletes buszokon akarták reklámozni, hogy nincs Isten. Ezt egy angol reklámtörvény meghiúsította, mivel csak olyasmit lehet reklámozni, ami konkrét tényekkel bizonyítható. Persze az agitátorok egyike sem tudta bizonyítani, hogy Isten nem létezik. A reklámozhatósági feltételek miatt, mintegy kibúvóként, megváltoztatták szlogenjüket, miszerint „valószínűleg” nincs Isten. Ha ez igaz, akkor Isten létezésének is van valamennyi valószínűsége, ami egyeseket máris elgondolkoztatott. Németországban az ateisták hasonló reklámkampányát egyáltalán nem engedélyezték nyilvános buszokon. Ezért azok elhatározták, hogy egy saját reklámbuszt küldenek németországi körútra. A német szlogen még kiélezettebb volt, mint az angol: „Isten [minden valószínűség szerint] nem létezik.” Gondolkodó lényként az ember önkéntelenül felteszi a kérdést, hogy vajon az ateisták miért hadakoznak valami ellen, ami saját felfogásuk szerint nem is létezik. Világos, hogy senki sem tudja bizonyítani, hogy Isten nem létezik, de létezése vajon bizonyítható-e? Ha az utóbbi lehetséges, akkor az ateisták kárhozatra jutnak, hiszen a Biblia, azaz Isten kinyilatkoztatott üzenete szerint rájuk „az örök sötétség homálya vár” (Júdás levele 1. 13). Ennél nagyobb veszteséget el sem lehet gondolni: örök sötétségben, Istentől mindörökre távol lenni. Isten létezésének kérdését most két új istenbizonyíték segítségével szeretnénk megválaszolni. Pál apostol a Rómaiakhoz írt levél 1,21 versében így fogalmaz: „hiszen megismerték Istent” – ez egy nagyon erős állítás, és azt bizonyítja, hogy Isten a Biblián kívül is kijelentette és megismerhetővé tette magát minden ember számára. Bár az istenbizonyítékok nem vezetnek el közvetlenül a hithez, mégis fontos szerepük van: Cáfolják az ateizmust, és alkalmasak arra, hogy ledöntsük vagy elhárítsuk a hit akadályait. A régebbi istenbizonyítékok például Arisztotelésztől, Canterburyi Anzelmtől és Aquinói Tamástól származnak. Most két istenbizonyítékot nevezünk meg, amelyeket a jelen írás szerzője csak az utóbbi években dolgozott ki, nevezetesen (a) az információ természeti törvényeiből levezethető és (b) a profetikus-matematikai bizonyítékot: Az információ természeti törvényeiből levezethető bizonyíték Az információra vonatkozó természeti törvényekből következik, hogy az összes élőlény sejtjeiben jelenlévő hatalmas mennyiségű információ egy intelligens Tervezőt feltételez. Ellentétben a történeti istenbizonyítékokkal, amelyek messzemenően filozófiai jellegűek, most – elsőként – egy természeti törvényeken alapuló bizonyítékot ismertetünk, egy intelligens információforrást, és ezzel mutatunk rá a teremtő Isten létezésére. Semmiképpen sem hivatkozhatunk Kantra, aki 200 évvel ezelőtt élt, és akit az istenbizonyítékok nagy lerombolójának tekintenek, hiszen akkoriban a mai természettudomány kutatási eredményeinek csak egy töredéke volt ismert. „Kezdetben volt az információ című könyvemben” [1] részletesen kifejtem a bizonyítást. A „profetikus-matematikai istenbizonyíték” A Bibliában több mint 3000 olyan profetikus, vagyis a jövőt előre leíró kijelentést olvashatunk, amely már beteljesült. Jól érthető példaként álljon itt az Izráel népének szétszóratásáról szóló prófécia az 5Mózes 28,64-65 versekben, amely a történelemben megvalósult; vagy az Ígéret Földjére való visszatérésről szóló jövendölés a Jeremiás 16,14-15 versekben, amely csaknem 2000 év után, 1948-ban teljesedett be Izráel államának megalapításával. Ezt a sajátosságot a világtörténelem egyetlen más könyve sem tudja felmutatni. Ezzel egyedülálló kritériumhoz jutunk az igazság vizsgálatánál. Lehetséges, hogy emberek 1500 éven keresztül ilyen sok pontos jövendölést tegyenek? Ezek a jövendölések vajon véletlenül valósultak meg, vagy pedig azért, mert a Biblia szerzője maga Isten, aki mindentudása alapján olyan jövendöléseket tehet, amelyek azután a történelem során beteljesülésük által ellenőrizhetők? El tudjuk képzelni, mit jelent ez? Egy modell által szeretném ezt szemléltetni: Képzeljünk el egy óriási hangyabolyt, amelyben az egyébként fekete hangyákon kívül csak egyetlen vörös hangya van. Könnyen belátható: Minél nagyobb a boly, annál kisebb annak a valószínűsége, hogy a vörös hangyát véletlenszerűen (pl. bekötött szemmel) kiragadjuk belőle. A kérdés ez: Annak valószínűségéhez, hogy 3268 fehérje véletlenszerűen kialakuljon – ugyanúgy minthogy véletlenszerűen kiragadhassuk a bolyból az egyetlen vörös hangyát –, vajon hány hangyára lenne szükségünk? Egy becsléssel kezdjük: Talán elég lenne egy fürdőkádnyi hangya, vagy a Boden-tó vizét kellene hangyákkal helyettesíteni, vagy talán az egész földgolyó térfogatát kellene velük megtölteni? A számítás azt mutatja, hogy még az utóbbi is túl kevés. Akkor talán az egész, elképzelhetetlenül nagy univerzumot kellene hangyákkal megtölteni, esetleg kettő vagy három ilyen univerzumot, netán százat (102) vagy ezret (103)? A matematikai számítás, amely megadja az univerzumok tényleges számát, meghaladja minden képzeletünket. Eredménye: 10896 (az egyes után 896 nulla), ez pedig számunkra felfoghatatlan nagyság. Vajon mit jelent ilyen roppant nagyszámú univerzum, színültig megtöltve hangyákkal? – Azt, hogy több mint 3000 fehérje véletlenszerű kialakulásának valószínűsége gyakorlatilag nulla. A matematikai számítások számszerű eredményei olyan gigantikussá, a csillagászatit is meghaladóvá nőnek, hogy gondolkodásunk és képzelőerőnk képtelen felbecsülni ezt a realitást. A részletes számítások „Meg van írva” című könyvemben [2] olvashatók. Ezt a bámulatos eredményt így lehet röviden összefoglalni: A „profetikus-matematikai istenbizonyíték” által igazolható egy mindentudó és mindenható Isten létezése, aki azonos a Biblia Istenével. Ebből három fontos következtetést lehet levonni: 1. A Biblia Istentől való, és igaz Egyetlen ember sem képes olyan jövendöléseket tenni, amelyek azután kivétel nélkül beteljesednek. A Biblia tényleges, tulajdonképpeni szerzője a mindentudó és mindenható Isten (2Timóteus 3,16). Ezért az egész Biblia igaz. Jézus így imádkozott Atyjához: „A te Igéd igazság” (János 17,17), Pál apostol pedig megvallja: „Hiszek mindabban, ami meg van írva” (Csel 24,14). Ő a „profetikus-matematikai istenbizonyíték” nélkül is bízott Istenben. 2. Nincs más Isten, csak a Biblia Istene A múltban felsorolt egyetlen istenbizonyíték sem határoz meg egy konkrét istent. Ezek olyan általánosan fogalmaznak, hogy bármelyik vallás felhasználhatta őket. A „profetikus-matematikai istenbizonyíték” ellenben egyértelműen utal a Biblia Istenére és Fiára, Jézus Krisztusra. Egy ilyenfajta bizonyíték nem használható más vallások isteneire. Ezzel összhangban a Biblia kijelenti, hogy az emberek különböző vallásaikban számtalan istent neveztek meg: „Mert ha vannak is úgynevezett istenek, akár az égben, akár a földön, mint ahogyan sok isten és sok úr van, nekünk mégis egyetlen Istenünk az Atya, akitől van a mindenség, mi is őérte, és egyetlen Urunk a Jézus Krisztus, aki által van a mindenség, mi is őáltala” (1Korintus 8,5-6). A 96. zsoltár 5. versében a Biblia elveti a vallások minden istenét: „Hiszen a népek istenei csak bálványok.” A bálványok szolgálata nem semleges dolog. A megkísértés történetében (Máté 4,8-10) az ördög azt kívánta, hogy Jézus imádja őt. Jézus Isten Igéjével űzte el a kísértőt: „Az Urat, a te Istenedet imádd, és csak neki szolgálj!” (Máté 4,10) Az Újszövetség kijelentései szerint az ember a bálványimádásban a gonosz szellemeket, vagyis a démonokat szolgálja (1Korintus 10,20), és ezzel teljesíti az ördög kívánságát, amit Jézus a megkísértésekor határozottan megtagadott. A bálványimádás bűn, méghozzá olyan bűn, amely kizárja az embert Isten országából (1Korintus 6,9; Galata 5,20-21; Jelenések 21,8; 22,15). 3. Az ateizmus cáfolata Az ateizmust kétféle módon cáfoltuk: (1) az információra vonatkozó természeti törvények és (2) a „profetikus-matematikai istenbizonyíték” segítségével. A Biblia a 14. zsoltár 1. versében így értékeli az ateizmust: „Azt gondolja magában a bolond, hogy nincs Isten.” A Prédikátor könyvének 8,13 versében pedig ezt olvassuk: „A bűnösnek (az örökkévalóságban) nem lesz jó dolga.” Tehát az ateisták nemcsak hogy a levegőbe markolnak, de már úton vannak az örök kárhozatba: „Aki pedig nem hisz (az Úr Jézusban), elkárhozik” (Márk 16,16). Lehetséges a szabadulás Ez az írás nem szeretne senkit sem vádolni eddigi életútja miatt – sem a házasságtörőket, sem a csalókat; sem a különböző vallások híveit, sem az ateizmus propagálóit. Sokkal inkább az a célunk, hogy felhívjuk a figyelmet a kárhozatba vezető utakra, és minden olvasónak odakiáltsuk: Minden bűnös számára még ebben az életben lehetséges a megtérés az egyetlen élő Istenhez! János evangéliumának 3,17-18 versei röviden összefoglalják azt a messzemenő következtetést, amelyet e kijelentésből levonhatunk: „Mert az Isten nem azért küldte el a Fiút a világba, hogy elítélje a világot, hanem, hogy üdvözüljön a világ általa. Aki hisz őbenne, az nem jut ítéletre, aki pedig nem hisz, már ítélet alatt van, mert nem hitt az Isten egyszülött Fiának nevében.” Mivel Isten az ember értelme elé tárta, szívébe oltotta az örökkévalóság tudatát (Prédikátor 3,11), földi életünk dolgaiban nem találhatunk igazi kiteljesedést. Mi az örökkévalóság számára teremtett lények vagyunk, ezért létezésünk sohasem szűnik meg. A halál falán túl csak két tartózkodási hely van – a menny és a pokol. Az előbbi kimondhatatlanul gyönyörű, a másik elképzelhetetlenül rémes és borzalmas. Istennek az a kívánsága a Biblia egyértelmű kijelentése szerint, hogy vele legyünk a mennyben. Ehhez szükségünk van az Úr Jézusra. Ő nyitja meg a mennyország kapuját, mivel váltsághalála árán megszabadított minket bűneinktől és azok büntetésétől; és új élettel, jövővel ajándékozott meg minket – kegyelemből. Ha szeretnél bűneid terhétől megszabadulni és örök üdvösségre, azaz örök életre jutni, akkor le kell térned a régi, Jézus nélküli utadról, és Őt mint életed urát szívedbe kell, hogy fogadd. Ezt az életfordulatot egy őszinte imával magadévá teheted, amelyet így is megfogalmazhatsz: „Úr Jézus Krisztus! Ismerem a nevedet, de idáig úgy éltem, mintha egyáltalán nem léteznél. Felismertem, hogy ki vagy, ezért most hozzád fohászkodom. Tudom, hogy van menny, és van pokol. Ments meg engem a pokoltól, ahová bűneim és hitetlenségem miatt jutnék. Az a kérésem, hogy mindörökké veled lehessek a mennyben, a te világosságodban. Tisztában vagyok azzal, hogy nem a saját érdemeim, hanem csak a beléd vetett hit által juthatok a mennybe. Mivel szeretsz engem, értem is meghaltál a Golgota keresztjén, köszönöm, hogy akkor és ott vétkeimet magadra vetted, és bűnadósságomat helyettem kifizetted. Ezért szívből köszönetet mondok neked! Te látod minden bűnömet – gyermekkoromtól fogva. Ismered életem minden egyes vétkét – azokat, amelyekről tudok, de azokat is, amelyeket régen elfelejtettem. Mindent tudsz rólam, hiszen pontosan ismersz. Ismered szívem minden rezdülését, legyen az öröm vagy bánat, boldogság vagy csüggedtség. Életem előtted nyitott könyv. Tudom, hogy úgy, ahogy most vagyok, és ahogy eddig éltem, nem állhatok meg sem a Te színed előtt, sem az élő Isten előtt; és a felkínált kegyelmed elutasításával kirekeszteném magam a mennyből. Ezért kérlek, bocsásd meg minden vétkemet. Bűneim miatt bánkódom, azokat fájlalom. Úr Jézus, most kérlek, szabadíts meg mindentől, ami helytelen előtted, és ajándékozz meg a belőled való új élettel, amelyre áldásodat adhatod. Nyisd meg értelmemet, hogy megértsem szavadat, a Te Igédet, a Bibliát. Segíts, hogy felismerjem, mit akarsz általa nekem mondani, és hogy új erőt és életörömet találjak benne. Mostantól fogva légy életem Ura, akihez tartozom, és akinek engedelmeskedni akarok. Adj hozzá készséges szívet. Kérlek, mutasd meg nekem az utat, amelyen most járnom kell. Köszönöm, hogy meghallgattál. Hiszek ígéretednek, hogy miután hozzád fordultam, tulajdonoddá tettél, s így veled lehetek amindörökre. Örülök e nagy nyereségnek, s köszönöm, hogy most már minden helyzetben velem vagy. – Kérlek, segíts olyanokra találnom, akik hisznek benned, mint személyes Megváltójukban, és vezess olyan biblia-hű gyülekezetbe, ahol Te vagy a középpont, s ahol rendszeresen hallhatom a Te üzenetedet hozzám. Ámen.” Dr. Ing. Werner Gittnyugalmazott igazgató és professzor
8 Seiten, Best.-Nr.: 125-24